Ο Τσίπρας, ο Βελόπουλος και το «Σπούτνικ»

Πώς μια απλή πρόταση για αγορά εμβολίων απομακρύνει τον ΣΥΡΙΖΑ από τη σοσιαλδημοκρατία; Μέσω του Αλέξη Τσίπρα, που επανέλαβε την τοποθέτησή του τον περασμένο Ιανουάριο μπροστά στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η αξιωματική αντιπολίτευση πρότεινε ανοιχτά να διαπραγματευτούμε σε εθνικό επίπεδο για την αγορά εμβολίων. «Το κρίσιμο δεν είναι από πού έχουμε τα εμβόλια, το κρίσιμο είναι να το έχουμε αυτό το εργαλείο για να προστατέψουμε τον πληθυσμό μας», είπε στην ομιλία του ο Τσίπρας την περασμένη Παρασκευή -λίγο πριν, είχε ζητήσει απελευθέρωση της αγοράς των εμβολίων. «Αντιγράψατε αυτά που έλεγε η Ελληνική Λύση», κατηγόρησε λίγο αργότερα τον Τσίπρα ο Κυριάκος Βελόπουλος, ο οποίος θύμισε πως είχε προτείνει δημιουργία εργοστασίου για παραγωγή Sputnik στην Ελλάδα. Οι δυο τους δεν πρότειναν ακριβώς το ίδιο πράγμα, η κριτική τους όμως είχε την ίδια βάση: να αψηφήσει η Ελλάδα την κοινή, ευρωπαϊκή πολιτική για τα εμβόλια και να ακολουθήσει εθνική στρατηγική. Απέναντι στον Τσίπρα βρέθηκαν τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και η Φώφη Γεννηματά. Για τη δεύτερη, μάλιστα, το ζήτημα των εμβολίων αποτέλεσε αφορμή διαφοροποίησης από τον ΣΥΡΙΖΑ: «Το πρόβλημα επαρκών παραδόσεων εμβολίων και η σοβαρή διαχειριστική ανεπάρκεια της ΕΕ (…) είναι απαράδεκτο να οδηγούν σε δήθεν ριζοσπαστικές προτάσεις για το σπάσιμο από μέρους μας της ενιαίας ευρωπαϊκής διαχείρισης και της αναζήτησης εναλλακτικών αγορών», ανέφερε. Η βάση της διαφωνίας για κάποιους είναι και ιδεολογική. Ο τρόπος με τον οποίο η ΕΕ διαχειρίστηκε τη διανομή εμβολίων θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εντελώς σοσιαλδημοκρατικός, λόγω δίκαιης κατανομής. Ο κεντρικός σχεδιασμός προβλέπει επαρκή αριθμό εμβολίων για όλο τον πληθυσμό των χωρών, η παραλαβή γίνεται ισότιμα, ενώ η πρώτη εκείνη συμβολική δόση στις αρχές του 2021, ισόποση για όλους, έδειξε σε κάθε χώρα της ΕΕ πως καμία δεν θα μείνει πίσω. Παρά τις αστοχίες στις διαπραγματεύσεις, η Ευρώπη βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο νούμερο 11 στον κόσμο όσον αφορά την πορεία των εμβολιασμών, μπροστά από χώρες όπως η Ελβετία, η Κίνα, η Αυστραλία και η Ιαπωνία. Σε ένα δεδομένο ο Τσίπρας έχει δίκιο: τρεις χώρες της ΕΕ «έσπασαν» την κοινή πολιτική και διαπραγματεύτηκαν εθνικά την αγορά εμβολιών. Σε αυτές δεν περιλαμβάνεται η Γερμανία, αλλά η Αυστρία, η Τσεχία και η Σλοβενία – και οι τρεις με συντηρητικές έως ακραίες κυβερνήσεις. Στον αντίποδα, η Ευρώπη δίνει περισσότερα εμβόλια, ως ένδειξη αλληλεγγύης, σε χώρες που λόγω μεγαλύτερης παραγγελίας σε AstraZeneca έχουν μείνει πίσω στην πορεία του εμβολιασμού, όπως η Βουλγαρία και η Λετονία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, άρα, που επιδιώκει εδώ και καιρό τη στροφή προς την Κεντροαριστερά, στο κρίσιμο ζήτημα των εμβολίων επιλέγει – λένε «πράσινα» στελέχη – γι’ άλλη μια φορά «τον δρόμο του λαϊκισμού». Βρίσκει, δε, σύμμαχο το μοναδικό κόμμα με το οποίο δεν θέλει να έχει καμία σχέση.