Στρίμωγμα

«Ο Πρωθυπουργός δεν αξιοποιεί το θετικό μομέντουμ για να στριμώξει την Τουρκία» παρατήρησε ο αρχηγός της αντιπολίτευσης σε τηλεοπτική συνέντευξη (Star, 14/6).

Υποθέτω ότι η παρατήρηση είναι καλοπροαίρετη και εντελώς ρητορική.

Διότι την τελευταία φορά που ο αρχηγός της αντιπολίτευσης ασχολήθηκε με τα εξωτερικά, ήταν στις Πρέσπες και παραλίγο τα Σκόπια να κατέβουν στο Euro ως «Μεικτή Θεσσαλονίκης».

Αλλωστε είναι γνωστό πως οι κατεξοχήν χειριστές της εξωτερικής πολιτικής επί πρωθυπουργίας του ήταν ο Κοτζιάς και ο Κατρούγκαλος, κάτι που δεν εγγυάται ακριβώς τη χρησιμότητα των συμβουλών που παρέχει σήμερα στην κυβέρνηση.

Αλλά δεν πειράζει. Κανείς δεν τα ξέρει όλα.

Ο ίδιος άλλωστε έχει εντίμως προειδοποιήσει ότι «το δυνατό σημείο» του είναι η οικονομία και όχι η εξωτερική πολιτική. Εξ ου και έκανε υπουργό Οικονομικών τον Βαρουφάκη.

Ισως λοιπόν ο αρχηγός της αντιπολίτευσης είναι απασχολημένος με τα δάνεια της ΝΔ και δεν αντελήφθη ότι ο Ερντογάν είναι ήδη στριμωγμένος. Για ποιον λόγο άραγε περιφέρεται στις Βρυξέλλες να πιάνει κουβέντα και με τις καθαρίστριες;

Κατόπιν αυτού η παρότρυνσή του στον Μητσοτάκη «να στριμώξει» τον Ερντογάν είναι μάλλον εκ του περισσού. Εκτός αν εννοεί να τον στριμώξει όπως εκείνος στρίμωξε τη Μέρκελ όταν θα της έκανε μια πρόταση «την οποία δεν θα μπορούσε να αρνηθεί».

Δεν ξέρω αν την έκανε τελικά, ούτε αν την αρνήθηκε η Μέρκελ. Από το πολύ στρίμωγμα πάντως παραλίγο η χώρα μας να ακολουθήσει τον δρόμο υπερηφάνειας και αξιοπρέπειας που διεθνώς χαράσσει η Μπουργκίνα Φάσο.

Αλλά τι θα έκανε ο Τσίπρας στη θέση του Μητσοτάκη είναι μάλλον ο λόγος που δεν βρίσκεται στη θέση του Μητσοτάκη.

«Δεν θα απέφευγα να θέσω επί της ουσίας τα μεγάλα ζητήματα και την προοπτική της επίλυσης της διαφοράς μας για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ στη Χάγη» εξήγησε.

Καμία αντίρρηση. Αλλά ποια είναι τα «μεγάλα ζητήματα» που θα έθετε στον Ερντογάν και μάλιστα «επί της ουσίας»;

Διότι, από ό,τι έχουμε καταλάβει, ο Ερντογάν θα είχε ήδη πάει στη Χάγη αν ήθελε να πάει.

Κι αν πάει, τελικά δεν θα πάει μόνο και για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, αλλά και για «τα μεγάλα ζητήματα» που θα έχουμε ήδη κουβεντιάσει «επί της ουσίας»  – σύμφωνα με τον αρχηγό της αντιπολίτευσης…

Η ιδέα μοιάζει λίγο μπερδεμένη, αλλά δεν είναι κακή.

Πολύ φοβάμαι απλώς μήπως στο επόμενο Euro εκτός από τη «Μεικτή Θεσσαλονίκης» κατέβει και καμία «Μεικτή Αιγαίου».