Δεν έτυχε… Πέτυχε

Η μία όψη του νομίσματος λέει πως στο ντέρμπι της περασμένης Κυριακής ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος, αλλά άτυχος. Εκείνος που είχε την κατοχή της μπάλας, αλλά δεν κατάφερε να σκοράρει σε καίρια σημεία. Και αυτή η όψη παρουσιάζει τον Παναθηναϊκό ως τυχερό. Ως την ομάδα που έτυχε να κερδίσει. Οι παροικούντες το… Κορωπί γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα μας πως μόνο τυχαία δεν ήρθαν αυτοί οι πολύτιμοι τρεις βαθμοί.

Ο Παναθηναϊκός δούλευε καιρό το συγκεκριμένο παιχνίδι. Κι ας ταλαιπωρήθηκε με τα πηγαινέλα στα Γιάννενα χωρίς καν να παίξει και χάνοντας ουσιαστικά το τελευταίο τριήμερο των προπονήσεων. Και ο Λάζλο Μπόλονι το είχε… κυκλώσει στο μπλοκάκι του με έντονο χρώμα. Γι’ αυτό και το πρωτοφανές ξέσπασμά του στο φινάλε του αγώνα. Σε κανένα άλλο παιχνίδι έως τώρα δεν είχε πανηγυρίσει τόσο έντονα και παθιασμένα ο προπονητής του Παναθηναϊκού. Κανένα άλλο παιχνίδι βέβαια δεν συγκρίνεται με ένα ντέρμπι Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού.

Οι Πράσινοι δεν είχαν και πάλι τη δυνατότητα να αναπτυχθούν ορθολογικά στο μεγαλύτερο μέρος της αναμέτρησης. Δεν βρήκαν κόντρα επιθέσεις, δεν πίεσαν τον αντίπαλο. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο αμύνθηκαν και εξουδετέρωσαν τα ατού των αντιπάλων δείχνει την ευφυΐα ενός προπονητή που γνωρίζει πολύ περισσότερο ποδόσφαιρο από πολλούς συναδέλφους του. Ο Μπόλονι… μίκρυνε το γήπεδο ώστε να κλείσει τους χώρους στον Ολυμπιακό.

Επαιξε σε αρκετές στιγμές με διπλή άμυνα ζώνης, είχε τους εξτρέμ του σε στοχευμένες επιστροφές και βοήθειες, δεν επέτρεψε στον Ολυμπιακό να επιτεθεί από τον άξονα, βάζοντας… κόσμο εκεί. Και όταν οι Ερυθρόλευκοι έβγαιναν στο πλάι, οι σέντρες τους σταματούσαν στο δίδυμο των κεντρικών αμυντικών. Το πλάνο βγήκε στον απόλυτο βαθμό και η νίκη πιστώνεται κυρίως στον προπονητή. Εναν προπονητή που δεν δίστασε να… σπάσει αυγά, να αφήσει εκτός μεγάλα ονόματα/συμβόλαια και να παίρνει πια απ’ όσους αγωνίζονται το 100%. Διότι ξέρουν πως μόνο έτσι θα έχουν ελπίδα να αγωνιστούν και στο επόμενο παιχνίδι.