Η ευκαιρία και η παγίδα

Η δημοσιοποίηση ορισμένων πιθανών αντιπάλων των ελληνικών ομάδων που θα λάβουν μέρος στο Conference League της επόμενης περιόδου είναι και η απόδειξη πως η νεοσύστατη διοργάνωση της UEFA μόνο εύκολη υπόθεση δεν θα είναι για τους συλλόγους μας. Θα υπάρχουν ομάδες από μεγάλα πρωταθλήματα, θα υπάρχουν δυνατοί αντίπαλοι και θα πρέπει να υπάρχει και η ανάλογη σοβαρότητα από τους Ελληνες.

Κι επειδή… παραδοσιακά οι ελληνικές ομάδες έχουν μια τάση να δείχνουν μια λανθασμένη συμπεριφορά απέναντι σε ευρωπαϊκά παιχνίδια, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν αυτή τους τη σκέψη. Πάει καιρός που δεν υπάρχει αληθινά σπουδαία ευρωπαϊκή διάκριση ελληνικής ομάδας, πλην της πορείας του Ολυμπιακού τα τελευταία χρόνια. Μιας πορείας που πηγάζει απ’ αυτήν ακριβώς τη σοβαρότητα που δείχνουν οι Ερυθρόλευκοι: τα ματς του Europa League τα αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζουν και τα παιχνίδια του Champions League.

Οσο πιο γρήγορα σταματήσουμε να… σνομπάρουμε ομάδες όπως η Εστερσουντ, η Κόλος Κοβαλίβκα, ο Απόλλων Λεμεσού ή η Γκαμπάλα παλαιότερα, τόσο πιο γρήγορα θα εμφανιστούν ευκαιρίες που θα δώσουν το δικαίωμα σε κάθε ελληνική ομάδα να ελπίζει πως θα φτάσει ψηλά, θα διακριθεί, θα πετύχει το μίνιμουμ των ευρωπαϊκών της στόχων.

Και παράλληλα θα δώσει την ευκαιρία και στην Ελλάδα συνολικά να επανέλθει σε καλύτερη θέση στο ranking, να πάρει πίσω τις χαμένες ευρωπαϊκές θέσεις, να διεκδικήσει την άνοδό της στο ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό στερέωμα. Στην Ευρώπη εκτός από καλή ομάδα οφείλεις να έχει πάνω και πρώτα απ’ όλα τη σωστή νοοτροπία. Να δείχνεις τον απαιτούμενο σεβασμό σε κάθε διοργάνωση, σε κάθε αντίπαλο, σε κάθε παιχνίδι. Η Ελλάδα έφτασε σε… ιστορικό χαμηλό, αλλά είναι στο χέρι των ομάδων να την επαναφέρουν στα επίπεδα που βρισκόταν.