Γλωσσικοί μικρο-σεισμοί

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, όπως λέγεται, και σε συνδυασμό με το «η επανάληψις είναι μήτηρ μαθήσεως» ξαναθυμήθηκα, τώρα με τον σεισμό της Ελασσόνας, γλωσσικές αστοχίες που έχουν ξανααναφερθεί αλλά, προφανώς, όχι με ικανό αριθμό επαναλήψεων.

Πρώτα πρώτα το επίκεντρο του σεισμού ήταν κοντά στην Ελασσόνα -εντάξει- αλλά το κέντρο του σεισμού, και όχι το επίκεντρο ήταν σε βάθος 7,8 χιλιομέτρων. Αυτό γιατί το επίκεντρο είναι η προβολή του κέντρου στην επιφάνεια.

Μετά, δεν υπάρχει στατικότητα κτιρίων που πρέπει να ελεγχθεί. Φαίνεται ο δημοσιογράφος παρασύρθηκε από την… ελαστικότητα. Υπάρχει ευστάθεια. Μπορεί ο φέρων οργανισμός ενός κτιρίου να ελεγχθεί ως προς το αν έχει τρωθεί ή αν διατηρεί στο ακέραιο τη στατική επάρκειά του. Οχι όμως ως προς τη στατικότητά του.

Τέλος, το πολυβασανισμένο παράγω στον μέλλοντα στιγμιαίο γίνεται θα παραγάγω. Δεν διερωτώμαστε αν το ρήγμα θα παράξει προβλήματα σε γειτονικά ρήγματα αλλά αν θα παραγάγει προβλήματα. Αλλιώς, κι εμείς θα εξάξουμε τα συμπεράσματά μας όχι για τα ρήγματα, αλλά για τη γλωσσική επάρκεια των ομιλησάντων.

Ο Σπύρος Καβουνίδης είναι Δρ. πολιτικός μηχανικός.