Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

«Αγαπητέ κύριε Κανέλλη, οφείλω να σας αναγνωρίσω μια αυξημένη ευαισθησία, σπάνια στις ημέρες μας, με τη δημόσια αναγνώριση ενός λάθους σας ήσσονος σημασίας και περιορισμένου ενδιαφέροντος.

Σας τιμά ιδιαιτέρως.
Με εκτίμηση, Ε.Κ.».

Το μέιλ εστάλη στον «Συνήγορο του Αναγνώστη» μετά από το μικρό σημείωμα που έγραψε στη στήλη του «Ενστάσεις» ο αρθρογράφος με τίτλο «Οχι λάθη, πάντα λάθη» τη 12η Μαΐου. Εκεί ο Ηλίας Κανέλλης αναφερόταν στο λάθος που ο ίδιος είχε κάνει στο φύλλο της 6ης Μαΐου «βαφτίζοντας» εκ παραδρομής ως ηγέτη των Podemos τον Πέδρο Σάντσεθ, τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό της Ισπανίας, ενώ όλοι εντός ελληνικών συνόρων – χάρη στη συριζαϊκή εμμονή των μνημονιακών χρόνων με το συγκεκριμένο κόμμα – γνωρίζουν ότι του ριζοσπαστικού κόμματος της Αριστεράς ηγείτο μέχρι πρόσφατα ο Πάμπλο Ιγκλέσιας.

Η απολογία ήταν πράγματι επιβεβλημένη εκ μέρους του. Αλλά είναι και εκ μέρους ολόκληρης της αλυσίδας παραγωγής, αφού τα κείμενα που στέλνουν οι συντάκτες τα κοιτούν πάντα δεύτερα, τρίτα και τέταρτα μάτια. Ωστόσο, υπάρχουν φορές που τα λάθη – όσο προφανή κι αν είναι – ενδέχεται να ξεφύγουν από όλα τα φίλτρα ελέγχου μιας καθημερινής έκδοσης. Η επιστολή του Ε.Κ. είναι μια ευκαιρία, λοιπόν, να απολογηθούμε συνολικά ως «ΝΕΑ».

Είναι καθήκον του καθενός μας, από τους δημοσιογράφους και τους αρχισυντάκτες μέχρι τους διορθωτές κι εκείνον που διαβάζει την εφημερίδα από την πρώτη έως την τελευταία της σελίδα πριν δοθεί η εντολή να φύγει για τυπογραφείο, να διπλοτσεκάρουμε κάθε αράδα. Είναι όμως και υποχρέωσή μας να αναλαμβάνουμε την ευθύνη όταν κάποιο γρανάζι δεν δουλέψει καλά, γιατί ο Τύπος είναι μια ομαδική δουλειά. Εξού κι αποδεχόμαστε ότι όλοι είμαστε υπεύθυνοι σε κάποιο βαθμό.