«Εφυγε» ένας πατριάρχης {LF}της Χαλυβουργίας

Εφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών ο επιχειρηματίας Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος ύστερα από πολύμηνη νοσηλεία σε γνωστό θεραπευτήριο των Αθηνών. Υπήρξε γόνος της ομώνυμης οικογένειας που ίδρυσε τη Χαλυβουργική, η οποία συνέδεσε την ιστορία της με την ανοικοδόμηση της Ελλάδας και την προσπάθεια της χώρας να αναπτυχθεί.

«Από την πρώτη στιγμή δεν το έβαλα κάτω. Πέρασα μια ολόκληρη ζωή παλεύοντας για να βγω από την ασθένεια. Επισκέφθηκα τους πιο εξειδικευμένους γιατρούς σε όλον τον κόσμο. Δοκίμασα φάρμακα που την εποχή εκείνη ήταν απαγορευμένα γιατί δεν είχαν ακόμη δοκιμαστεί. Ταξίδεψα κρυφά από όλους μόνος μου με έναν Σκαραβαίο στην Ελβετία και έκανα εγχείρηση για να μου βάλουν βίδες τιτανίου την εποχή που ήταν ακόμη απαγορευμένες στην Αμερική. Γενικά ήμουν άφοβος απέναντι στην ασθένεια και αυτό με αντάμειψε. Οι εγχειρήσεις αυτές και τα φάρμακα με ανακούφισαν σημαντικά και διευκόλυναν τη ζωή μου» ανέφερε σε μια από τις λιγοστές φορές που μίλησε δημόσια για την ασθένειά του. Ηταν αδελφός του Θόδωρου Αγγελόπουλου και πατέρας του Γιώργου και Παναγιώτη Αγγελόπουλου, ιδιοκτητών της ομάδας μπάσκετ του Ολυμπιακού, με τους οποίους βρισκόταν σε ρήξη τα τελευταία χρόνια με αφορμή το μέλλον της οικογενειακής επιχείρησης. Μια ρήξη που έφθασε μέχρι τα δικαστήρια και έλαβε ευρεία κάλυψη από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στην ΑΣΟΕΕ και συνέχισε τις σπουδές του στην Ελβετία προτού επιστρέψει στην Ελλάδα και αφοσιωθεί στην οικογενειακή επιχείρηση, την οποία παρέλαβε από τον πατέρα του Παναγιώτη Αγγελόπουλο το 1998. Γνώριζε πολύ καλά τη σημασία και τον ευρύτερο ρόλο που έπαιζε η Χαλυβουργική για την ελληνική οικονομία, ενώ δεν δίσταζε να προχωρήσει σε μεγάλες επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό της. Δεν ξέχασε ποτέ, παρότι τότε ήταν μόλις επτά ετών, την τελετή το 1961, όπου ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έβαλε τον θεμέλιο λίθο στην πρώτη υψικάμινο. «Η ιστορία της Χαλυβουργικής είναι πράγματι αλληλένδετη με την ιστορία της χώρας. Από το πρώτο εργοστάσιο στην οδό Πειραιώς, όπου φτιάχνονταν σύρματα για καρφιά και πέταλα, μέχρι την ίδρυση του εργοστασίου στην Ελευσίνα και την τοποθέτηση των πρώτων ηλεκτρικών κλιβάνων, η συνδρομή της Χαλυβουργικής στην εθνική προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας, ιδίως μετά το 1950, είναι καθοριστική, αφού η Ελλάδα είχε δική της παραγωγή σε χάλυβα για όλα τα μικρά και μεγάλα έργα που ξεκίνησαν την δεκαετία του ’50 και άλλαξαν το πρόσωπο της πατρίδας. Από τη δεκαετία του 1960, που ξεκίνησε τη λειτουργία της πρώτης υψικαμίνου, μέχρι τη δεκαετία του 1980, η Χαλυβουργική διέθετε τη μοναδική υψικάμινο στη χώρα και αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους εργοδότες στην Ελλάδα» σχολίασε σχετικά σε παλαιότερη συνέντευξή του. Ολα αυτά βέβαια μέχρι και πριν από μερικά χρόνια, αφού, παρά τις προσπάθειες που έγιναν, η εταιρεία δεν κατάφερε να αποφύγει την κατάρρευση και να ξεπεράσει το πλήγμα από την καθίζηση της ζήτησης για χαλυβουργικά προϊόντα στην Ελλάδα μετά το ξέσπασμα της βαθιάς οικονομικής κρίσης. Με αποτέλεσμα σήμερα οι πιστωτές της να ζητούν την υπαγωγή της σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης.

Εκτός από τη χαλυβουργία, ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος δραστηριοποιήθηκε και στον χώρο της εμπορικής ναυτιλίας. Το 1998 ίδρυσε τη ναυτιλιακή εταιρεία Arcadia Shipmanagement. Σήμερα, ο στόλος της αποτελείται από δώδεκα δεξαμενόπλοια, τα περισσότερα εκ των οποίων φέρουν την ελληνική σημαία. Υπήρξε επίσης ένας από τους βασικούς πρωτεργάτες-μετόχους και οικονομικούς υποστηρικτές στην ιδιωτικοποίηση και γιγάντωση της Τράπεζας Πειραιώς, στην οποία κατείχε για χρόνια τη θέση του αντιπροέδρου. Από τα συμβάντα που τον στιγμάτισαν ήταν η δολοφονία του θείου του Δημήτρη Αγγελόπουλου τον Απρίλιο του 1986 από την οργάνωση «17 Νοέμβρη», η οποία άφησε δυσαναπλήρωτο κενό  και απροσμέτρητη πικρία  στην οικογενειακή εταιρεία.

n Η ΠΑΕ Ολυμπιακός, με ανακοίνωσή της, «αποχαιρετά ένα εξέχον μέλος της ερυθρόλευκης οικογένειας, τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του και στους γιους του, Παναγιώτη και Γιώργο Αγγελόπουλο».