Να αναστείλουμε την αναστολή

Από την αρχή της πανδημίας μού φαίνονταν απλοϊκές οι συζητήσεις για την «επιστροφή στην κανονικότητα».

Δεν είναι μόνο ότι δεν μπορεί κανείς να προδικάσει πώς θα εξελιχθεί αυτή η υπόθεση και ποια θα είναι η βιωσιμότητα της Covid-19. Είναι και γιατί οι τόσο σημαντικές αλλαγές που έχει φέρει η πανδημία στη ζωή μας θα αφήσουν έτσι κι αλλιώς ένα μονιμότερο στίγμα σε διάφορες πτυχές της.

Πάρτε για παράδειγμα τις εργασιακές σχέσεις, τις επαγγελματικές συναντήσεις, τον τρόπο διασκέδασης, τα ταξίδια και τόσα άλλα. Δεν υπάρχει μια κανονικότητα στην οποία θα επανέλθουμε.

Υπάρχει μια μεγάλη και πολύπλευρη αλλαγή σε εξέλιξη.

Αλλά σήμερα δεν είναι άγνωστος μόνο ο προορισμός, είναι άγνωστο και το ταξίδι, δηλαδή το πώς θα πορευτούμε προς το μέλλον.

Και η βαθύτερη ανησυχία μου αφορά την κοινωνική συνοχή. Το διαγενεακό και ηλικιακό χάσμα το οποίο ήταν ήδη εμφανές από την περίοδο της μετάβασης στην 4η Βιομηχανική Επανάσταση, τώρα επιταχύνεται και διευρύνεται ραγδαία.

Εντός των τειχών βρίσκονται όσοι έχουν καταφέρει να κατοχυρώσουν μια σχετικά ασφαλή θέση σε έναν προηγούμενο κύκλο ζωής. Με κάποια ατομική περιουσία, με μια σταθερή σύνταξη, με περιορισμένες κοινωνικές δραστηριότητες και απαιτήσεις λόγω και ηλικίας.

Εκτός των τειχών βρίσκονται οι νεότερες γενιές. Εγκλωβισμένες ακόμα στο παιδικό δωμάτιο του πατρικού σπιτιού, χωρίς να προλάβουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, χωρίς μια θέση στην αγορά εργασίας, χωρίς την αναγκαία για την ηλικία τους κοινωνική κινητικότητα. Ζωή σε αναστολή.

Κι από κοντά στην άλλη διάσταση οι κοινωνικές ανισότητες. Η ανασφάλεια του μισθοσυντήρητου, του καταστηματάρχη, του ελεύθερου επαγγελματία.

Η εικόνα αυτή δεν αφορά μία μόνη χώρα, αφορά ολόκληρο τον πλανήτη, ο οποίος, με κάθε τρόπο που μπορεί, μας στέλνει το μήνυμα «ως εδώ!».

Αυτό λοιπόν θα είναι το τοπίο της επόμενης μέρας. Αυτό που ζούμε σήμερα.

Να αναστείλουμε την αναστολή.

Ο Στράτος Φαναράς είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Metron Analysis