Μπάγερν, μια διαφορετική ομάδα

Δύο χρόνια αήττητη στο Τσάμπιονς Λιγκ θα έχει συμπληρώσει η Μπάγερν στις 17 Μαρτίου όταν θα υποδεχτεί τη Λάτσιο στη ρεβάνς του 1-4 για τη φάση των «16».

Επτακόσιες τριάντα πέντε ημέρες στη διάρκεια των οποίων το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο έχει παραδοθεί στην κόκκινη μηχανή της Βαυαρίας.

Στις 13 Μαρτίου 2019 η Μπάγερν ηττήθηκε για τελευταία φορά με 3-1 από τη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Λίβερπουλ. Εκτοτε, η μόνιμη πρωταθλήτρια Γερμανίας μοιάζει σαν να ανακάλυψε το ελιξίριο της νίκης. Πέρυσι κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ σημειώνοντας μόνο νίκες, κάποιες από τις οποίες θεωρούνται ιστορικές όπως το 2-7 επί της Τότεναμ, το 0-6 επί του Ερυθρού Αστέρα και το 2-8 επί της Μπαρτσελόνα.

Μετά την ήττα από τη Λίβερπουλ σε 18 παιχνίδια έχει υποχρεωθεί σε μόλις μία ισοπαλία, φέτος από την Ατλέτικο στη Μαδρίτη. Μια πραγματική ποδοσφαιρική μηχανή που παράγει γκολ (65-14) και αρνείται να χάσει μακριά από το Μόναχο (17 αγώνες).

Η Μπάγερν μοιάζει με ομάδα που ζει και αναπνέει για το Τσάμπιονς Λιγκ. Σαν να διαθέτει ένα αυτόνομο λειτουργικό σύστημα αποκλειστικά για την αγαπημένη της διοργάνωση. Σε 15 παιχνίδια, από το ντεμπούτο του ως πρώτος προπονητής, ο Φλικ εξακολουθεί να είναι ανίκητος. Μόνο ο Λουίς Φαν Γκάαλ με τον Αγιαξ της δεκαετίας του 1990 είχε κάνει μεγαλύτερο σερί, 19 αγώνες.

Θέμα νοοτροπίας
Η κυριαρχία της Μπάγερν δεν οφείλεται σε ποδοσφαιρικές διάνοιες, σε λαμπερά αστέρια και στα δισεκατομμύρια των μεταγραφών. Η διαφορά της με τις άλλες ομάδες που στο παρελθόν έχουν κυριαρχήσει στη διοργάνωση είναι η νοοτροπία της που την έχουν σφυρηλατήσει τα μέλη της ηγεσίας της, σχεδόν όλοι πρώην παίκτες της.

Η Μπάγερν κατάφερε να ισορροπήσει τις καινοτόμες ιδέες της στο μάρκετινγκ, την ανάπτυξη και τα έσοδά της με την ποδοσφαιρική παράδοση. Λειτουργεί ως μια μεγάλη οικογένεια. Δεν υπάρχουν αποπαίδια αλλά ειλικρινείς σχέσεις. Ο Μπόατενγκ έχει ενημερωθεί εδώ και μήνες πως δεν θα συνεχίσει στην Μπάγερν. Ο Αλάμπα απέρριψε την πρότασή της να ανανεώσει το συμβόλαιο και θα φύγει επίσης.

Η βαυαρική ομάδα συνεχίζει να εμπιστεύεται την ακαδημία της και τους νεαρούς, ενώ στηρίζει και δείχνει υπομονή με τις μεταγραφές της ακόμα κι αν αυτές αργούν να αποδώσουν.  Η περίπτωση του Τζαμάλ Μουσιάλα που ξεκίνησε βασικός στην Αιώνια Πόλη στο κρίσιμο παιχνίδι με τη Λάτσιο αποτελεί το τελευταίο πόστερ της διαφορετικής σκέψης με την οποία λειτουργεί η βαυαρική ομάδα.

Ο Μουσιάλα είναι ένα αμούστακο παιδί που μόλις χθες γιόρτασε τα 18α γενέθλιά του. Το ξεπέταγμά του το έκανε φέτος υπό τις οδηγίες του Φλικ. Ο ενθουσιασμός των πρώτων αγώνων ξεθύμανε γρήγορα, το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο και το δίλημμα Εθνική Αγγλίας ή Εθνική Γερμανίας βάρυναν τη σκέψη και τα πόδια του. Στην Μπάγερν όταν αποφασίζουν πως ένας παίκτης έχει στοιχεία να κάνει καριέρα στην ομάδα τον στηρίζουν μέχρι τέλους. Ο Φλικ λοιπόν του έδωσε νέα ώθηση δίνοντας του φανέλα βασικού στο ματς με τη Λάτσιο. Στις τελευταίες οδηγίες του είπε: «Παίξε ελεύθερα, γίνε επικίνδυνος μπροστά στην αντίπαλη εστία, δώσε τελική πάσα».

Φυσικά ο Μουσιάλα άνοιξε τα φτερά του και πέταξε σε μία θέση που ανήκει εδώ και χρόνια στον Τόμας Μίλερ. Κατάφερε να γίνει ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία της Μπάγερν στη διοργάνωση σε ηλικία 17 ετών και 363 ημερών και να θέσει σοβαρή υποψηφιότητα για τη θέση του Μίλερ όταν ο τελευταίος θα αρχίσει να ανεβαίνει τα σκαλιά της διοικητικής ιεραρχίας.

Χωρίς βεντετισμούς
Η συμπεριφορά του Φλικ απέναντι στον νεαρό είναι ο κανόνας, όχι η εξαίρεση. Πέρυσι όλος ο κόσμος παραμιλούσε με το νέο φαινόμενο, τον Καναδό Ντέιβις για τον οποίον πολλές φορές ξεχνάμε πως είναι μόλις 20 ετών. Η ίδια προσέγγιση είχε γίνει παλαιότερα με τον Γιόσουα Κίμιχ, τον επόμενο αρχηγό της Μπάγερν που έφτασε τις 38 νίκες στα πρώτα 50 παιχνίδια του στο Τσάμπιονς Λιγκ. Το ίδιο με τον Τόμας Μίλερ τον οποίον ο προηγούμενος προπονητής του Νίκο Κόβατς ήθελε να ωθήσει προς την έξοδο αλλά η ηγεσία του συλλόγου προτίμησε να πετάξει τον Κροάτη εκτός Ζεμπενερστράσε. Ο Σανέ αποκτήθηκε τη χρονιά του κορωνοϊού έναντι 45 εκατ. ευρώ. Ο Φλικ αλλά κυρίως οι Ιερές Αγελάδες, ο Χένες και ο Ρουμενίγκε, θεωρούν πως είναι ίσως ο καλύτερος γερμανός παίκτης αυτή τη στιγμή. Κι όμως. Δεν δίστασαν να του τραβήξουν το αυτί γιατί δεν απέδιδε το ίδιο καλά για 90 λεπτά και δεν μάρκαρε τους αντίπαλους αμυντικούς. Ο Σανέ αντιλήφθηκε αυτό που έχουν καταλάβει όσοι είναι μέλη του βαυαρικού συλλόγου εδώ και πολλά χρόνια: η Μπάγερν είναι μια διαφορετική ομάδα όπου οι βεντετισμοί δεν έχουν πέραση.