Β’ ΟΜΙΛΟΣ

ΒΕΛΓΙΟ
Ταλέντο να δανείσει και στους άλλους
Σύμφωνα με το ranking της UEFA το Βέλγιο ήταν και παραμένει η ισχυρότερη εθνική ομάδα του κόσμου. Το Νο 1 παγκοσμίως. Φυσικά δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο. Παγιωμένη κατάσταση τα τελευταία χρόνια για το συγκρότημα του Ρομπέρτο Μαρτίνεθ. Μόλις 3 ήττες στα τελευταία 53 ματς την τελευταία πενταετία! Στον ημιτελικό του Μουντιάλ 2018 από τους Γάλλους και σε δύο εκτός έδρας ματς (από Ελβετία, Αγγλία) για το Nations League. Ρόστερ με απίθανες δυνατότητες, ταλέντο για να… δανείσουν και στους άλλους. Πάνε πλέον όμως 41 χρόνια από τη μοναδική φορά που πήγαν μια μεγάλη διαδρομή ως το τέλος. Από τον τελικό του Euro 1980 όταν η παρέα του Ερικ Γκέρετς, του Ζαν Μαρί Πφαφ και του Γιαν Κέλεμανς έχασαν από τη Γερμανία (2-1) του Μπερντ Σούστερ και του Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε. Καμιά από τις περίφημες φουρνιές που ακολούθησαν δεν έφτασε ως το τελευταίο ματς μεγάλης διοργάνωσης. Θα γίνει τώρα; Ποιος ξέρει. Ο όμιλος είναι βατός. Τα «χιαστί» σχηματίζουν ένα καλό μονοπάτι. Ο Κέβιν Ντε Μπρόινε όμως που δικαιωματικά θεωρείται ο εγκέφαλος αυτής της ομάδας είναι τραυματίας από τον τελικό του Champions League και ως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι άγνωστο πότε (και πώς) ακριβώς θα επιστρέψει. Σε μια προσπάθεια τόνωσης του ηθικού η βελγική ομοσπονδία επανέφερε στο τεχνικό τιμ τον Τιερί Ανρί: Τον άλλοτε σταρ της Γαλλίας που θεωρήθηκε πως βοήθησε πολύ – ειδικά τους επιθετικούς – στη διαδρομή του Μουντιάλ της Ρωσίας. Εκεί που οι «Κόκκινοι Διάβολοι» απέκλεισαν κοτζάμ Βραζιλία. Οι Βέλγοι ομολογουμένως έχουν μια από τις καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης. Η αλήθεια είναι όμως ότι ποτέ δεν κατάφεραν να «κατοχυρώσουν» μια θέση στην πρώτη ταχύτητα των μεγάλων τουρνουά. Ακόμη και όταν κατά γενική ομολογία μοιάζουν έτοιμοι για όλα. Αντικειμενικά θα πρέπει να κατακτήσουν την πρώτη θέση του ομίλου. Τα υπόλοιπα στο… γήπεδο!

ΡΩΣΙΑ
Να κλείσει την πληγή των σερι αποτυχιών
Η τελευταία της νίκη σε τελική φάση Euro; Στις 8 Ιουνίου 2012. Εκείνο το εμφατικό 4-1 επί της Τσεχίας που λίγο ακόμη και θα «στοιχειώσει». Τους νικήσαμε και εμείς τότε στην Πολωνία (1-0 με το γκολ του Γιώργου Καραγκούνη), συμμετέχουμε και εμείς στο σερί πέντε αγώνων που οι Ρώσοι θέλουν να ξεχάσουν από τότε. Αντικειμενικά, λοιπόν, η ομάδα του Στάνισλαβ Τσετσεσόφ έχει ως πρώτο στόχο να σταματήσει αυτό το σερί. Να κάνει μετά από εννέα ολόκληρα χρόνια μια νίκη σε τελική φάση Euro. Αν τα καταφέρει, τότε λογικά θα είναι στο top «16» της διοργάνωσης. Και η παρουσία στα νοκάουτ είναι και ο μίνιμουμ στόχος, για το συγκρότημα που το 2018 – εντός έδρας – έφτασε ως τους προημιτελικούς του Μουντιάλ. Η συνταγή γνωστή: Μια ομάδα δομημένη από το εθνικό πρωτάθλημα. Μόλις 4 λεγεωνάριοι στους 26 που πήραν το χρίσμα από τον ομοσπονδιακό τεχνικό. Ο Ντένις Τσερίσεφ (Βαλένθια), ο Αλεξέι Μίραντσουκ (Αταλάντα), ο Φιοντόρ Κουντριοσόφ (Αντάλιασπορ) και φυσικά ο Αλεξάντερ Γκολοβίν: Το αστέρι της Μονακό που η χρηματιστηριακή του αξία αγγίζει τα 30 εκατ. ευρώ. Στην αποστολή κανονικά και ο Αρτέμ Τζιούμπα (29 γκολ με το εθνόσημο). Ο αρχηγός – και ήρωας του Μουντιάλ 2018 για τους συμπατριώτες του – που πέρασε μια πολύ μεγάλη περιπέτεια με τη διαρροή ενός προσωπικού του βίντεο, το οποίο του στοίχισε σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα. Ανάμεσα σε αυτά και ο αποκλεισμός του από την εθνική ομάδα. Οι Ρώσοι θέλουν να εκμεταλλευθούν την εμπειρία τους από μεγάλες διοργανώσεις. Και προφανώς έχουν ήδη σημαδέψει τη Φινλανδία (στην Αγία Πετρούπολη) που μοιάζει με τον πιο αδύναμο κρίκο του γκρουπ. Ενδεχομένως και η τρίτη θέση μπορεί να δώσει ένα εισιτήριο για τους «16» (οι τέσσερις από τους έξι των ομίλων θα έχουν αυτό το προνόμιο). Μαξιλαράκι ασφαλείας γενικά σε τέτοιους υπολογισμούς είναι οι 4 βαθμοί. Αν προκύψουν, η όρεξη ανοίγει τρώγοντας. Γενικά πάντως το «φεγγάρι» δεν είναι γεμάτο για τους Ρώσους. Μόλις 2 νίκες στα τελευταία 10 ματς λέει η φόρμα τους…

ΔΑΝΙΑ
Αποστολή εντός έδρας
Ετσι όπως ήρθαν τα πράγματα, παίζει εντός έδρας, και αυτό προφανώς έχει τη σημασία του και για τη συνολική φιλοδοξία της, αλλά και για την οικονομία του β’ γκρουπ. Η Δανία δεν είναι το μεγάλο όνομα του ομίλου, προφανώς αυτόν τον τίτλο τον έχει κατοχυρώσει το Βέλγιο. Είναι όμως αναμφίβολα μία από εκείνες τις ομάδες που θα διεκδικήσουν πλασάρισμα πρόκρισης στα νοκάουτ της διοργάνωσης. Εν πολλοίς, αυτό θα συμβεί στην πρεμιέρα της: Δανία – Φινλανδία, σήμερα, στην Κοπεγχάγη. Αυτό το τρίποντο είναι το… μισό τουρνουά για το συγκρότημα του Κάσπερ Χούλμαντ. Για το σύνολο που γύρω από το ταλέντο του πληθωρικού Κρίστιαν Ερισκεν (Ιντερ) έχει μόλις 2 ήττες την τελευταία τριετία (σε 27 αναμετρήσεις). Η εξέλιξη του project μετά το Μουντιάλ 2018, όταν οι Δανοί αποκλείστηκαν στα πέναλτι (16) από τη μετέπειτα φιναλίστ Κροατία. Διαφορετικοί σχηματισμοί, καθώς το ρόστερ δίνει αρκετές δυνατότητες. Προσωπικότητες στον αγωνιστικό χώρο σαν τον Κάσπερ Σμάιχελ (Λέστερ), τον Αντρέας Κρίστενσεν (Τσέλσι) και τον Μάρτιν Μπρεθγουέιτ (Μπαρτσελόνα). Μια πραγματικά αξιόλογη ομάδα με εμπειρία και φιλοδοξία, από εκείνες που στοιχειοθετούν μια underdog ιστορία σε αυτό το Euro: 29 χρόνια μετά το θαύμα της Σουηδίας. Το κατόρθωμα του ‘92, όταν οι Δανοί μαζεύτηκαν από τις παραλίες λίγες εβδομάδες πριν από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που έμελλε να κατακτήσουν. Δεν είχαν προκριθεί στην τελική φάση. Βρέθηκαν εκεί από «σπόντα». Από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Απέκλεισαν Αγγλία και Γαλλία στη φάση των ομίλων. Προκρίθηκαν στον τελικό από τη διαδικασία των πέναλτι (Ολλανδία). Σήκωσαν το τρόπαιο απέναντι στους Γερμανούς, με τα γκολ του Γένσεν και του Βίλφορτ, που έμελλε να αποκτήσουν τις δικές τους θέσεις στην αιωνιότητα. Τότε το τουρνουά διεξαγόταν με μόλις 8 ομάδες. Σήμερα οι μονομάχοι είναι 24. Οσο περισσότεροι, αναπόφευκτα τόσο λιγότερες οι πιθανότητες των αουτσάιντερ, λέει η λογική. Αυτά όμως είναι πράγματα που επιβεβαιώνονται μονάχα σε έναν τόπο: στο γήπεδο.

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ
Ζει το όνειρό της στα τελικά
Στο 54 της παγκόσμιας κατάταξης. Κάτω και από την Ελλάδα (που ο κατήφορος μας έχει στείλει στο εξωφρενικό 51 του ranking). Υπάρχει πληθώρα εθνικών ομάδων με καλύτερο πλασάρισμα από τους Φινλανδούς, οι οποίες θα δουν αυτό το Euro από την τηλεόραση. Αυτό όμως σίγουρα δεν απασχολεί τον Μάρκου Κάνερβα. Τον αρχιτέκτονα της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής επιτυχίας ενός έθνους που μετά βίας ξεπερνά σε πληθυσμό τα 5 εκατομμύρια. Δάσκαλος στο επάγγελμα, ο ομοσπονδιακός τεχνικός. Φαίνεται πως είχε τον τρόπο να διδάξει καλά τους μαθητές του. Και κυρίως σε timing ιδανικό για τον Τεεμού Πούκι και τους συμπαίκτες του που ετοιμάζονται να ζήσουν κάτι που μάλλον ξεπερνά την προσδοκία τους. Την παρουσία στην τελική φάση ενός ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Ο Κάνερβα πέρασε 12 χρόνια στις «μικρές» εθνικές ομάδες της χώρας του και έπειτα ως βοηθός στην ομάδα των ανδρών. Επί της ουσίας έφτιαξε μόνος του ολόκληρο το οικοδόμημα. Και μάλλον αυτό είναι και το μυστικό της επιτυχίας. Τι μπορούν να κάνουν οι Φινλανδοί; Μα φυσικά να ευχαριστηθούν την ύψιστη τιμή. Και να παίξουν το «χαρτί» του αουτσάιντερ. Στα φιλικά που έδωσαν προ ημερών με την Ελβετία και τη Σουηδία ηττήθηκαν, προσπαθώντας να ανοίξουν λίγο τη διάταξή τους (κλασικό 5-3-2), ανεβάζοντας τους ακραίους μπακ ψηλά. Λογικά δεν θα το επαναλάβουν. Θα θελήσουν να κρατήσουν τις γραμμές κοντά, να σταθούν πίσω από την μπάλα. Και εάν τους δοθεί η ευκαιρία, να χτυπήσουν στο transition. Αντιμετωπίζουν τη Δανία στην Κοπεγχάγη και τη Ρωσία στην Αγία Πετρούπολη, κάτι που αυτομάτως ανεβάζει και άλλο τον συντελεστή δυσκολίας. Ξαναλέμε όμως: είναι τέτοιο μέγεθος επιτυχίας και μόνο η παρουσία στο Euro, που οι Φινλανδοί έχουν ήδη ξεπεράσει τις προσδοκίες. Ο,τι έρθει από εδώ και πέρα θα είναι αυτομάτως ιστορικό.