Προνόμια

Η επίσημη κυβερνητική γραμμή θέλει τη συζήτηση για την παροχή «προνομίων» στους εμβολιασμένους να είναι άκαιρη, αφού δεν έχουν τη δυνατότητα ακόμη να κλείσουν ραντεβού σε ένα εμβολιαστικό κέντρο όλες οι ηλικιακές κατηγορίες. Οσοι συμμετέχουν στην επιτροπή εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας, πάλι, αναφέρουν πως εξετάζουν το ενδεχόμενο να – sic – διευκολύνουν αυτούς που έχουν εμβολιαστεί πλήρως στις καθημερινές τους δραστηριότητες, αλλά προς το παρόν δεν έχουν καταλήξει σε εισήγηση. Η κουβέντα, παρ’ όλα αυτά, έχει ανοίξει. Οι υποστηρικτές της μιας πλευράς ζητούν αναγνώριση της υπεύθυνης για το κοινωνικό σύνολο στάσης εκείνων που δίνουν το μπράτσο τους στους νοσηλευτές. Κι οι φανατικοί της άλλης μιλούν για νέες διακρίσεις μεταξύ των πολιτών. Οι ρεαλιστές αντιλαμβάνονται ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε ίσως έτσι να πείσει ορισμένους από τους διστακτικούς, ενώ οι πιο – για να το πούμε κομψά – καχύποπτοι βλέπουν πίσω από μια τέτοια πολιτική την προσπάθεια περιορισμού του δικαιώματος του ατόμου να αποφασίζει το ίδιο για τον εαυτό του.

Βήμα

Η κουβέντα λοιπόν όχι απλά ξεκίνησε, φαίνεται κιόλας να εξελίσσεται σε αντιπαράθεση – όπως συνέβη στις περισσότερες χώρες όπου το σχετικό ντιμπέιτ άρχισε νωρίτερα. Μόνο που όσα κάποιοι αποκαλούν «προνόμια» κι άλλοι «διευκολύνσεις» δεν είναι τίποτα περισσότερο από τις στοιχειώδεις ελευθερίες που ο καθένας απολάμβανε πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας. Εφόσον επομένως συμφωνούμε όλοι ότι ο στόχος είναι κοινός _– η επιστροφή στην προ κορωνοϊού κανονικότητα μέσω της ανάκτησής τους -, τότε κάθε βήμα προς αυτή την κατεύθυνση δεν είναι ένα προς τη σωστή κατεύθυνση; Αν αναλογιστεί κανείς δε τα χρήματα των φορολογουμένων που δίνονται τόσο για τις εθνικές εκστρατείες εμβολιασμού όσο και για τη στήριξη των χτυπημένων από τον ιό οικονομιών, αντιλαμβάνεται μια επιπλέον ανάγκη οι άνθρωποι να γυρίσουν – έστω και κατά ηλικιακές ομάδες, μιας κι οι μεγαλύτεροι προηγούνται των νεότερων στον σχεδιασμό της επιχείρησης «Ελευθερία» – το συντομότερο δυνατό με ασφάλεια στις παλιές τους συνήθειες: την ανάγκη να λειτουργήσουν οι οικονομικές δραστηριότητες χωρίς τους περιορισμούς των λοκντάουν ώστε να ξεπεράσουν τον κίνδυνο οι κλάδοι που ζημιώθηκαν περισσότερο από τα σκληρά υγειονομικά μέτρα.