«Εχω πολλή οργή μέσα μου, ελπίζω να μη με σκοτώσει»

Η Νάνσι Σινάτρα είναι εγκλωβισμένη από τον περασμένο Μάρτιο στο σπίτι της στο Παλμ Σπρινγκς της Καλιφόρνιας και δηλώνει ότι έχει κατάθλιψη. Της λείπει η ανθρώπινη επαφή, η έλλειψη της αγκαλιάς την έχει τσακίσει, δεν μπορεί να δει τις δύο κόρες και τα εγγόνια της, ενώ γιόρτασε τα γενέθλιά της μόνη της. Οι δύο κόρες της, Αμάντα και Εϊ Τζέι, από τον γάμο της με τον Χιου Λάμπερτ, που πέθανε νέος από καρκίνο, την έβαλαν να ασχοληθεί με νέες κυκλοφορίες για να της περάσει δημιουργικά ο χρόνος. Στις 5 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή (θα ακολουθήσει φυσική κυκλοφορία στις 26 Μαρτίου) η τετραπλή συλλογή «Nancy Sinatra: Start Walkin’ 1965-1976» με τα τραγούδια της εκείνων των χρόνων. Ανάμεσά τους και πολλές επιτυχίες με τον συνεργάτη της Λι Χέιζελγουντ, το περίφημο «Boots» του 1966 και τα «Bang Bang», «Summer wine», «Some velvet morning», «Jackson» και πολλά άλλα. Επιπλέον, μια σειρά επανεκδόσεων θα πραγματοποιηθεί μέσα σε όλο το 2021.

Η παγκόσμια επιτυχία της «These Boots Are Made For Walkin» ήταν ο ύμνος των γυναικών στις διαδηλώσεις εναντίον του Τραμπ. Αλλωστε και το 1966 είχε θεωρηθεί φεμινιστικός ύμνος, αν και η ίδια, όπως δηλώνει σήμερα, δεν είχε τίποτα τέτοιο στο μυαλό της.  «Η δεκαετία του ’60 ήταν πολυτάραχη, αλλά τα τραγούδια μου δεν ήταν τραγούδια διαμαρτυρίας, όπως της Τζοάν Μπαέζ. Είχα διαλέξει επίτηδες να συνεχίσω να ασχολούμαι με την ποπ μουσική και όχι με τη φολκ». Τότε έδωσε και συναυλίες στο Βιετνάμ, το 1966 και το 1967, για τους αμερικανούς στρατιώτες, κάτι που την έκανε ανεπιθύμητη στο αντιπολεμικό κίνημα στις ΗΠΑ. «Δική μου δουλειά ήταν η ψυχαγωγία. Δεν ήθελα να ασχοληθώ με τα τραγούδια διαμαρτυρίας. Ηταν σημαντικό να στηρίξουμε τους ανθρώπους που είχαν μπλέξει σε αυτόν τον πόλεμο και όχι να εναντιωθούμε σε αυτό που έκαναν» λέει. Το αντιπολεμικό κλίμα της εποχής έκανε πολλούς συναδέλφους να της γυρίσουν την πλάτη. «Ημουν για πολλά χρόνια στο περιθώριο. Οι άλλοι καλλιτέχνες δεν μου συμπεριφέρονταν σαν ίση. Αυτό με πλήγωνε. Αλλά έμεινα πιστή σε αυτό που έκανα. Ισως να μου στοίχισε μακροπρόθεσμα. Αλλά τουλάχιστον έμεινα πιστή στις πεποιθήσεις μου και στους ανθρώπους για τους οποίους ανησυχούσα».

ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΒΙΣ. Η Νάνσι Σινάτρα γεννήθηκε το 1940 στο Νιου Τζέρσεϊ. Οταν ο πατέρας της έγινε διάσημος, η οικογένεια μετακόμισε στην Καλιφόρνια. Από τότε το μόνο που ήθελε ήταν να τραγουδά. «Ηταν το μόνο που ήξερα να κάνω». Σε ηλικία 17 ετών εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση, στην εκπομπή του πατέρα της, ενώ το 1960 εμφανίστηκε μαζί με τον Ελβις Πρίσλεϊ. «Ηταν ευγενικός, γλυκός, υπέροχος. Μου φέρθηκε σαν καλή φίλη και με πήρε τηλέφωνο όταν γεννήθηκε η κόρη του. Ηταν ευγνώμων» θυμάται. Η μόνη περίοδος που δεν ασχολήθηκε με το τραγούδι ήταν τα πέντε χρόνια του πρώτου της γάμου, με τον Τόμι Σαντς, τα οποία έχει μετανιώσει: «Παντρεύτηκα μόνο για να κάνω σεξ. Πριν ήμουν παρθένα. Ετσι γινόταν τότε, δυστυχώς».

Μετά τον πρώτο της γάμο πολλά άλλαξε και πολλά άλλαξαν. Εγινε ξανθιά, φορούσε μίνι, βρήκε τον εαυτό της, τη φωνή της και την αυτοπεποίθησή της. «Ετυχε να τα κάνω όλα αυτά την εποχή του φεμινιστικού κινήματος, δεν ήταν προσχεδιασμένα, ούτε εννοούσα κάτι επαναστατικό. Ηταν απλά η δική μου ελευθερία έκφρασης. Τότε ένιωσα άνετα που ήμουν γυναίκα. Μέχρι τότε ήμουν κορίτσι και η διαφορά είναι μεγάλη. Ο φεμινισμός είναι περηφάνεια. Οι γυναίκες κάνουν όλη τη δουλειά. Οι άντρες κάνουν υποστηρικτική δουλειά, αλλά οι μητέρες τους τούς γεννούν, τους μεγαλώνουν, τους αγκαλιάζουν όταν κλαίνε. Οι άντρες (τότε) έπρεπε να μπουν στη θέση τους. Σήμερα πια έχουν καταλάβει ότι το σύμπαν το μοιράζονται με τις γυναίκες».

ΤΑΡΑΝΤΙΝΟ ΚΑΙ ΤΡΑΜΠ. Η καριέρα της αναβίωσε χάρη στον Κουέντιν Ταραντίνο, που το 2003 έβαλε στην ταινία του «Kill Bill» το τραγούδι της «Bang Bang» (αρχικά της Σερ), και έγινε μεγάλη επιτυχία. «Δεν το περίμενα καθόλου. Εξεπλάγην που ο Ταραντίνο ενδιαφέρθηκε. Δεν τον είχα γνωρίσει ποτέ. Είναι μεγάλη μου τιμή που καλλιτέχνες σαν τους Sonic Youth, Κόρτνεϊ Λαβ, Τζάρβις Κόκερ και Λάνα Ντελ Ρέι με έχουν αναφέρει ως μία από τις επιρροές τους».

Δεν κρύβει την απέχθειά της για τον Ντόναλντ Τραμπ και μιλάει για εκείνον χωρίς να αναφέρει ούτε μία φορά το όνομά του. Θυμάται με θυμό τον πρώτο χορό του Ντόναλντ Τραμπ όταν βγήκε πρόεδρος, στον Λευκό Οίκο, στις 20 Ιανουαρίου του 2017. Στα μεγάφωνα ακουγόταν η μεγάλη επιτυχία του πατέρα της «My way». Ανέβασε ένα δεικτικό tweet αλλά το κατέβασε αμέσως μετά από ωριμότερη σκέψη, αλλά αυτό δεν μείωσε ούτε στο ελάχιστο την αντιπάθειά της απέναντί του. Ανακουφισμένη από τη νίκη του Τζον Μπάιντεν, δηλώνει σήμερα: «Αν έβγαινε ξανά, σκεφτόμουν σοβαρά να αλλάξω χώρα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι αυτό το σπουδαίο έθνος έπεσε τόσο χαμηλά. Δεν θα συγχωρήσω ποτέ τους ανθρώπους που τον ψήφισαν. Ποτέ. Εχω πολλή οργή μέσα μου. Ελπίζω να μη με σκοτώσει».

Στη διάρκεια της προεδρίας Τραμπ η Νάνσι Σινάτρα μιλούσε δημόσια για τα θέματα που εκείνος πολέμησε, την κλιματική αλλαγή, τα δικαιώματα των γυναικών και τη δημόσια περίθαλψη. Σημειώνει επίσης ότι και ο πατέρας της, Φρανκ Σινάτρα, δεν χώνευε τον Ντόναλντ Τραμπ. Είχαν μαλώσει το 1990, όταν έδωσε συναυλία στο καζίνο του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, αλλά δεν πήρε το ποσό που είχαν συμφωνήσει. «Ελπίζω να μπορέσουμε να επιστρέψουμε στις ελευθερίες που απολαμβάναμε. Δεν ξέρω τι θα είχα κάνει αν ο Μπάιντεν είχε χάσει. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι αυτό το μεγάλο έθνος είχε βυθιστεί τόσο χαμηλά».