Ακόμη δεν την είδαμε…

Δεν είχε προλάβει να ακουστεί η είδηση ότι η αρχηγός του Πράσινου Κόμματος της Γερμανίας Αναμπέλα Μπέρμποκ σκοπεύει να διεκδικήσει την καγκελαρία και οι δημοσιογράφοι μας έσπευσαν να αναλύσουν τις συνέπειες μιας τυχόν εκλογής της στα ελληνοτουρκικά, στα γερμανικά υποβρύχια, στο Κυπριακό, στην Αγια-Σοφιά και στη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, ενώ θυμήθηκαν την υπέρ της Ελλάδας παρέμβασή της στο αποκορύφωμα της κρίσης στη Μόρια.

Εσπευσαν προφανώς οι δημοσιογράφοι επειδή γνωρίζουν τα ενδιαφέροντα των αναγνωστών και αυτό με ενθάρρυνε στο να επιχειρήσω μια αποκωδικοποίηση των απόψεων που εκφράζει η ανερχόμενη γερμανίδα πολιτικός στα θέματα που αφορούν την ενέργεια και το κλίμα.

Σε πρώτη ανάγνωση, το μανιφέστο του κόμματος της Μπέρμποκ χαρακτηρίζεται, όπως θα περιμέναμε, από πράσινη απόχρωση που είναι πιο έντονη από το πράσινο όραμα της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Προτείνουν ως στόχο για το 2030 τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 70% σε σχέση με το 1990, ενώ η τωρινή αντίστοιχη στόχευση είναι 55%. Θεωρούν για αυτόν τον σκοπό αναγκαία την επίσπευση απόσυρσης του άνθρακα από την ηλεκτροπαραγωγή, δηλαδή να έχουν κλείσει όλες οι ανθρακικές μονάδες της Γερμανίας πολύ νωρίτερα από το 2038 που τώρα προβλέπεται.

Το κόμμα επιθυμεί να αυξηθεί σημαντικά ο φόρος άνθρακα που επιβάλλεται σε όσες βιομηχανίες μολύνουν την ατμόσφαιρα και προτείνει να θεσπιστεί «δασμός άνθρακα» για προϊόντα που εισάγονται στη Γερμανία από χώρες όπου η εκπομπή καυσαερίων δεν φορολογείται. Προτείνει επίσης να μειωθεί το επιτρεπτό όριο ταχύτητας στους μεγάλους αυτοκινητοδρόμους, ώστε να περιοριστούν οι εκπομπές από τα συμβατικά αυτοκίνητα. Εκεί όπου το ευρωπαϊκό πρόγραμμα είναι αμφίσημο, όπως για τη χρησιμοποίηση της πυρηνικής ενέργειας, οι γερμανοί Πράσινοι είναι σαφώς αρνητικοί, όπως είναι άλλωστε και η Ανγκελα Μέρκελ.

Κάπως δύσκολη είναι η διάγνωση της τοποθέτησης του μανιφέστου για το φυσικό αέριο το οποίο, στο Ελληνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, προβλέπεται να διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο μέχρι την απόλυτη κυριαρχία των ΑΠΕ. Η Αναμπέλα Μπέρμποκ είναι κάθετα αντίθετη στον σχεδόν ήδη ολοκληρωμένο αγωγό Nord Stream 2 που προορίζεται να μεταφέρει μεγάλες ποσότητες αερίου από τη Ρωσία στη Δυτική Ευρώπη, ενώ ο δικός μας EastMed δεν θεωρείται καν άξιος αναφοράς. Για τον επιθυμητό ρόλο του φυσικού αερίου στην παραγωγή ηλεκτρισμού στη Γερμανία δεν βρήκα σαφή αναφορά αλλά, κατά τη δική μου εκτίμηση, ο στόχος του περιορισμού των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 70% μέχρι το 2030, πολύ δύσκολα συνάδει με παρατεταμένη ηλεκτροπαραγωγή με φυσικό αέριο.

Στο πράσινο μανιφέστο βρήκα όρους ιερούς, όπως ελευθερία, κοινωνική ασφάλεια, αλληλεγγύη, εργασία και ευημερία για όλους, δίκαιους μισθούς, πολυμορφία και διαφορετικότητα, βιωσιμότητα, καινοτομία, καλές υποδομές, καλά σχολεία, καλή υγειονομική περίθαλψη κι άλλα πολλά που, αν ήμουν Γερμανός, σίγουρα θα προσέλκυαν την ψήφο μου. Δεν βρήκα όμως, αν και έψαξα επίμονα, έννοιες που είναι κορυφαίες στη δική μου ιδεοληψία όπως το συγκριτικό κόστος και η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής παραγωγής.

Ομως, ίσως ακόμη δεν την είδαμε. Η χαρισματική υποψήφια καγκελάριος αυτοχαρακτηρίζεται ως άτομο που εκφράζει την «realo» πτέρυγα του κόμματός της και αν πράγματι προχωρήσει σε σοβαρή διεκδίκηση της εξουσίας, περισσότερος ρεαλισμός θέλω να ελπίζω ότι θα κυριαρχήσει.

Ο Ραφαήλ Μωυσής είναι επίτιμος πρόεδρος του ΙΟΒΕ