Για τον Ιάσονα

Το γεγονός είναι τραγικό, όσο και εξοργιστικό. Η διαπίστωση ότι ένας νέος άνθρωπος που οδηγεί τη μοτοσυκλέτα του ακολουθώντας όλους τους κανόνες (με εξαίρεση το ότι δεν έχει δέσει το κράνος του) μπορεί να χάσει από τη μια στιγμή στην άλλη τη ζωή του εξαιτίας της απροσεξίας, της αδιαφορίας ή της ασυνειδησίας ενός οδηγού αυτοκινήτου είναι σοκαριστική. Πέρα από την πολιτική αντιπαράθεση όμως, που δεν έχει και πολύ νόημα σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να συνειδητοποιηθεί η ουσία.

Πολλοί μιλούν για έγκλημα ή για φόνο. Δεν είναι ατύχημα να σε χτυπάνε θανάσιμα ενώ κινείσαι κανονικά στον δρόμο, λέει ο Σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα, αναφερόμενος στον 23χρονο Ιάσονα που είναι κλινικά νεκρός από την περασμένη Παρασκευή όταν έπεσε πάνω του ένα υπηρεσιακό αυτοκίνητο που επιχείρησε να μπει παράνομα στη Βουλή. Μπορεί και να έχει δίκιο. Αλλά εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ένα ζήτημα ορολογίας. Ούτε θα λύσει το πρόβλημα η αυστηροποίηση των ποινών. Το μείζον δεν είναι ο απαράδεκτος τρόπος που μίλησε ένας τροχονόμος σε έναν αυτόπτη μάρτυρα. Ούτε το αν και πόσο άργησε να εκδώσει ανακοίνωση η Ντόρα Μπακογιάννη. Το μείζον είναι η οδηγική συμπεριφορά στους ελληνικούς δρόμους. Που είναι έτσι κι αλλιώς προβληματική, και με την ένταση που προκαλεί η πανδημία υπάρχει κίνδυνος να γίνει ανεξέλεγκτη.

Η μία διάσταση αυτής της τραγωδίας είναι η πεποίθηση πολλών αστυνομικών ότι δεν υπόκεινται στους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Δεν είναι κάτι πρωτότυπο, το έχουμε δει και το έχουμε ζήσει όλοι, ενστόλους να κινούνται ανάποδα χωρίς λόγο, να παραβιάζουν το κόκκινο χωρίς να βιάζονται και, φυσικά, να στρίβουν παράνομα για να μπουν στη Βουλή είτε για να μη χάσουν πολύτιμα δευτερόλεπτα οι εκλεκτοί επιβάτες τους είτε απλώς από συνήθεια. Αν τους πεις κάτι, θα μπλέξεις. Πρέπει λοιπόν να τους ξεκαθαρίσουν οι ανώτεροί τους ότι η παραβίαση άρθρων του ΚΟΚ γίνεται μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Αλλιώς τιμωρείται. Πραγματικά, όχι για τα μάτια.

Η άλλη, και ακόμη σημαντικότερη, διάσταση είναι η γενικότερη συμπεριφορά των οδηγών απέναντι στους μοτοσυκλετιστές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι τελευταίοι είναι πολλές φορές προκλητικοί. Χώνονται, αλλάζουν λωρίδα απότομα, βιάζονται. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει όμως ότι εκτίθενται διαρκώς σε κίνδυνο. Αν χάσουν την ισορροπία τους, είτε από δικό τους λάθος είτε όχι, μπορεί να σκοτωθούν. Εχουν έτσι εξ ορισμού προτεραιότητα – όπως άλλωστε και οι ποδηλάτες. Αλλά αυτό πολλοί οδηγοί αυτοκινήτων είτε δεν το καταλαβαίνουν είτε δεν το δέχονται. Κι όταν στρίβοντας από ένα στενό δουν έναν δικυκλιστή να έρχεται, απλώς συνεχίζουν.

Ο Ιάσονας δεν θα γυρίσει πίσω. Εκείνοι που θα δεχθούν τα όργανά του θα τον θυμούνται για πάντα. Δεν πρέπει να τον ξεχάσουμε όμως ούτε εμείς. Η εικόνα αυτής της διαλυμένης μοναχικής μηχανής κάτι ας μας διδάξει.