Παρθενώνες και ακτιβιστές

Ελαβα δύο ουσιαστικές επιστολές για το σημείωμα της σελίδας με τίτλο «Γκρεμίστε την Ακρόπολη» (31/5/2021). Ο Γ. Ακρ. επισημαίνει τις πινακίδες που κρέμασαν «στον ιερό βράχο ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ». Η επισήμανσή του είναι σωστή, αλλά προσωπικώς δεν την ανέφερα επειδή τη θεώρησα εκτός θέματος.

Ο Στέλιος Ρογκάκος κάνει μνεία της αναφοράς μου στη μετεμφυλιακή περίοδο. «Η αναφορά σου, έστω και έμμεση, στους “νέους Παρθενώνες” συντηρεί μια δολιότατη παραχάραξη και ευλογεί όσους άκριτα υιοθετούν ένα ψέμα», μου γράφει. Αναφέρεται, βέβαια, στο ότι η φράση περί «νέων Παρθενώνων» αποδόθηκε στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, πράγμα που ουδέποτε είπε – όπως προκύπτει από πολλές πηγές, σημειώνεται άλλωστε και στην πρόσφατη βιογραφία του από τον Μελέτη Η. Μελετόπουλο (εκδ. Καπόν). Οντως, ο Κανελλόπουλος, που είχε προσχωρήσει στην ιδέα «της καταστολής και πρόληψης έναντι της υπαρκτής κομμουνιστικής απειλής», είχε μεν δικαιολογήσει την αναγκαιότητα της Μακρονήσου,
δεν είχε όμως κάνει τέτοια δήλωση.

Προσωπικώς, πάντως, ήμουν προσεκτικός. Δεν του απέδωσα τον όρο. Ωστόσο η ταύτιση της Μακρονήσου με τον «Νέο Παρθενώνα», για μένα τουλάχιστον, προκύπτει από τη γνωστή φωτογραφία από το νησί, όπου στρατιώτες περιεργάζονται ομοίωμα του Παρθενώνα. Ηταν το αναπόφευκτο περιεχόμενο μιας εκστρατείας «εθνικής αναμόρφωσης παραστρατηθέντων». Αλλά προφανώς αυτά δεν έχουν σχέση με την ηθική συγκρότηση του σημαντικού εκείνου πολιτικού.