Δικαίωμα

Πάμε σε δεύτερο ημίχρονο για την ψήφο των απόδημων ψηφοφόρων. Κι αυτό οφείλεται στην ολιγωρία, στην κουτοπονηριά ή στην ανοησία της εγχώριας πολιτικής τάξης.

Πρώτον, το άρθρο 51,4 του Συντάγματος ορίζει πως τα σχετικά με την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους εκτός επικρατείας εκλογείς ορίζονται «με την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών».

Δεν ξέρω ποιος το σκέφτηκε και ποιος το πρότεινε. Ξέρω ποιοι το ψήφισαν.

Ποιος αποφάσισε να δημιουργήσει δύο κατηγορίες ψηφοφόρων των οποίων τα δικαιώματα ορίζονται με διαφορετικές πλειοψηφίες;

Ολόκληρο το Σύνταγμα αλλάζει με 180 ψήφους. Γιατί για την ψήφο των εκτός Ελλάδος χρειάζονται 200;

Δεύτερον, γιατί αυτή η εκτρωματική διάταξη δεν άλλαξε στην πρόσφατη αναθεώρηση όταν μπορούσε να αναθεωρηθεί με 180 ψήφους;

Ποιος το εμπόδισε;

Τρίτον, ποιοι συναίνεσαν για μια σειρά προϋποθέσεων ως προς την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος ανθρώπων που είναι έλληνες πολίτες και ψηφοφόροι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους;

Γιατί χρειάζεται να συνταχθούν δεύτεροι εκλογικοί κατάλογοι στους οποίους εγγράφεσαι ξανά με πρόσθετες προϋποθέσεις από τους πρώτους;

Το άρθρο 51,3 του Συντάγματος (το αμέσως προηγούμενο δηλαδή!) λέει ρητά ότι «ο νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα» παρά μόνο σε περιπτώσεις ηλικίας, ανικανότητας και αμετάκλητης καταδίκης «για ορισμένα εγκλήματα» – ούτε καν για όλα!

Τέταρτον, αφού παρ’ όλα αυτά υπάρχουν ενστάσεις για τα εκλογικά δικαιώματα των εκτός επικρατείας ψηφοφόρων, γιατί δεν καθιερώνεται η επιστολική ψήφος να τελειώνουμε;

Εφόσον καθιερωθεί για όλους τους ψηφοφόρους, δεν χρειάζεται ειδική πλειοψηφία για τους εκτός επικρατείας.

Πέμπτον, πού ξανακούστηκε να επιδιώκεται με διάφορες προϋποθέσεις και μεθοδεύσεις να περιοριστεί το εκλογικό δικαίωμα ελλήνων πολιτών και να συρρικνωθεί ένα διαμορφωμένο εκλογικό σώμα;

Μόνο στη Νότια Αφρική τα έκαναν αυτά την εποχή του απαρτχάιντ. Και στον αμερικανικό Νότο που εμπόδιζαν τους μαύρους να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους. Αλλά ακόμη κι εκεί οι εγγεγραμμένοι ψήφιζαν!

Εκτον, πού ξανακούστηκε ότι «δεν πρέπει να ψηφίζουν οι εκτός διότι δεν μας συμφέρει τι θα ψηφίσουν;».

Αφενός, κανείς δεν ξέρει πώς θα ψηφίσουν. Αφετέρου το «δεν μας συμφέρει» που αφορούσε κάποτε τις γυναίκες ή τους φτωχούς ή τους νέους ή τις μειονότητες το έχει καταργήσει ως κριτήριο άσκησης ψήφου η δημοκρατία σταδιακά από τα μέσα του 19ου αιώνα.

Τώρα έχουμε συμφωνήσει ότι ψηφίζουν όλοι.

Και είναι υποχρέωση της δημοκρατίας να διασφαλίσει ότι θα ψηφίζουν όλοι.

Οποιοι κι αν είναι. Οπου κι αν διαμένουν. Ο,τι κι αν ψηφίζουν.