Πριν από τον γκρεμό{CR}

Τον Σημίτη και τη συμβολή του στην είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ τον ξέχασε ο Πρωθυπουργός, στο Ζάππειο, στον χαιρετισμό του στην εκδήλωση για τα 40 χρόνια από την ένταξη της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Ευτυχώς, δεν μιμήθηκε ένα ρεύμα που κυριάρχησε σε πολλά ΜΜΕ της χώρας, τα οποία προσπάθησαν να βγάλουν τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ κόμμα του ευρωπαϊσμού, «που το 2015 έσωσε τη χώρα από μια πιθανή έξοδό της από την ΕΕ και την Ευρώπη». Την ιστορία αυτή έχει πιστέψει και ο βουλευτής Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Χαρίτσης, ο οποίος τσαντίστηκε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και εξέφρασε δημοσίως την τσαντίλα του.

Τι είπε ο Μητσοτάκης, κόντρα στην τάση μυθολογικού καθαγιασμού ακόμα και του πιο πρόσφατου παρελθόντος; Είπε ότι ο ευρωπαϊκός δρόμος της χώρας δεν διαταράχτηκε σοβαρά ολόκληρη τη μεταπολίτευση. «Είχαμε μόνον ένα δυσάρεστο διάλειμμα», πρόσθεσε και εξήγησε: «Το 2015 επικράτησε ο διχαστικός λαϊκισμός, τότε που η Ελλάδα βρέθηκε ένα βήμα πριν από τον γκρεμό. Αλλά οι προοδευτικές δυνάμεις αντιστάθηκαν και συνέτριψαν τις δυνάμεις της δημαγωγίας».

Τα γεγονότα είναι γνωστά. Από το 2010, τη χρεωκοπία και το πρώτο μνημόνιο, η διαμαρτυρία και η Αγανάκτηση των πολιτών έδωσαν τη δυνατότητα σε διάφορες δυνάμεις, από την Αριστερά και από την Ακροδεξιά, να διεκδικήσουν ρόλο στο πολιτικό σύστημα της χώρας, υποσχόμενες ριζικές αλλαγές κατεύθυνσης. Δυνάμεις ριζοσπαστικές, που εργαλειοποίησαν τη διαμαρτυρία διεκδικώντας την ανατροπή του πολιτικού στάτους της χώρας – μεταξύ άλλων και της ευρωπαϊκής κατεύθυνσής της. Κυριάρχησε η βία και το κοινωνικό μίσος, ζήσαμε συνθήκη εμφυλίου ώσπου, οι δυνάμεις αυτές, χτίζοντας πάνω σε έναν δήθεν αντιστασιακό αντιευρωπαϊσμό ενός δήθεν περήφανου αυτόνομου λαού, βρήκαν πολιτική απήχηση – με αποτέλεσμα, το 2015, να σχηματιστεί η αντιμνημονιακή αριστεροδεξιά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Η οποία, με πρωτεργάτη τον Γιάνη Βαρουφάκη, πίστεψε στη δυνατότητα οικονομικής ρήξης με την Ευρώπη, με αποτέλεσμα στο τέλος μιας τύποις διαπραγμάτευσης με τους εταίρους μας και με την προκήρυξη ενός ακατανόητου δημοψηφίσματος, η χώρα να βρεθεί χωρίς ρευστότητα και χωρίς προοπτικές. Τότε, πιεσμένος από τα πράγματα, ο Τσίπρας έκανε την περίφημη kolotouba, διασώζοντας όχι τόσο τη χώρα αλλά πρωτίστως τον εαυτό του.

Χρειάζεται να μην τα κρύβουμε αυτά. Πρέπει να θυμόμαστε για να μην κινδυνεύσει ξανά η Δημοκρατία, οι θεσμοί της, η ένταξη της χώρας στο δυτικό σύστημα οικονομικών, πολιτικών και αμυντικών συμμαχιών, η γεωπολιτική της θέση, η ένταξή της στην ΕΕ και το ευρώ. Επιλογές ιστορικής σημασίας που διασφάλισαν και διασφαλίζουν την ευημερία και την ασφάλειά της.