Το σπούτνικ της σοσιαλδημοκρατίας

Το τελευταίο διάστημα της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, άρχισε να φιλοτεχνείται από προσωπικότητες που λάτρεψαν την ηγεσία Τσίπρα η εικόνα ενός κεντροαριστερού κόμματος σε έναν νέο δικομματισμό. Στηριγμένοι, κυρίως, στον χειρισμό του Μακεδονικού το τελευταίο διάστημα, τη μόνη πολιτική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ με θετικό πρόσημο, προσπάθησαν και εξακολουθούν να προσπαθούν να φιλοτεχνήσουν έναν ΣΥΡΙΖΑ ενταγμένο στο λεγόμενο δημοκρατικό τόξο, ο πρόεδρος του οποίου έκανε πετυχημένη στροφή προς το Κέντρο.

Για να πείσουν ότι η ανάλυση αυτή καθρεφτίζει την πραγματικότητα εκθειάζουν τον Τσίπρα επειδή υλοποίησε Μνημόνιο (κρύβουν όμως ότι είναι το τρίτο, το άχρηστο Μνημόνιο, το οποίο υπέγραψε αυτός που υποσχόταν ότι θα σκίσει τα προηγούμενα) και επειδή φέρθηκε ως συνεπής ευρωπαίος εταίρος (αποσιωπούν όμως ότι αποδέχτηκε με μεγάλη ευκολία τους σχεδιασμούς των εταίρων καθώς και την αποδοχή πρωτογενούς πλεονάσματος 4,4% και φορολογικής πολιτικής που γονάτισε τη μεσαία τάξη – περισσότερο οδηγημένος από μια εξουσιαστική επιθυμία παρά από πολιτικές κοινού συμφέροντος).

Η ανάλυση αυτή εμπνέεται από μια νέα προσωπολατρία, αφού τοποθετεί στο επίκεντρο τον πρόεδρο Τσίπρα, τον αρχηγό που λαμβάνει αποφάσεις και οδηγεί το κόμμα στην υποτιθέμενη νέα πορεία του. Ο εμπνευσμένος αυτός ηγέτης κατά την ανάγνωση αυτή είναι υπόδειγμα κεντροαριστερού, ενώ για κάθε στραβή του κόμματός του φταίει ο Πολάκης. Πού θα πάει, θα ‘ρθει μια μέρα που ο Τσίπρας θα τον απομακρύνει – και τότε θα ανοίξουν οι ουρανοί της σοσιαλδημοκρατίας. Αλληλούια. Τι μένει για να ολοκληρωθεί ο εξωραϊσμός του προέδρου Τσίπρα σε ένα ανανεωμένο κεντροαριστερό κόμμα; Η διαγραφή της μνήμης. Κι η διόρθωση των μαύρων στιγμών του παρελθόντος του – για το οποίο πάντα φταίγανε κάποιοι άλλοι, ο Λαφαζάνης, ο Βαρουφάκης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αλλά τώρα πάνε αυτοί, απαλλάχτηκε από τις κακές παρέες, οπότε όλα ρόδινα.

Κι ύστερα, και ενώ η πολιτική της αντιπολίτευσης στην πανδημία είναι αντιφατική, γκρινιάρικη και δι’ επιλογών υγειονομικού σαμποτάζ ουσιαστικά υπονομευτική, έρχεται με ένα μήνυμά του στο Τwitter ένας συνεργάτης του προέδρου Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ από τα παλιά για να υπενθυμίσει σε τι ανεύθυνα πρόσωπα στηρίχθηκε το εγχείρημα που θα έσκιζε τα Μνημόνια και θα άλλαζε την Ευρώπη.

Ο λόγος για τον Πάνο Καμμένο, τον συγκυβερνήτη και υπουργό Αμυνας των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ο οποίος δήλωσε ότι εμβολιάστηκε στη Σερβία με το ρωσικό εμβόλιο Σπούτνικ. Περιφρονώντας, δηλαδή, τη χώρα του και την Ευρώπη, έσπευσε να διαφημίσει μια προβληματική ιατρικά λύση, που προέρχεται από μια αυταρχική χώρα. Με τον άνθρωπο αυτό, ο πρόεδρος Τσίπρας συμπορεύτηκε με σύμπνοια. Ανέχθηκε το εθνικοπατριωτικό κιτς των επετείων και του Πάσχα με τα σημαιάκια στις παρελάσεις και τα αρνιά στα στρατόπεδα, και τις στολές παραλλαγής του συγκυβερνήτη, και τις κραυγές «στα τέσσερα, εσύ, στα τέσσερα» στη Βουλή. Αγνόησε τον ομοφοβικό οχετό του εταίρου του, τις παρεμβάσεις του στη Δικαιοσύνη και τον Τύπο, τη συνωμοσιολογία και τις ψεκασμένες ιδέες (ακόμα γελάω όταν θυμάμαι ότι είχε προσλάβει συνεργάτη για να μετατρέψει το νερό σε καύσιμο). Ουδέποτε αποδοκίμασε τον Καμμένο που εγγυήθηκε τη δημόσια τάξη διά του στρατού. Οταν τους χώρισε το Μακεδονικό, ξέπλυνε μια χαρά διάφορους συνεργάτες του. Και τόσα άλλα…Είναι τόσοι οι σκελετοί στα ντουλάπια της συριζαϊκής «σοσιαλδημοκρατίας» που δεν μας αφήνουν να ξεχάσουμε με ποιους είχαμε και έχουμε να κάνουμε.