Ξανά «σεισάχθεια»;

Οι μύθοι είναι χρήσιμοι. Μπορεί όμως να έχουν και καταστροφικά αποτελέσματα. Οπως ο μύθος ότι ωρίμασε η στιγμή και τουλάχιστον τα χρέη της πανδημίας θα «κουρευτούν». Κάποιοι το θεωρούν όχι απλά λογικό, αλλά σχεδόν σίγουρο. Θα το καταλάβει, λέει, η Λαγκάρντ και θα μας «κουρέψει» τα ομόλογα που έχει αγοράσει στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης. Οι ίδιοι προσθέτουν ότι κατά συνέπεια πρέπει να «κουρευτούν» και τα ιδιωτικά χρέη του τελευταίου χρόνου. «Σεισάχθεια» το λέγαμε το 2015 και οι αυταπάτες της τότε κυβέρνησης μας στοίχισαν το τρίτο Μνημόνιο. Κι όμως το τελευταίο διάστημα πυκνώνουν οι αναφορές γενικά σε «κούρεμα» χωρίς να είναι σαφές το πλαίσιο της συζήτησης. Βαδίζουμε ολοταχώς για μια νέα, εθνική αυτή τη φορά, αυταπάτη. Το θέμα του «κουρέματος» έχει ήδη διογκωθεί αδικαιολόγητα στον δημόσιο διάλογο. Ποιοι κερδίζουν από αυτό; Προφανώς οι λαϊκιστές, αυτοί που συνήθως ευνοούνται από «καφενειακού» χαρακτήρα συζητήσεις. Ποιος χάνει αφήνοντας το θέμα να κυκλοφορεί στην κοινωνία; Προφανώς η κυβέρνηση, ειδικά αυτή που θέλει να δηλώνει μεταρρυθμιστική. Ποιος απορρυθμίζεται; Προφανώς αυτός που προσπαθεί να εξυπηρετήσει τα χρέη του και βλέπει στον περίγυρό του να χαλαρώνουν τα συναλλακτικά ήθη και βέβαια οι αδαείς, οι ευκολόπιστοι.

Από το «πάρτι» της νέου τύπου σεισάχθειας δεν λείπουν γνωστά συνδικαλιστικά στελέχη από διάφορους χώρους, αλλά και στελέχη της τότε κυβέρνησης και σήμερα της αντιπολίτευσης. Η πρώην υπουργός Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου, για παράδειγμα, πρότεινε με συνέντευξή της στο «Βήμα της Κυριακής» διαγραφή μερικώς των χρεών της πανδημίας από νοικοκυριά και επιχειρήσεις, μετατροπή του συνόλου της επιστρεπτέας προκαταβολής σε μη επιστρεπτέα και κάλυψη του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων από τον προϋπολογισμό!

Δεν ξέρω πώς τα υπολόγισαν στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τα νούμερα δεν δείχνουν να βγαίνουν. Μιλάμε για χρέη 10 δισ. προς τις τράπεζες και πάνω από 7 δισ. προς το Δημόσιο, χωρίς να βάζω στον λογαριασμό άλλα χρέη και εισφορές. Από πού θα πληρωθούν τα εν λόγω ποσά; Από τα 30 δισ. του αποθεματικού; Σε αυτή την περίπτωση θα χάσουμε την εγγύηση με την οποία βγαίνουμε στις αγορές. Χωρίς πρόσβαση στις αγορές, κινδυνεύουμε ξανά να αναζητήσουμε χρήματα από την Ευρώπη και να υποχρεωθούμε σε νέο Μνημόνιο. Φαύλος κύκλος δηλαδή, χωρίς να μπαίνουν στην εξίσωση οι επιπτώσεις σε χρέος και έλλειμμα.

Αρα η συζήτηση για «κούρεμα» των ιδιωτικών χρεών πρέπει να γίνεται με φειδώ. Το ίδιο και ακόμα πιο προσεκτικά πρέπει να γίνεται η συζήτηση και για πιθανό «κούρεμα» του δημοσίου χρέους και ειδικά αυτού που έχει αποκτήσει η ΕΚΤ μέσω των προγραμμάτων ενίσχυσης, της ευρωπαϊκής οικονομίας. Ακόμα και αν παραβλέψουμε το γεγονός ότι απαγορεύεται από τις ευρωπαϊκές συνθήκες, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι σε περίπτωση «κουρέματος» των ευρωπαϊκών χωρών θα ωφελούνταν περισσότερο χώρες όπως η Γερμανία (η ΕΚΤ έχει αγοράσει το 11% του χρέους της) αντί της Ελλάδας (η ΕΚΤ έχει αποκτήσει το 5% του χρέους μας).

Ειδικά εμείς στην Ελλάδα, θα έπρεπε να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε συζητήσεις σχετικές με «κούρεμα» οποιαδήποτε μορφής χρέους, είτε δημόσιου είτε ιδιωτικού. Κυρίως γιατί γνωρίζουμε και το έχουμε πληρώσει με πολύ πόνο και προσπάθεια, ότι τα χρέη δεν γίνονται αέρας. Σίγουρα όχι αυτός που γεμίζει τα πανιά των προπαγανδιστών της συμφοράς…