Τόπο στα ρομπότ

Την απειλή ότι τα κομπιούτερ και τα ρομπότ καταργούν επαγγέλματα και, αργά ή γρήγορα, θα δημιουργήσουν παγκόσμια ανεργία, την ακούω από τα φοιτητικά μου χρόνια. Πολλές δεκαετίες αργότερα το «γρήγορα» έχει πανηγυρικά διαψευσθεί ενώ το «αργά» περιμένει ακόμη στο ακουστικό του.

Ισως θυμούνται οι της εποχής μου, το παλιό ταιριαστό ζευγάρι του Χόλιγουντ, τους Katharine Hepburn και Spencer Tracy στην ταινία «Αυτή που σ’ Ολα Απαντά», στην οποία ένα από τα πρώτα κομπιούτερ, ένα ογκώδες κατασκεύασμα που καταλάμβανε τον χώρο ενός μεγάλου δωματίου, απέλυσε κατά λάθος όλο το προσωπικό της εταιρείας, μαζί και με τον Πρόεδρό της. Στο τέλος όλα τελειώνουν καλά (Χόλιγουντ είναι αυτό) και η αυλαία κατεβαίνει με τη γοητευτική Hepburn να χαϊδεύει το κομπιούτερ με αγάπη.

Στη δύσκολη περίοδο της πανδημίας που διανύουμε, έχουμε όλοι λόγο να «χαϊδεύουμε» τα κομπιούτερ και όλα τα είδη και εργαλεία της πληροφορικής, που επιστρατεύθηκαν και ρίχτηκαν στη μάχη για να διευκολύνουν τις διαδικτυακές επικοινωνίες του ασθενούς με τον γιατρό, την εξ αποστάσεως διάγνωση και την εκτόνωση του συνωστισμού στις αίθουσες υποδοχής των ιατρείων και νοσοκομείων.

Δεν μιλάμε για τη γνωστή ρομποτική ιατρική, με τα συστήματα που βοηθούν άτομα με ειδικές ανάγκες και την αποκατάσταση τραυματιών ή για την ποικιλία ρομπότ που βοηθούν ή εκτελούν χειρουργικές επεμβάσεις, ούτε για εφαρμογές που συναντιούνται στους τομείς των αισθητήρων αφής, ή των βοηθητικών συσκευών για τυφλούς, που λέγεται μάλιστα ότι πολλά πλεονεκτούν έναντι αντίστοιχων χειρωνακτικών διαδικασιών.

Μιλάμε για την τηλεϊατρική της πανδημίας. Καθώς πολλαπλασιάζονταν οι αριθμοί των κρουσμάτων, έγινε θέμα ζωτικής σημασίας η αποτροπή συγκέντρωσης ανθρώπων σε πολυσύχναστους χώρους αναμονής και σε αίθουσες εξετάσεων και οι γιατροί στράφηκαν στα τηλέφωνα και στα κομπιούτερ τους. Αναφέρεται ότι κατά τη διάρκεια του 2020, περισσότερα από 260 εκατομμύρια ιατρικά ραντεβού πραγματοποιήθηκαν διαδικτυακά στις ΗΠΑ και άλλα 30 εκατομμύρια επισκέψεις τηλεϊατρικής πραγματοποιήθηκαν για ασθενείς με COVID-19.

Παρόμοιες εμπειρίες αφηγούνται και γιατροί στον τόπο μας όπου ενόψει πανδημίας, η τηλεϊατρική αναδεικνύεται ως η ραχοκοκαλιά της ιατρικής περίθαλψης με το «Εθνικό Δίκτυο Τηλεϊατρικής» να προσφέρει υπηρεσίες υγείας αντίστοιχες με εκείνες των μεγάλων αστικών κέντρων σε κατοίκους και επισκέπτες απομακρυσμένων περιοχών.

Να γυρίσουμε όμως στο αρχικό ερώτημα: Μήπως οι παραπάνω εξελίξεις στην ιατρική και οι ανάλογες σε άλλους κλάδους της δραστηριότητάς μας θα οδηγήσουν τελικά σε παγκόσμια ανεργία;

Η απάντησή μου είναι ότι για την ώρα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Οπου υπάρχουν στη βιομηχανία πολλά κομπιούτερ και υψηλή αναλογία ρομπότ σε σχέση με αριθμό εργαζομένων, η ανεργία είναι σχεδόν ανύπαρκτη ενώ η τελευταία καλπάζει εκεί όπου τα ρομπότ σπανίζουν. Στη Ν. Κορέα αναλογούν 63,1 ρομπότ στους χίλιους εργαζόμενους, στη Σιγκαπούρη 48,8 και στη Γερμανία 30,9 ενώ η ανεργία στις ίδιες χώρες είναι καθηλωμένη στο 3,5% με 4,5%. Αντίθετα στην Ελλάδα έχουμε μόλις 1,7 ρομπότ στους χίλιους εργαζόμενους ενώ την ανεργία καλύτερα να μην τη σημειώσω.

Συμπέρασμα: Δεν ξέρω τι θα γίνει «τελικά» αλλά για την ώρα πολλά ρομπότ και περισσότερα κομπιούτερ σημαίνουν καλύτερο επίπεδο ζωής. Πριν πας λοιπόν απόψε για ύπνο καλή μου αναγνώστρια, στείλε ένα φιλί και στο κομπιούτερ σου.

Ο Ραφαήλ Μωυσής είναι επίτιμος πρόεδρος του ΙΟΒΕ