Μάχη

Από το βράδυ των τελευταίων εθνικών εκλογών τα στελέχη της Κουμουνδούρου έχουν βάλει το όπλο παρά πόδα. Το νομοσχέδιο Χατζηδάκη τους προσφέρει – κατά την ανάλυσή τους – την ιδανική ευκαιρία να το πάρουν πάλι επ’ ώμου. Τις προάλλες το Πολιτικό τους Συμβούλιο ανακοίνωσε επίσημα πως «η κυβέρνηση της ΝΔ θα μας βρει αποφασιστικά απέναντι στη Βουλή, στους χώρους δουλειάς και στην κοινωνία». Ωστόσο σε ορισμένα από τα σχέδια μάχης που καταστρώνουν οι συριζαίοι, αναζητούν συμμάχους και στις υπόλοιπες αριστερές δυνάμεις. Οι συνεδριάσεις του γραμματέα του κόμματος με τους νέους συντονιστές των τοπικών του προκειμένου να κινητοποιηθούν τα μέλη τους, οι τηλεδιασκέψεις της Ξενογιαννακοπούλου με συνδικαλιστές, η συμμετοχή του προέδρου σε εκδήλωση συνδικάτων κι εργατικών κέντρων αυτή την εβδομάδα ή η προετοιμασία για την παρουσίαση με powerpoint των συριζαϊκών προγραμματικών θέσεων για τα εργασιακά ίσως ψυχανεμίζονται ότι δεν είναι αρκετά πολεμοφόδια για τη «μητέρα των μαχών». Ενα μέτωπο με ΚΚΕ και ΜέΡΑ25 θα έστελνε – λένε κάποιοι σύντροφοι – το μήνυμα της παράταξης για μια αληθινά σφοδρή σύγκρουση.

Μπλοκ

Είναι, όμως, εφικτό να συγκροτηθεί; Η ιδέα έπεσε στην τελευταία συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου αλλά τελικά δεν συζητήθηκε. Αρα, ούτε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να πιστεύει πως Περισσός και Μαυρομματαίων θα ανταποκριθούν σε ένα κάλεσμά του. Οι πιο οπτιμιστές στους κόλπους του υπολογίζουν ότι οι κοινωνικές συμπορεύσεις θα φέρουν τελικά και τις πολιτικές. Παρότι μια γρήγορη αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν δεν δικαιολογεί την αισιοδοξία τους – ούτε καν στην επέτειο του Πολυτεχνείου, που συμφωνούσαν στη θεωρία, τα τρία κόμματα δεν εμφανίστηκαν μαζί στους δρόμους. Με όρους ρεάλπολιτικ μια τέτοια σύμπλευση θα ήταν αδύνατη τώρα, αφού μπαίνουν στα αλήθεια στη μέση οι ψήφοι του ορθόδοξα αριστερού ακροατηρίου – τις οποίες όλες οι έδρες διεκδικούν. Πάντως, ακόμη κι αν παραμέριζαν τις εκλογικές τους επιδιώξεις για χάρη της επικοινωνιακής εικόνας της φετινής Πρωτομαγιάς, δεν είναι βέβαιο πως θα τους ακολουθούσαν στο πεζοδρόμιο περισσότεροι απ’ όσους έχουν ήδη συνταχθεί με το μπλοκ του καθενός. Η μεγάλη μάζα των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα, άλλωστε, έχουν σταματήσει χρόνια τώρα να ακούν τους τηλεβόες.