Η πρώτη «πράσινη» καγκελάριος;

Ασχολήθηκε για λίγο και με το ποδόσφαιρο. Αλλά η αγάπη της ήταν το τραμπολίνο. Και σ’ αυτό έφτασε στην κορυφή, αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Γερμανίας. Στην κορυφή της πολιτικής ζωής της Γερμανίας είναι η καγκελαρία. Για αυτήν έβαλε πλώρη η Αναλένα Μπέρμποκ, υποψήφια καγκελάριος των Πρασίνων στις παγγερμανικές εκλογές τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Αν τα καταφέρει, θα είναι η πρώτη «πράσινη» καγκελάριος στην ιστορία της Γερμανίας. Και θα διαδεχτεί μία γυναίκα καγκελάριο, την Ανγκελα Μέρκελ. Η οικολογία και το ενδιαφέρον για το περιβάλλον ήταν μέρος της ζωής της από τα παιδικά της χρόνια. Γεννημένη το 1980 στο Πέτενσεν κοντά στο Αννόβερο, συμμετείχε με τους γονείς της στις διαδηλώσεις της δεκαετίας του 1980 κατά του χώρου αποθήκευσης πυρηνικών αποβλήτων στο Γκορλέμπεν. Αλλά δεν ακολούθησε την κλασική πορεία να ενταχθεί στη νεολαία των Πρασίνων και να κάνει πολιτική καριέρα. Την ενδιέφερε περισσότερο η δημοσιογραφία. Παράλληλα με τις σπουδές πολιτικών επιστημών, δημόσιου και διεθνούς δικαίου στα πανεπιστήμια του Αμβούργου και του Λονδίνου (LSE), εργάστηκε μία τριετία ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα του Αννόβερου «Χανόβερσε Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ», συνεργάστηκε με τη «Βορειογερμανική Ραδιοφωνία» (NDR) και το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων (dpa).

Πρακτική πολιτική εμπειρία απέκτησε ως διευθύντρια του γραφείου της ευρωβουλευτή των Πρασίνων, Ελίζαμπεθ Σρέντερ. Ετσι έγινε στα 25 της και μέλος των Πρασίνων. «Δίσταζα να ενταχθώ στο κόμμα, διότι σκεφτόμουν ότι θα πρέπει να υποστηρίζω κάθε κόμμα και τελεία του προγράμματος. Αλλά στην πρακτική εξάσκηση διαπίστωσα ότι στους Πράσινους ακόμη και ως απλό μέλος, με καλές ιδέες μπορείς να κάνεις και να αλλάξεις πολλά», λέει η Μπέρμποκ. Εκτοτε, η πολιτική της καριέρα θυμίζει εκτίναξη τραμπολίνο. Πριν από τα 30 της έγινε πρόεδρος των Πρασίνων στο Βρανδεμβούργο. Το 2013 εξελέγη βουλευτής στο Μπούντεσταγκ. Από τον Ιανουάριο του 2018 είναι συμπρόεδρος των Πρασίνων μαζί με τον Ρόμπερτ Χάμπεκ. Μπορεί όμως να γίνει και καγκελάριος της ισχυρότερης χώρας της Ευρώπης;

Ξέρει την αδυναμία της: Δεν έχει καμία κυβερνητική εμπειρία, δεν δοκιμάστηκαν ούτε οι ικανότητές της στη διαχείριση κρίσεων, ούτε η συμβατότητα των θέσεών της με την άσκηση κυβερνητικών καθηκόντων. Και την αντιμετωπίζει επιθετικά. «Ναι, δεν ήμουν ποτέ καγκελάριος, ούτε υπουργός. Εγώ θέλω την ανανέωση. Για το στάτους κβο υπάρχουν άλλοι», είπε στην ανακοίνωση της υποψηφιότητάς της.

Στον προεκλογικό αγώνα που ξεκίνησε ήδη, η Μπέρμποκ είναι η μόνη γυναίκα υποψήφια για την καγκελαρία. «Το κριτήριο αυτό έπαιξε ρόλο στην απόφαση για το χρίσμα της υποψηφιότητας», παραδέχεται η Μπέρμποκ. Το ίδιο λέει και ο συμπρόεδρος Ρόμπερτ Χάμπεκ που δεν κρύβει τη δυσκολία να κάνει «ένα βήμα πίσω» και να αφήσει την ευκαιρία της ζωής του να γίνει καγκελάριος της Γερμανίας. Αλλά δεν ήταν μόνον αυτό το κριτήριο. Η Μπέρμποκ δεν είναι η υποψήφια της ποσόστωσης των γυναικών, που είναι βασική αρχή για τους Πράσινους. Είναι μία ρεαλίστρια, στοχοπροσηλωμένη πολιτικός με αυθεντικό πολιτικό λόγο και αμεσότητα στην επικοινωνία. «Ακόμα και καγκελάριος θα παραμείνω μητέρα», είπε για τις δύο κόρες της 10 και 6 ετών.

Μέχρι τώρα το ηγετικό δίδυμο Χάμπεκ – Μπέρμποκ απέφυγε τις κακοτοπιές. Και με απροσδόκητη για τους Πράσινους αρμονία διευθέτησε το καυτό ζήτημα της υποψηφιότητας για την καγκελαρία.

Σίγουρα, η Μπέρμποκ δεν έχει το πολιτικό εκτόπισμα «φτασμένων» πολιτικών. Αναλυτές την παρουσιάζουν ως «tabula rasa» σε σχέση με την απειρία της και τις απαιτήσεις που έχει η διακυβέρνηση της χώρας. «Μαθαίνω πολύ γρήγορα», ήταν η απάντηση της Μπέρμποκ στην πιεστική ερώτηση της Ανε Βιλ, στην ομώνυμη εκπομπή της στο ARD την περασμένη Κυριακή.

Στην πρώτη μεγάλη συνέντευξη ως υποψήφια καγκελάριος μίλησε στην κυριακάτικη «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Ζονταγκστσάιτουνγκ» (FAS) για τις ελπίδες που εναποθέτει στις ΗΠΑ του Τζο Μπάιντεν, για τη δύσκολη σχέση με τη Ρωσία του Πούτιν και την Κίνα του Σι, για τον στόχο ενός κόσμου χωρίς πυρηνικά όπλα: «Μόνον από κοινού Ευρώπη και Αμερική μπορούν να συγκροτήσουν ένα μέτωπο δημοκρατικής εναλλακτικής πρότασης στον αυταρχικό ηγεμονισμό της Κίνας». Το δόγμα της είναι μία εξωτερική πολιτική της Γερμανίας «με διάλογο και πυγμή». Οι Πράσινοι δίνουν μάχη για το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα, καταδικάζουν απερίφραστα αυταρχικούς ηγεμόνες, όπως ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Ορμπαν και ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν.

Η Μπέρμποκ έχει ρεύμα. Αν η εκλογή καγκελαρίου ήταν άμεση, το 30% των Γερμανών θα επέλεγαν την Μπέρμποκ, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από εκείνο του χριστιανοδημοκράτη αντιπάλου της Λάσετ με 18%, σύμφωνα με προχθεσινή δημοσκόπηση. Στο ερώτημα, ποιος μπορεί να εκσυγχρονίσει τη Γερμανία, η Μπέρμποκ με 34% βρίσκεται πολύ πιο μπροστά από τους αντιπάλους της Λάσετ (13,2%) και Σολτς (11,1%). Το ρεύμα της Μπέρμποκ εκτίναξε δημοσκοπικά και τους Πράσινους, που θα είναι σίγουρα στην επόμενη κυβέρνηση μετά από 16 χρόνια αντιπολίτευσης. Ωστόσο, καγκελάριο δεν βγάζουν οι δημοσκοπήσεις, ούτε κερδίζονται οι εκλογές στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Πολύ σημαντικότερα για την απόφαση των ψηφοφόρων είναι όσα αγγίζουν την τσέπη και το πορτοφόλι τους. Ειδικά στην μετα-Covid περίοδο καθοριστική θα είναι η διαχείριση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων που προκάλεσε η πανδημία. Επ’ αυτών, η Μπέρμποκ θα πρέπει να γίνει πολύ πιο συγκεκριμένη τους επόμενους μήνες.