Οφείλει να επενδύσει στο μέλλον

Και το όνομα αυτού: Ομηρος Νετζήπογλου. Πρόκειται για τον 18χρονο γκαρντ του Αρη που έκανε εξαιρετική εμφάνιση κόντρα στον Ιωνικό Νικαίας και χάρισε τη νίκη-παραμονή στην ομάδα του στην Α1 του μπάσκετ.

Οι επιδόσεις του τον κατατάσσουν στη δεύτερη θέση των κορυφαίων 18χρονων του Αρη στο επαγγελματικό πρωτάθλημα, πίσω μόνο από τον Σάσα Βεζένκοφ ο οποίος είχε πετύχει 23 πόντους σε ένα παιχνίδι του Αρη απέναντι στον Απόλλωνα στην Πάτρα τον Νοέμβριο του 2013, με τον Νετζήπογλου, σχεδόν 9 χρόνια μετά, να τον πλησιάζει με 22. Ο Βεζένκοφ μεγαλουργεί πλέον με τη φανέλα του Ολυμπιακού στην Ευρωλίγκα, ενώ ο Νετζήπογλου λίγο έλειψε να φορέσει πριν από μερικές ημέρες τη φανέλα του Κολοσσού. Αιτία η δυσκολία του Αρη να πάρει   φορολογική ενημερότητα, ώστε να μπορεί στη συνέχεια να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο, στον νεαρό που είχε αποκτηθεί από τον Ολυμπο Ελευθερίου-Κορδελιού, ομάδα β’ τοπικού. Εμοιαζε σαν ψέμα, αλλά ήταν αλήθεια αφού οι Κίτρινοι κατάφεραν να πάρουν την ενημερότητα και να δώσουν την 1η Απριλίου το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στον νεαρό. «Είμαι πολύ χαρούμενος για την εμφάνιση αλλά χαίρομαι δεκαπλάσια που νίκησε η ομάδα μου. Τη χρειαζόμασταν πολύ αυτήν τη νίκη. Δουλεύω καθημερινά, με βοηθούν πολύ οι συμπαίκτες μου, οι προπονητές μου. Σκληρή δουλειά και τίποτα άλλο» είπε φανερά τρακαρισμένος και βρεγμένος (αφού είχε δεχτεί μπουγέλο από τους συμπαίκτες του) στην κάμερα της ΕΡΤ ο 18χρονος γκαρντ που έχει άφθονο ταλέντο και αγωνιστικό θράσος. Το μεγάλο στοίχημα για τον Αρη, δεν είναι απλά να ανακαλύψει και να «βγάλει» και άλλα τέτοια ταλέντα, αλλά να μπορεί να τα δελεάσει (οικονομικά και αγωνιστικά) για να τα κρατήσει στο ρόστερ του. Και μόνο ότι λέγεται και γράφεται (γιατί έτσι είναι) πως με αυτή τη νίκη ο Αρης εξασφάλισε την παραμονή του είναι μια λυπηρή πραγματικότητα για το πού έχει φτάσει ο πάλαι ποτέ αυτοκράτορας του ελληνικού μπάσκετ.

Μια από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και η μόνη που είχε καταφέρει τη δεκαετία του 1980 να μαζεύει κάθε Πέμπτη στα σπίτια τους όλους τους Ελληνες. Μια ομάδα που δεν μπορεί (και δεν πρέπει) να ζει με το ένδοξο παρελθόν της, αλλά επιβάλλεται να δημιουργήσει ένα λαμπρό μέλλον, με υγεία (οικονομική και αγωνιστική).

Εφέτος έγιναν κάποια βήματα, αλλά δεν πρέπει να ξανακυλήσει ο σύλλογος πίσω, αλλά να πηγαίνει – πλέον – μόνο μπροστά, έστω αργά αλλά σταθερά.