Λοκντάουν

Το δραματικό περιστατικό με τον Ερικσεν, που πάγωσε το αίμα και σημάδεψε, από τόσο νωρίς, το τουρνουά, μπορεί να «διαβαστεί» με δυο τρόπους: είτε ως κάτι ακραίο μεν αλλά μεμονωμένο, που ανήκει στη χορεία των πιθανοτήτων και που, τώρα που πέρασε κι ευτυχώς σώθηκε ο παίκτης, ομάδες και φίλαθλοι πρέπει να το αφήσουν πίσω τους και να ξαναδώσουν την πρωτοκαθεδρία στο κυνήγι της νίκης. Είτε ως ένα συμβάν που ρίχνει εξ ορισμού το ποδόσφαιρο σε δεύτερη μοίρα, κόβει τα πόδια των παικτών – όχι μόνο της Δανίας -, σχετικοποιεί κι αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε και βιώνουμε κάτι που θεωρούσαμε παιχνίδι και μπορεί να μετατραπεί σε γκιλοτίνα.

Την UEFA αποδείχθηκε ήδη ότι την ενδιαφέρει μόνο να συνεχίσει η κότα της να παράγει τα χρυσά αβγά της, ό,τι και να γίνεται στον κόσμο. Αλλά εμάς εδώ μας ενδιαφέρει ο φίλαθλος και για τον υγιή φίλαθλο, με όποιον από τους δυο τρόπους και να διαλέξει – μέσα του – να δει τα πράγματα, έγινε με σχεδόν τραγικό τρόπο φανερό ότι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο έχει φέρει τους ποδοσφαιριστές στα όριά τους: η πυκνότητα των αγώνων και των διοργανώσεων, τα ταξίδια και τα καπρίτσια των επίσημων Αρχών και των επίσημων και ανεπίσημων χορηγών, η καταφυγή σε νόμιμους και απαγορευμένους τρόπους «υποστήριξης» της αντοχής των παικτών – όλα αυτά δημιούργησαν μια τρελή κούρσα χωρίς τέλος. Ηρθε και η πανδημία κι έδωσε τη χαριστική βολή στις ψυχές και τα σώματα – των αθλητών πρώτα και τώρα και των φιλάθλων. Η σχεδόν γκροτέσκα στην ωμότητά της συνέχιση του αγώνα που διακόπηκε μετά το δράμα, καθώς και, σε άλλον αλλά εντελώς σχετικό χώρο, η επιμονή να διεξαχθούν με κάθε θυσία φέτος οι Ολυμπιακοί Αγώνες, φανερώνουν εύγλωττα το ξεπέρασμα του μέτρου.

Ο Ερικσεν δεν είναι τυχαίος παίκτης και η κατάρρευσή του δεν έγινε ούτε σε έναν τυχαίο αγώνα ούτε σε μια τυχαία συγκυρία. Μπορούσε να συμβεί, ναι, αλλά το ότι συνέβη μπροστά στα μάτια του πλανήτη, αλλάζει τα πάντα. Οφείλει τη ζωή του στην ψυχραιμία των γιατρών και των συμπαικτών του, στην ενστικτώδη δύναμη της καρδιάς του και, φυσικά, στην τύχη. Η ζωή, και τα παιχνίδια του τουρνουά, θα συνεχιστούν, αλλά έχω την αίσθηση ότι μια φούσκα έσκασε. Κανείς δεν λέει να σταματήσει το Εuro της πανδημίας, αλλά η πανδημία κλείδωσε, με τρόπο που δεν περιμέναμε και είναι δύσκολο να αντιμετωπίσουμε, την επικυριαρχία της.