ΠΕΡΙ ΑΡΤΟΥ

Ο «υπομέλας και υπόξινος» άρτος της κυβερνήσεως. Ο «άθλιος άρτος του Βενιζέλου και της χρεωκοπίας». Το «ψωμί του αποκλεισμού, τα πίτυρα!»… Και έπεται συνέχεια. Ετσι χαρακτηρίζουν τον νέου τύπου άρτον τα μεγάφωνα και γράφοντα περί του «ψωμιού του Βενιζέλου» και της αθλίας κυβερνήσεως, λησμονούν ότι μέχρι χθες μόλις έγραφαν ότι η κυβέρνησις εστέρησε τον λαόν και αυτού του άρτου του και ότι τα… ψωμιά του Βενιζέλου είνε ολίγα! Τώρα γράφουν περί του άρτου τον οποίον η κυβέρνησις δίδει εις τον λαόν και περί του «ψωμιού του Βενιζέλου». Ολα γράφονται! Και αν έχωμεν τον άρτον, έχομεν φευ! και το …θέαμα. Το θέαμα της ασυναρτησίας, της ασυνεπείας, της δεινοπαθούσης λογικής!

ΕΞΑΦΑΝΙΣΙΣ ΑΣΠΙΡΙΝΗΣ!
Μία ειδική μορφή αισχροκερδείας είνε η άρνησις των εμπόρων να πωλούν τα είδη που έχουν εις τα καταστήματά των. Εις το πλαίσιον της ειδικής αυτής αισχροκερδείας συμπεριλαμβάνεται προφανώς και η εξαφάνισις της ασπιρίνης από την αγοράν, ή απλούστερον από τα φαρμακεία. Αδύνατον να εύρετε ασπιρίνην. Οι φαρμακοποιοί ισχυρίζονται ότι υπάρχει μεγάλη έλλειψις ασπιρίνης, και όσοι ομιλούν την γλώσσαν της ειλικρινείας, ομολογούν ότι η ασπιρίνη υπάρχει, αλλά… κρύβεται διότι η λίρα έχει 500 και 600 δραχμάς εις την ελευθέραν αγοράν. Δυστυχώς αν υπάρχη έλλειψις ασπιρίνης, δεν υπάρχει και έλλειψις …πονοκεφάλου. Και αν η λίρα διατιμάται 500 και 600 δραχμάς, αυτό είνε άλλος ένας λόγος να φέρη πονοκέφαλον! Η ασπιρίνη είνε ούτως ή άλλως είδος πρώτης ανάγκης και καλόν είνε ν΄αρχίση ασκούμενη κάποια εποπτεία και εις τα φαρμακεία. Διότι φαίνεται ότι εισεχώρησε και εκεί το πνεύμα της αισχροκερδείας!

ΑΡΑΙΩΣΙΣ
Κηδεμόνες των μαθητών του 17ου μικτού σχολείου Κυνοσάργους παραπονούνται, και δικαίως, ότι ο συνωστισμός εκεί είνε αφάνταστος. Αντί 300 μαθητών, όσοι έπρεπε να φοιτούν, παρακολουθούν μαθήματα 625, δηλαδή υπερδιπλάσιοι! Και μάλιστα εις οίκημα χωρίς επαρκή αερισμόν. Τούτο και την διοίκησιν των μαθημάτων καθιστά δύσκολον και την διδασκαλίαν δυσχεραίνει, αποβαίνει δε επιζήμιον διά την υγείαν διδασκόντων και διδασκομένων. Δεν είνε δυνατόν να ληφθή κανένα μέτρον, ώστε να επέλθη αραίωσις;