Ιδιωτικά γούστα, δημόσιες πομπές

Δεν είχα ακούσει το όνομα Αφροδίτη Λατινοπούλου. Είδα τη φωτογραφία της και νόμιζα ότι παίζει σε ριάλιτι. Το ότι είναι αποτυχημένη πολιτεύτρια της ΝΔ δεν αλλάζει τίποτα. Πολλές πολιτεύτριες και πολλοί πολιτευτές συμπληρώνουν τα κομματικά ψηφοδέλτια και αν αποτύχουν συνήθως αναζητούν δημοσιότητα εκτός της πολιτικής ή χάνονται στο μεγάλο πλήθος. Η συγκεκριμένη κυρία έκανε μια βαρυσήμαντη παρέμβαση στο Τwitter – εκεί όπου δύναται να παρεμβαίνει κάθε πικραμένος. Κατηγόρησε τις γυναίκες που δεν ξυρίζουν πόδια και μασχάλες κι όχι μόνο δεν ντρέπονται γι’ αυτό, αλλά και το επιδεικνύουν. Είπε, δηλαδή, μια βλακεία, θεωρώντας ότι αυτή εκφράζει το καλό γούστο κι όσες δεν συμμερίζονται το γούστο της είναι παρακατιανές. Σιγά τ’ αβγά.

Αυτή την ανοησία βρέθηκαν διάφορα δημόσια (και λιγότερο δημόσια) πρόσωπα για να την επικρίνουν αυστηρά, επιτιμώντας και τη ΝΔ που την έχει στις τάξεις της. Υπερβολή; Προφανώς. Πάντα κάποιος άσχετος ή κάποια μαντάμ Σουσού θα εκθέτει τα κόμματα, τα οποία θα μπορούσαν να κάνουν στοιχειώδη αγωγή του πολίτη σε όσους τα προσελκύουν. Να τους λένε, μεταξύ άλλων, ότι δεν είναι δουλειά των πολιτικών να σχολιάζουν νόμιμες ιδιωτικές ανθρώπινες επιλογές, διότι οι πολιτικοί δεν εκλέγονται για τα ιδιωτικά γούστα των ανθρώπων αλλά για τα δημόσια πράγματα. Μάλλον ζητάω πολλά.