«Ο “Σιωπηλός δρόμος” ανοίγει νέο δρόμο στη μυθοπλασία»

Στην ιστορία μπαίνει ως Μιχάλης Τοπάλης. Χαμηλών τόνων, εσωστρεφής, ο πρώην σύντροφος της Θάλειας. Υπάλληλος σε βενζινάδικο της περιοχής, έχει αφοσιωθεί στη φροντίδα της μητέρας του. Η «επιστροφή» του προκαλεί ερωτήματα, καθώς δεν είναι τόσα αθώα όσο φαίνεται. Το μυστικό αυτό καθορίζει και την ερμηνεία του Νικόλα Παπαγιάννη στον «Σιωπηλό δρόμο», τη δραματική σειρά του Mega σε σενάριο Πέτρου Καλκόβαλη και Μελίνας Τσαμπάνη και σκηνοθεσία Βαρδή Μαρινάκη.

Τι ιδιαίτερο έχει για εσάς προσωπικά ο «Σιωπηλός δρόμος»;

Νιώθω πως με τον «Σιωπηλό δρόμο» δώσαμε ένα υπέροχο ραντεβού. Η επιθυμία μου να μπω στον κόσμο της τηλεόρασης συνδυάστηκε με την επιθυμία της τηλεόρασης να αλλάξει. Ο «Σιωπηλός δρόμος» ανοίγει έναν νέο δρόμο για την ελληνική μυθοπλασία. Σε κάθε επίπεδο, κατασκευής, παραγωγής, σεναρίου και αισθητικής. Το ιδιαίτερο στον «Σιωπηλό δρόμο» έγκειται στο ότι είναι απολύτως ιδιαίτερος.

Στη σειρά υποδύεστε έναν ρόλο «κακού». Πώς τον χειρίζεστε;

Δεν νιώθω ότι υποδύομαι έναν αμφιλεγόμενο ρόλο. Αμφιλεγόμενος προκύπτει να είναι, δεν αποτελεί πρόθεσή μου. Από την αρχή ο χαρακτήρας του Μιχάλη με οδήγησε σιωπηλά στα σκοτεινά του μονοπάτια που έχουν σίγουρα την αρχή τους σε κάποιο τραύμα. Αυτό με αφορά, αυτό ψάχνω, το οποίο τελικά θα νομιμοποιήσει, για τον ίδιο, την κάθε πράξη του. Η Μελίνα Τσαμπάνη και ο Πέτρος Καλκόβαλης δημιούργησαν έναν ήρωα απαλλαγμένο από στερεότυπα, με μια βαθιά χαραγμένη διαδρομή. Ακροβατεί ανάμεσα στον κόσμο των θυτών και των θυμάτων. Θα έρθει αντιμέτωπος με ακραίες καταστάσεις αλλά κυρίως με τον εαυτό του. Ο Μιχάλης είναι ο πόλος του εγκλήματος και της απόγνωσης.

Ποια ήταν και ποια είναι πλέον η σχέση σας με την τηλεόραση;

Η επαφή μου με την τηλεόραση αρχίζει ουσιαστικά με τον «Σιωπηλό δρόμο», μια και έχω κάνει επιλεκτικά πράγματα σε αυτή μέχρι σήμερα. Η θεατρική μου πορεία και οι αναφορές μου την είχαν δαιμονοποιήσει. Το θέατρο είναι μια τέχνη σύνθεσης και ενός γλυκού κόπου. Ωριμάζω και καταλαβαίνω ότι η υποκριτική είναι μια τέχνη σύνθεσης και γλυκού κόπου ανεξάρτητα από το μέσο, θέατρο, σινεμά ή τηλεόραση. Οταν έχεις την τύχη να βρίσκεσαι στο σύμπαν μιας παραγωγής όπως ο «Σιωπηλός δρόμος», το μόνο που σε αφορά είναι το ταξίδι της αλήθειας.

Εν μέσω πανδημίας, αναλάβατε την καλλιτεχνική διεύθυνση ενός νέου θεατρικού χώρου αφιερωμένου στον Ιάκωβο Καμπανέλλη. Τι προκλήσεις αντιμετωπίζετε εκεί;

Οι ρίζες του οράματος ξεκινάνε χρόνια πριν, όταν ο Καμπανέλλης μαζί με τον Δημήτρη Παπαγιάννη δημιουργούσαν χέρι χέρι την πρώτη δημοτική Δραματική Σχολή της χώρας. Εκεί τον γνώρισα ως ακροατής, εκεί με μάγεψε με τις σεμνές του διηγήσεις από την κόλαση του Μαουτχάουζεν και τον περίπατο στις κρυφές γωνιές της «Αυλής των Θαυμάτων». Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι το ήθος και το ταλέντο του να γίνουν σημείο αναφοράς για τους μελλοντικούς καλλιτέχνες. Η πανδημία δεν ανέτρεψε, καθυστέρησε τη λειτουργία του φορέα. Περιμένουμε με αγωνία την ενεργή αντίδραση του υπουργείου Πολιτισμού απέναντι στις τεράστιες προκλήσεις που έχει δημιουργήσει η πρωτόγνωρη αυτή κατάσταση. Η θεατρική παιδεία είναι άμεσα συνυφασμένη με τη ζωντανή σχέση. Οτιδήποτε άλλο εξυπηρετεί άλλους σκοπούς. Το υπουργείο Πολιτισμού, έστω και με καθυστέρηση, έχει τη δυνατότητα με σοβαρότητα και ευαισθησία να αγκαλιάσει την τρομακτική αγωνία των καλλιτεχνών και να προχωρήσει σε λύσεις που διαχρονικά ταλανίζουν τον χώρο της τέχνης. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να πιάσουμε το νήμα από εκεί που το αφήσαμε, χωρίς να απαρνηθούμε την εμπειρία της πανδημίας και ό,τι αυτή ανέδειξε.

Πρωταγωνιστήσατε στην τελευταία ταινία του Μαξ φον Σίντοφ «Echoes of the Past». Πώς ήταν η εμπειρία;

Θα αποτελεί για μένα διαχρονικά μια εμπειρία ζωής. Το θέμα της, η σφαγή των Καλαβρύτων, είναι μια γροθιά στο στομάχι της ανθρώπινης ιστορίας-θηριωδίας. Είχα την τύχη να συνυπάρξω με πολύ σημαντικούς συνεργάτες σε ένα τεράστιο για τα ελληνικά δεδομένα πρότζεκτ. Ο σκηνοθέτης της ταινίας Νικόλας Δημητρόπουλος, η εταιρεία παραγωγής FOSS Productions, η συμπρωταγωνίστριά μου Δανάη Σκιάδη και φυσικά ο Μαξ φον Σίντοφ. Δεν υπήρξε στιγμή που μπόρεσα να απεμπλακώ από την παρουσία του. Καθόρισε το ήθος της ταινίας. Παρόλο που εκείνος θα λείπει, περιμένω με αγωνία την πρεμιέρα της.

info

Ο «Σιωπηλός δρόμος» προβάλλεται κάθε Κυριακή στις 21.00 στο Mega