Ονόματα και επώνυμα

Το χθεσινό σημείωμα για το όνομα της Καρολάιν Κράουτς, της δολοφονημένης γυναίκας στα Γλυκά Νερά, συγκίνησε αναγνώστες και αναγνώστριες με αποτέλεσμα να λάβω αρκετά μηνύματα. Κοινή παρατήρηση πολλών, ότι αυτό επ’ ουδενί θα συνέβαινε στη δημοσιογραφία του δυτικού κόσμου – και σίγουρα δεν συμβαίνει στην Αγγλία, όπου εκεί ο Τύπος έχει δώσει μεγάλο βάρος στην υπόθεση, κυρίως λόγω της καταγωγής του πατέρα της νεκρής. Ο ομότιμος καθηγητής που διετέλεσε και ευρωπαίος δικαστής Πέτρος Στάγκος σημειώνει: ««Αγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι» (που λέει και το τραγούδι) με το ονοματεπώνυμο δημοσιοποιούν τα πρόσωπα που ενδιαφέρουν την κοινότητα. Είναι στοιχείο της civilité. Η civilité ακόμη και σαν όρος είναι άγνωστη και αμετάφραστη στην Ελλάδα…».

Η Μπ.Μ. (που επιθυμεί τη διαφύλαξη της ανωνυμίας της) γράφει ότι θα έπρεπε να υπάρξει πρόνοια για το πώς θα ονομάζεται τελικά η μικρή Λυδία, η κόρη του ζεύγους. «Ελπίζω, ίσως, Κράουτς», σημειώνει. Και προσθέτει: «Βλέπετε τα παιδιά έχουν μόνο πατρικό επώνυμο. Χωρίς επιλογή. Οπως και οι γυναίκες διατηρούν το πατρικό επώνυμο, αμέτοχες στην ονομασία των παιδιών σαν να μη συμμετέχουν στη δημιουργία τους ταυτοτικά». Οι πολίτες εκδηλώνουν την ευαισθησία τους χωρίς να νιώθουν την υποχρέωση να την περιχαρακώσουν μέσα σε ιδεολογικά τείχη.