Ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος»

Ξαναβλέποντας τον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» στο Διαδίκτυο, μου ήρθε στον νου εκείνη η παλιά εποχή του χαρτιού, που μονοπωλούσε τη σοβαρή δημοσιογραφία. Οσο ο «Οικονομικός» άνθιζε, προσωπικώς δούλευα στο αριστερό «Αντί», στην αντίπερα όχθη. Στο «Αντί» θεωρούσαμε τον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» το έντυπο «του συστήματος», γι’ αυτό και μου έκανε εντύπωση ότι στο επιτελείο του εργάζονταν, και εργάζονταν σκληρά, ορισμένοι αριστεροί δημοσιογράφοι. Μου ήταν δύσκολο τότε να καταλάβω ότι ο βασικός κανόνας της δημοσιογραφίας δεν ήταν η ιδεολογία των λειτουργών της αλλά η προσήλωσή τους στους κανόνες της: στην έγκυρη πληροφορία, στον οξύ σχολιασμό, στις επιλογές της ουσιώδους θεματολογίας και στη σαφήνεια, τη γοητεία των κειμένων.

Ο Γιάννης Μαρίνος, ψυχή του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», ήταν ο πιο κοντά στην πολιτική και την οικονομική εξουσία δημοσιογράφος που έχω γνωρίσει. Ταυτόχρονα, όμως, ήταν και ο άνθρωπος που είχε ορθάνοιχτες τις σελίδες του περιοδικού σε νέες δυνάμεις, σε αξιοπρόσεκτες δημοσιογραφικές πένες που δεν δούλευαν στα μεγάλα έντυπα αλλά κάτι είχαν να πουν. Επίσης, συνήθιζε να δημοσιεύει εκτεταμένες περιλήψεις σημαντικών εργασιών φοιτητών και υποψήφιων διδακτόρων. Παρείχε ηθική στήριξη σε εργαζόμενους σκληρά νέους επιστήμονες, και έφερνε τους αναγνώστες κοντά σε πρωτότυπες αναλυτικές γραφίδες, παθιασμένες ακόμα με το αντικείμενο της εξειδίκευσής τους. Ο νέος «Οικονομικός Ταχυδρόμος» έχει μακρά και γοητευτική παράδοση πίσω του, ευχές να την τιμήσει.