Πολιτική ζυγαριά

Ο υπάλληλος του σουπερμάρκετ ρωτάει με συστολή: «Γιατί τόση φασαρία με το οκτάωρο; Θα γίνουν υποχρεωτικές οι υπερωρίες; Εγώ αρνούμαι συστηματικά όταν με ρωτάνε μέχρι σήμερα και δεν έχω πρόβλημα στη δουλειά». Ναι, έχει πρόβλημα ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, θα του απαντούσα. Αλλά επέλεξα να μην το κάνω, καθώς το πιθανότερο θα ήταν να μου επισήμαινε το οξύμωρο, ότι ο πρώτος συνδικαλιστικός φορέας που έσπευσε να προκηρύξει απεργία για το εργασιακό νομοσχέδιο ήταν ξανά αυτός των δημοσίων υπαλλήλων.

Τουλάχιστον αφού ξεκίνησε τη δουλειά ο πρόεδρος των εργαζομένων στο Δημόσιο, ας έκανε τον κόπο να ενημερώσει και τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα για το τι προβλέπει. Οχι τίποτε άλλο, μήπως και βελτιώνονταν τα ποσοστά συμμετοχής στη νέα απεργία, καθώς η συμμετοχή των εργαζομένων στα σουπερμάρκετ στην προηγούμενη δεν ξεπέρασε το 2%. Σε νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα, η απεργία ξεκινάει από το Δημόσιο. Εκτός και αν η απεργία δεν γίνεται για το εργασιακό σκέλος αλλά για το συνδικαλιστικό. Αυτό όμως είναι άλλη κουβέντα…

Με τα δεδομένα που υπάρχουν ώς και σήμερα, είναι βέβαιο ότι κάποιες υπηρεσίες του Δημοσίου δεν θα λειτουργήσουν αύριο Τετάρτη. Σύσσωμος ωστόσο ο ιδιωτικός τομέας, με εξαίρεση τα πλοία της ακτοπλοΐας, θα λειτουργήσει κανονικά.

Κανονικά αν είσαι συνδικαλιστική οργάνωση, προσπαθούσες να κάνεις την πρώτη σου μεγάλη απεργία στη δεκαετία του ’20 και η συμμετοχή αυτών που κατά κύριο λόγο είχες προσκαλέσει ήταν τόσο μικρή έπρεπε να σταματήσεις ότι κάνεις. Αντί νέων απεργιών να δεις ξανά από την αρχή τι δεν πήγε καλά. Να πας να συναντήσεις τα μέλη σου στους χώρους δουλειάς. Στα σουπερμάρκετ, στα εμπορικά καταστήματα, στην εστίαση, εκεί που υπάρχουν οι πολλές θέσεις εργασίας. Να μιλήσεις μαζί τους. Να τους ενημερώσεις, να αφουγκραστείς και να χαράξεις στρατηγική προσαρμοσμένη σε αυτούς που εκπροσωπείς. Πού καιρός όμως για τέτοια.

Οσο και να μη θέλεις όμως να είσαι καχύποπτος με όσα συμβαίνουν, οι καταστάσεις στην Ελλάδα σε κάνουν. Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ λένε ότι συνδέεται φιλικά με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Οπότε «προσφέρει» εθελοντικά τους μη σχετικούς με το νομοσχέδιο δημοσίους υπαλλήλους στον «αγώνα». Ο καθ’ ύλην αρμόδιος για να αντιδράσει ως εκπρόσωπος των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, πρόεδρος της ΓΣΕΕ, δεν είναι μαθαίνω φίλα προσκείμενος στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οπότε συμμετέχει μεν, αλλά με στάση εργασίας δε. Σίγουρα με λιγότερη θέρμη, προφανώς για να μη μείνει εκτός κάδρου, καθώς παραμονεύει και το ΠΑΜΕ.

Ο ένας έσυρε τον άλλο και φτάσαμε κάπως στην επανάληψη του σκηνικού της περασμένης εβδομάδας. Προφανώς κρίθηκε αναγκαία. Αφενός γιατί δεν είχε εισαχθεί για ψήφιση ακόμη (θα γίνει αυτή την εβδομάδα) και αφετέρου γιατί τους βολεύει όλους πολιτικά. Βλέπετε, η εβδομάδα περιλαμβάνει την έγκριση του Ταμείου Ανάκαμψης και την υποδοχή των πρώτων ευρώ. Τέλη Ιουλίου έρχονται οι πρώτες προκαταβολές, την Πέμπτη ωστόσο έρχεται στην Αθήνα η πρόεδρος της Κομισιόν Φον ντερ Λάιεν προκειμένου να παρευρεθεί σε επίσημη τελετή στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας για την έναρξη του Ταμείου. Θα πει ότι με τα λεφτά που θα έρθουν θα δημιουργηθούν 200.000 θέσεις εργασίας. Η πολιτική ζυγαριά χωρίς την κινητοποίηση θα έγερνε αισθητά προς την κυβέρνηση. Με την απεργία, την αίσθηση φασαρίας και την ταλαιπωρία μερίδας των αθηναίων πολιτών, υπάρχει η προσδοκία να επέλθει εξισορρόπηση. Εκτός και αν ξανά κάποιοι βγουν λιποβαρείς…