«Εχουμε τα όπλα» διαμηνύει ο Ντε Γκίντος

Πρόσθετο πονοκέφαλο για το οικονομικό επιτελείο προκαλούν τα καμπανάκια που ακούγονται από το μέτωπο των κρατικών ομολόγων. Οι αποδόσεις καταγράφουν ανοδικές τάσεις με τη μεγαλύτερη, συγκριτικά, πίεση να δέχονται οι χώρες με υψηλό χρέος, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. Τα τερτίπια των αγορών, που προς ώρας δεν έχουν χτυπήσει γενικό συναγερμό, ενεργοποίησαν τα αντανακλαστικά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στέλνοντας σήμα για ενεργοποίηση «όπλων» προκειμένου να μην αυξηθεί το κόστος δανεισμού.

Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δήλωσε πως υπάρχει η ευελιξία να αντιμετωπίσει η ΕΚΤ οποιαδήποτε ανεπιθύμητη αύξηση των αποδόσεων ομολόγων. «Θα πρέπει να δούμε αν αυτή η αύξηση των αποδόσεων θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στις χρηματοδοτικές συνθήκες. Εάν έχει, τότε είμαστε ανοιχτοί στην αναδιάρθρωση του προγράμματός μας, συμπεριλαμβανομένου του έκτακτου προγράμματος για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας (PEPP), εάν είναι απαραίτητο» δήλωσε ο Ντε Γκίντος στην πορτογαλική εφημερίδα «Público» και συνέχισε: Εχουμε χώρο για ελιγμούς και έχουμε τα όπλα. Δεν είναι τυχαία και η παρέμβαση του έλληνα κεντρικού τραπεζίτη Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος πριν από λίγα 24ωρα, μιλώντας στο Reuters, τάχθηκε υπέρ της αύξησης των αγορών ομολόγων από την ΕΚΤ και μάλιστα έκανε λόγο για αδικαιολόγητη αύξηση των αποδόσεων, υπογραμμίζοντας πως πρέπει να ανακοπεί η αύξηση του κόστους δανεισμού.

Το ελληνικό δεκαετές ομόλογο βρίσκεται άνω του 1% με την απόδοση να επιστρέφει στα επίπεδα του Ιουλίου 2020, δηλαδή διπλάσιο σε σχέση με τα χαμηλά προ 2-3 μηνών, όπου τον Δεκέμβριο είχε υποχωρήσει στο 0,55-58%. Τα απόνερα του αναβρασμού στις αγορές μπορεί να φτάσουν στους ελληνικούς τίτλους δημιουργώντας ένα παράλληλο προβληματισμό δεδομένου του σχεδιασμού της Ελλάδας να αντλήσει φέτος 10 – 12 δισ. ευρώ. Η αύξηση των αποδόσεων μπορεί να σηματοδοτήσει καθυστέρηση ή και πάγωμα του σχεδίου άντλησης ρευστότητας της χώρας, ενώ μέχρι πρότινος το βαρομετρικό χαμηλό είχε πάρει τη μορφή ευκαιρίας, μέσα στη θύελλα της κρίσης, αφού το κράτος κάλυπτε τις ανάγκες δανεισμού με χαμηλό κόστος.