«Δεν το αρνούμαι, είμαι ένας πλούσιος {LF}με άποψη»

«Υπάρχουν δύο αριθμοί τους οποίους οφείλει κανείς να γνωρίζει αναφορικά με την κλιματική αλλαγή. Ο πρώτος είναι 51 δισ. Ο άλλος είναι μηδέν. Ο πρώτος αντιπροσωπεύει τους τόνους αερίων του θερμοκηπίου που κάθε χρόνο εκπέμπονται παγκοσμίως στην ατμόσφαιρα. Ο δεύτερος είναι ο στόχος που οφείλουμε να θέσουμε.

Αυτό μοιάζει δύσκολο, επειδή θα είναι δύσκολο. Πάρτε για παράδειγμα τι συνέβη πέρυσι, λόγω Covid-19, για να μειωθούν κατά 5% οι εκπομπές. Πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν και δεκάδες εκατομμύρια έχασαν τις δουλειές τους. Για να το διατυπώσω ήπια, δεν πρόκειται για μια κατάσταση η οποία θα επιθυμούσε κανείς να συνεχιστεί ή να επαναληφθεί.

Αυτή η μικρή μείωση στις εκπομπές αποδεικνύει ότι δεν μπορούμε να φτάσουμε στο μηδέν απλώς ή κυρίως μειώνοντας τις ώρες πτήσης και οδήγησης. Ακριβώς όπως έχουμε ανάγκη νέα τεστ, θεραπείες και εμβόλια για να αντιμετωπίσουμε τον νέο κορωνοϊό, χρειαζόμαστε και νέα εργαλεία για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής: Μεθόδους χωρίς χρήση άνθρακα για να παράγουμε ηλεκτρική ενέργεια, να κατασκευάζουμε πράγματα, να καλλιεργούμε τρόφιμα, να ψύχουμε ή να θερμαίνουμε τα κτίριά μας και να μεταφέρουμε ανθρώπους και αγαθά σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Εχω συνείδηση ότι δεν είμαι ο ιδανικός αγγελιοφόρος στο θέμα της κλιματικής αλλαγής. Αυτός ο κόσμος δεν έχει κυρίως έλλειμμα σε πλούσιους ανθρώπους, οι οποίοι θα έχουν μεγάλες ιδέες για το τι θα πρέπει να κάνουν όλοι οι άλλοι ή θα πιστεύουν ότι η τεχνολογία είναι σε θέση να λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Είμαι ιδιοκτήτης μεγάλων σπιτιών και πετώ με ιδιωτικά αεροσκάφη – μάλιστα, με ένα τέτοιο πήγα στο Παρίσι προκειμένου να συμμετέχω στη διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή. Κατά συνέπεια, ποιος είμαι εγώ που θα δώσω μαθήματα σε οποιονδήποτε για το περιβάλλον;

Δηλώνω ένοχος και στις τρεις κατηγορίες. Δεν μπορώ να αρνηθώ ότι είμαι ένας πλούσιος τύπος με άποψη. Πιστεύω, ωστόσο, ότι πρόκειται για μια άποψη με καλή πληροφόρηση, ενώ πάντα προσπαθώ να μαθαίνω περισσότερα.

Είμαι, επίσης, φίλος της τεχνολογίας. Οταν πρόκειται για την κλιματική αλλαγή, γνωρίζω πως δεν είναι το μοναδικό που χρειαζόμαστε. Ομως, δεν μπορούμε να διατηρήσουμε βιώσιμη τη γη χωρίς αυτήν. Οι τεχνολογικές λύσεις δεν είναι επαρκείς, είναι όμως αναγκαίες.

Οταν η παγκόσμια οικονομία βυθίστηκε σε σοβαρή κρίση το 2008, η δημόσια υποστήριξη στην ανάληψη δράσης απέναντι στην κλιματική αλλαγή υποχώρησε σημαντικά. Οι άνθρωποι απλώς δεν μπορούσαν να κατανοήσουν πώς θα μπορούσαν να απαντήσουν στις δύο κρίσεις ταυτόχρονα. Αυτή τη φορά, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Παρά το γεγονός ότι η πανδημία έχει καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία, η στήριξη στην ανάληψη δράσης για την κλιματική αλλαγή παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Οι εκπομπές μας, όπως όλα δείχνουν, δεν αποτελούν πλέον ένα πρόβλημα το οποίο θέλουμε να κλωτσήσουμε μακριά μας.

Το ερώτημα, πλέον, είναι το εξής: Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τη συγκυρία; Για εμένα, η απάντηση είναι σαφής. Οφείλουμε να αφιερώσουμε την επόμενη δεκαετία επικεντρώνοντας σε τεχνολογίες, πολιτικές και δομές της αγοράς που θα μας θέσουν σε τροχιά μηδενισμού των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ως το 2050. Δύσκολα θα σκεφτεί κανείς μια καλύτερη απόκριση σε ένα μίζερο 2020 από το να αφιερώσουμε τους εαυτούς μας για τα επόμενα δέκα χρόνια σε αυτόν τον φιλόδοξο στόχο».

Το βιβλίο του Μπιλ Γκέιτς «How to Avoid a Climate Disaster: The Solutions we have and the Breakthroughs we Need» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Allen Lane.