Στην πορεία και προετοιμασία για τη μείωση του χρόνου εργασίας

Αυτή τη μείωση του χρόνου απασχόλησης θα πρέπει να τη δούμε μέσα σε μια προοπτική κατά την οποία θα πρέπει να γίνουν μια σειρά από βαθιές αλλαγές. Οπως λ.χ. η ρομποτοποίηση-αυτοματοποίηση της εργασίας και για ποιον θα λειτουργεί. Ποιον θα ωφελεί; Τον εργαζόμενο ή τον ιδιοκτήτη; Οι κεφαλαιούχοι στην Ευρώπη θα πρέπει να δεχθούν τουλάχιστον αυτή την επαναστατική αρχή, κατά την οποία τα σύγχρονα προϊόντα της ανθρώπινης μεγαλοφυΐας ανήκουν σε όλο το κοινωνικό σύνολο.

Νομίζω όμως πως άρχισα ανάποδα τη σκέψη μου. Δηλαδή θα πρέπει να πω, κι αυτό λέω και υπογραμμίζω, ότι το κοινωνικό σύνολο με πρωτοπορία τους εργαζόμενους στην Ευρώπη θα πρέπει να απαιτήσει η σύγχρονη τεχνολογία -ηλεκτρονικοί υπολογιστές, ρομπότ, αυτοματισμός – να περιέλθει στην ιδιοκτησία του κοινωνικού συνόλου. Δεν πρόκειται να εθνικοποιήσουμε ή μάλλον να κρατικοποιήσουμε τα εργοστάσια. Μονάχα να συμφωνήσουμε πως όπου εφαρμόζεται η νέα τεχνολογία με αποτέλεσμα τη μείωση εργασίας, αυτή η μείωση να γίνεται υπέρ των εργαζομένων, δηλαδή του κοινωνικού συνόλου, και όχι υπέρ του εργοδότη.

Κι αυτό γιατί η κοινωνία σήμερα είναι αρκετά ώριμη και δυνατή ώστε να θεσμοθετήσει την κοινωνικοποίηση της ανθρώπινης και, επομένως, της κοινωνικής ιδιοφυΐας. Γιατί οι επιστήμονες που εφευρίσκουν τα νέα, υπερσύγχρονα μέσα παραγωγής είναι κομμάτι αναπόσπαστο του κοινωνικού συνόλου, και όχι του κεφαλαιούχου που τους συντηρεί και τους πληρώνει για να πειραματίζονται και να ανακαλύπτουν.

Και για να του αφαιρέσουμε κι αυτό το επιχείρημα θα πρέπει στην Ευρώπη να θεσμοθετηθεί και να επιχορηγηθεί από το κοινωνικό σύνολο η επιστημονική έρευνα. Με άλλα λόγια, να κοινωνικοποιηθεί το «Τραστ των Εγκεφάλων». Να κοινωνικοποιηθεί η επιστημονική έρευνα, ώστε όλα τα προϊόντα της να ανήκουν σε όλους τους Ευρωπαίους. Να λοιπόν ένα στοιχείο που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη στην πορεία και προετοιμασία για τη μείωση του χρόνου εργασίας.