Η μετάλλαξη {LF}του Πασχαλάκη

Αρχές Μαρτίου του τρέχοντος έτους. Στο ντέρμπι του ΠΑΟΚ με τον Αρη στην Τούμπα και ενόσω καθόταν στην εξέδρα των επισήμων, ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης ήρθε σε μεγάλη ρήξη με τους οπαδούς του Δικεφάλου. Την ίδιας του της ομάδας, δηλαδή. Η κατάσταση ξέφυγε. Και πολλοί είπαν πως άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για το φινάλε της θητείας του στον ΠΑΟΚ.

Ωστόσο, τα πράγματα δεν κύλησαν όπως τα ανέμεναν οι περισσότεροι και τα δεδομένα μάλλον αντιστράφηκαν. Σταδιακά ο διεθνής γκολκίπερ κέρδισε έδαφος στην προτίμηση του Γκαρσία και το τελευταίο διάστημα είναι ο αδιαμφισβήτητος Νο 1 στις επιλογές του προπονητή για τη θέση του γκολκίπερ. Από  κει που στοιχημάτιζαν για την αποχώρηση, διέψευσε όλα τα προγνωστικά. Και στον τελικό του Σαββάτου, ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής.

Είναι η μοίρα του γκολκίπερ; Αυτή η άμεσα συνυφασμένη με τις δύο όψεις του φεγγαριού; Τη μια φωτεινή και την άλλη σκοτεινή; Ποιος ξέρει; Το βέβαιο είναι πως ο Πασχαλάκης, ένας ποδοσφαιριστής που έχει απασχολήσει κατά καιρούς τους πάντες, ήταν ο βασικός πυλώνας και εκεί στηρίχθηκε η κατάκτηση του Κυπέλλου για την ομάδα του. Θα έλεγε κάποιος πως λέει λιγότερα σε σχέση με το παρελθόν. Ισως πάλι η μετάλλαξή του να έχει να κάνει με το γεγονός ότι αυτός ο

τόσο… ερωτευμένος με τις υπερβολές, αποφάσισε να χαλιναγωγήσει τις εκρήξεις του. Στο χορτάρι, εννοείται. Γιατί πολλές φορές και έχει καταγραφεί αυτό, έκανε πλονζόν την ώρα που η μπάλα, ακόμη και για κάποιον αδαή περί τη θέση του γκολκίπερ, έφευγε πολλά μέτρα άουτ. Πασχαλάκης και θέαμα με στόχο μόνο το θέαμα! Τώρα, μολονότι και πάλι επιχείρησε στον τελικό τα δικά του, ήταν εγκρατής. Ψύχραιμος. Σίγουρος. Δεν μπορεί να ειπωθεί πως βαδίζοντας στα 32 του χρόνια παραμένει ένα ταλέντο για τη θέση του «άσου» ο τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ. Ωστόσο, προφανώς θα ήταν λάνθασμένη η εκτίμηση πως δεν έχει προσόντα. Μάλλον δεν τα αξιοποίησε στο έπακρο. Ισως πάλι η βοήθεια του προπονητή γκολκίπερ και παλαίμαχου του Παναθηναϊκού, Μάριο Γκαλίνοβιτς, να είναι σημαντική. Ο Πασχαλάκης ειδικά στην κεφαλιά του Μασούρα από κοντινή απόσταση, έδειξε τα αντανακλαστικά του και μια ευλυγισία σπάνια για σχεδόν δίμετρο γκολκίπερ. Το Κύπελλο αυτό φέρει και την υπογραφή του. Το αξίζει. Εχει όμως μπόλικο δρόμο μπροστά του για να δώσει μια άλλη εικόνα του εαυτού του. Οπως και ο ΠΑΟΚ πρέπει να κοιτάξει το πώς θα βελτιωθεί παραπάνω και όχι να μείνει στη νίκη της μιας βραδιάς, που ώρες ώρες είναι αποπροσανατολιστική. Οσο για τον Πάμπλο Γκαρσία, κρίμα είναι να ξεφεύγει κάποιος στους πανηγυρισμούς. Να τυφλώνεται και να γίνεται ο χειρότερος οπαδός. Οι ύβρεις στον αντίπαλο δεν προσδίδουν γαλόνια σε έναν στρατηγό. Αποδεικνύουν μόνο πόσο εύθραυστο χαρακτήρα έχει και πόσο ελεγκτέα (πρέπει να) είναι η συμπεριφορά του.