«Δεν μπορείς να γράψεις αν δεν έχεις πονέσει»

Ο καλός μου φίλος Σπύρος Γιατράς ήταν διπλωματούχος οπτικός και στιχουργός μεγάλων λαϊκών επιτυχιών.

Η οικογένειά του μετανάστευσε για πολλά χρόνια στη Νότιο Αφρική. Οταν γύρισε στην Ελλάδα, λίγο πριν από τα 30 του χρόνια, ήταν πια οπτικός, επάγγελμα που εξάσκησε μέχρι πρότινος με ιδιαίτερη αγάπη. Στο κατάστημά του στα Ιλίσια περνούσαν συνέχεια καλλιτέχνες, αλλά κι απλός κόσμος που θαύμαζαν το έργο του Σπύρου και το αστείρευτο χιούμορ του. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως κάθε φορά που βρισκόμασταν ξεκίναγε την κουβέντα μας μ’ ένα «καινούργιο». Τι ήταν αυτό; Τι άλλο; Ενα καινούργιο ανέκδοτο που μου έλεγε, γιατί ήξερε πόσο μ’ άρεσαν και δεν χόρταινα να τον ακούω.

Βρισκόμασταν σχεδόν 40 χρόνια συνέχεια. Πότε στις δισκογραφικές εταιρείες που τότε ήταν στις δόξες τους (στα γραφεία καλών φίλων παραγωγών, κυρίως του Αχιλλέα Θεοφίλου και του Ηλία Μπενέτου) και πότε σε κάποιο απ’ τα studios που ηχογραφούσαμε τραγούδια μας. Και πάντα υπήρξε υγιής ανταγωνισμός, που ήταν και εποικοδομητικός. Τον αγαπούσα και μ’ αγαπούσε αγνά, «παντελονάτα», που έλεγαν κι οι παλιοί μάγκες. Ακόμα κι όταν χρειαστήκαμε ο ένας τον άλλον μετά την κατάρρευση της ΑΕΠΙ, ο Σπύρος ήταν πάντα δίπλα μου όποτε τον χρειάστηκα.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως για κάτι πολύ σημαντικό που έπρεπε να αποφασίσω ως πρόεδρος της Αυτοδιαχείρισης, ο αγαπημένος μου αξέχαστος Σπύρος έβαλε την υπογραφή του σε μια λευκή σελίδα εκτυπωτή και μου είπε: «Συμπλήρωσε από πάνω ό,τι θες, Ηλία μου, είσαι αδερφός».

Για το έργο του τι να πρωτογράψω; Τα πρώτα του τραγούδια τα έγραψε με τους Βαγγέλη Πιτσιλαδή, Αντώνη Βαρδή και Γιάννη Πάριο. Οταν συναντήθηκε καλλιτεχνικά με τον Αλέκο Χρυσοβέργη δημιουργήθηκε ένα τέλειο δίδυμο που έδωσε αμέτρητες επιτυχίες. Συνεργάστηκε για σειρά ετών με τη δισκογραφική ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ  και οι στίχοι του τραγουδήθηκαν από τις μεγάλες φωνές της εποχής: Στράτος Διονυσίου, Γιάννης Πάριος, Μαρινέλλα, Λίτσα Διαμάντη, Β. Καρράς, Θ. Αδαμαντίδης, Τόλης Βοσκόπουλος, Πίτσα Παπαδοπούλου, Αντύπας, Δ. Κοντολάζος, Ν. Σφακιανάκης. Κάποιες από τις μεγάλες επιτυχίες του Σπύρου: «Ο αετός», «Σώμα μου», «Μήπως είμαι τρελός», «Σιγανές ψιχάλες», «Παράλληλα», «Δεν θα πετάξουμε ποτέ», «Είσαι ένα πιστόλι», «Μα εσύ με καις», «Με τα μάτια μιλάμε εμείς», «Ο νταβατζής», «Οι σκιές», «Της γυναίκας η καρδιά», «Καλύτερα μαζί σου και τρελός», «Μας υποχρέωσες», «Ολα σ’ αγαπάνε», «Αν δεν είχα και σένανε», «Αλλοθι», «Δεν πάω πουθενά», «Ημουν κάποτε για σένα», «Ενα σου σημάδι μόνο», «Ακουσα», «Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης» κ.ά. Ο αγαπημένος Σπύρος έλεγε: «Δεν μπορείς να γράψεις αν δεν έχεις πονέσει, αν δεν έχεις κλάψει, αν δεν έχεις ερωτευτεί, αν δεν έχεις πιστέψει ότι πρέπει να είσαι ελεύθερος να σκέφτεσαι και να δίνεις».

Ο Σπύρος Γιατράς το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν, αρχικά στο 401 Στρατιωτικό νοσοκομείο και στη συνέχεια στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, όπου άφησε την τελευταία του πνοή και το λαϊκό τραγούδι… πιο φτωχό.

Ο Ηλίας Φιλίππου είναι στιχουργός.