«Να κλείσω {LF}την καριέρα μου στον Αρη»

Αν ο Γιάννης Φετφατζίδης ήταν μαθητής καλλιτεχνικού σχολείου θα είχε δίλημμα στην επιλογή κατεύθυνσης. Εικαστικές τέχνες ή χορός; Γιατί άλλοτε νομίζεις ότι ζωγραφίζει πάνω στον καμβά του γηπέδου και άλλοτε υποχρεώνει αντιπάλους σε άβολη ζεϊμπεκιά (όπως ονομάζεται στην ποδοσφαιρική αργκό το παραπάτημα του αμυνόμενου που αδυνατεί να ανακόψει την μπάλα).

Η καριέρα του είναι μία ωδή στην ντρίμπλα. Το ποδόσφαιρο αυτοματοποιείται, αλλά ο 30άρης πλέον winger (γεννηθείς στις 21/12/1990) συγκαταλέγεται στους δακτυλοδεικτούμενους παίκτες με ικανότητα στο ένας εναντίον ενός. Για τούτο το χάρισμα πλήρωσε η Τζένοα τον Ολυμπιακό, η Αλ Αχλί τον ιταλικό σύλλογο και προ μηνών η Αλ Κορ τον Αρη.

Το υψηλό, όμως, κατά κεφαλήν εισόδημα στο Κατάρ είναι αντιστρόφως ανάλογο με το ποδοσφαιρικό επίπεδο, όπως διαπίστωσε ο Φετφατζίδης. Δεν σκοπεύει, πάντως, να παραμείνει στην αραβική χώρα μέχρι τας δυσμάς του ποδοσφαιρικού του βίου. Αποκαλύπτει στα «ΝΕΑ» πως θα ήθελε να κλείσει την καριέρα του στον Αρη. Στους Κίτρινους της Θεσσαλονίκης συγκεκριμένα, γιατί κάποτε έπαιζε πινγκ πονγκ στον Αρη Βούλας!

Κατονομάζει, επίσης, τους τρεις καλύτερους προπονητές του και θυμάται τις συμβουλές του Ερνέστο Βαλβέρδε.

Πώς είναι η ζωή σου στο Κατάρ;

«Είμαστε μια χαρά μαζί με τη σύζυγό μου. Η ζωή είναι ήρεμη. Δεν είναι όπως στο Ντουμπάι. Αλλο τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, άλλο το Κατάρ. Μένουμε στην Ντόχα και σε 30 λεπτά με το αυτοκίνητο πηγαίνω στην προπόνηση της Αλ Κορ».

To φαγητό;

«Η κουζίνα τους έχει πολλά μπαχαρικά. Ο,τι και να μαγειρέψουν βάζουν σκόρδο και κρεμμύδι».

Τι σου αρέσει και τι δεν αντέχεις;

«Μου αρέσει η ασφάλεια που υπάρχει. Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Από την άλλη με έχει απογοητεύσει η ποιότητα του πρωταθλήματος. Δεν υπάρχει τακτική. Τα παιχνίδια είναι πολύ ανοικτά, λόγω αγωνιστικής αναρχίας. Εχουν και άλλη νοοτροπία. Δεν τη συναντάς στην Ευρώπη ούτε στη Σαουδική Αραβία. Και να χάσουν δεν τρέχει τίποτα. Πολλοί δεν έχουν πάθος, ποδοσφαιρικό εγωισμό, νοοτροπία πρωταθλητισμού. Δεν το ήξερα πριν έρθω. Τα γήπεδα είναι ωραία, αλλά ο κόσμος λιγοστός. Παρακολουθεί κυρίως από την τηλεόραση. Μαζεύει κόσμο μόνο η Αλ Σαντ που είναι ένα επίπεδο πάνω από όλες τις ομάδες. Η δική μας θα παλέψει και φέτος να σωθεί».

Πώς είναι οι κλιματολογικές συνθήκες στους αγώνες;

«Το καλοκαίρι δεν μπορείς να παίξεις, γιατί έχει 40-45 βαθμούς θερμοκρασία. Μόνο σε γήπεδα με air condition μπορεί να διεξαχθεί αγώνας. Στην κανονική περίοδο από Οκτώβριο μέχρι Φεβρουάριο – Μάρτιο είναι καλά. Μπορεί να έχει και ψύχρα».

Πώς διαχειρίζεται το Κατάρ το θέμα του κορωνοϊού;

«Αναλογικά με τον πληθυσμό είχαν πολλά κρούσματα και γι’ αυτό έκλεισαν για έξι μήνες τα πάντα. Πλέον δεν υπάρχει περιορισμός. Είναι όλα ανοικτά. Και η εστίαση. Απλώς ο κόσμος κυκλοφορεί με μάσκα. Βέβαια, όποιος έρχεται στη χώρα μπαίνει σε επταήμερη καραντίνα».

Τι σου λείπει περισσότερο από την Ελλάδα;

«Ε, οι φίλοι, οι συγγενείς και το ελληνικό φαγητό. Θα το πω και το ελληνικό ποδόσφαιρο και η ομάδα μου, ο Αρης».

Θα ήθελες να κλείσεις την καριέρα σου στον Αρη;

«Ναι. Θα το ήθελα. Οι άνθρωποι του Αρη με βοήθησαν να βγάλω τον καλύτερο εαυτό μου αγωνιστικά. Και τους ευχαριστώ πολύ. Νομίζω ότι μπόρεσα να δείξω παραπάνω πράγματα απ’ ό,τι στον Ολυμπιακό».

Ποια χώρα προτιμάς: Ελλάδα, Ιταλία, Σαουδική Αραβία (Αλ Αχλί) ή Κατάρ;

«Συνολικά προτιμώ την Ελλάδα. Ποδοσφαιρικά εννοείται την Ιταλία».

Πόσο διαφέρει η ζωή στο Κατάρ σε σχέση με τη Σαουδική Αραβία;

«Ισως οι άνθρωποι στο Κατάρ να έχουν λίγο υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο. Επίσης, στη Σαουδική Αραβία δεν υπάρχει τουρισμός».

Τι κρατάς από τις προηγούμενες ομάδες σου;

«Εχουν ένα κοινό στοιχείο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι ισοδύναμες. Τον ανταγωνισμό και το πάθος για τη νίκη. Ο Ολυμπιακός είναι τεράστια ομάδα. Οι αγώνες στο Τσάμπιονς Λιγκ είναι από τα μεγαλύτερα ορόσημα στην καριέρα μου. Απλώς μου έμεινε μία πικρία στο τέλος. Στην Τζένοα άρχισα να ζω κάτι πρωτόγνωρο. Να γνωρίζω διαφορετικούς ανθρώπους και άλλο επίπεδο ποδοσφαίρου. Η Κιέβο δεν ήταν δική μου απόφαση. Δεν θέλω να θυμάμαι. Με την Αλ Αχλί γνώρισα μία εντελώς διαφορετική κουλτούρα. Εκανε, όμως, πρωταθλητισμό όπως ο Ολυμπιακός. Ο Αρης είναι ίσως το καλύτερο κομμάτι μου. Εβγαλα στο χορτάρι ό,τι δεν είχα βγάλει».

Ποιος προπονητής σε έχει βοηθήσει περισσότερο;

«Ο Ερνέστο Βαλβέρδε ήταν σίγουρα ο καλύτερος προπονητής μου. Με βοήθησε αρκετά. Οπως και ο Φερνάντο Σάντος και ο Μίχαελ Ενινγκ. Ο Βαλβέρδε με συμβούλευε να πηγαίνω πιο κοντά στο γκολ. Δεν είχα αντιληφθεί τότε τη σημασία. Δεν θα ξεχάσω επίσης ότι μου έλεγε “γίνεσαι σημαντικός αν σκοράρεις το πρώτο ή το δεύτερο γκολ σε έναν αγώνα. Οχι το πέμπτο”. O Ενινγκ με ανέβασε ψυχολογικά. Μου έδειξε εμπιστοσύνη και μου έδωσε ελευθερία στο γήπεδο. Από τον Σάντος δεν ξεχνώ την πειθαρχία. Τον θαύμαζα».

Ποια θέση προτιμάς; 10άρι ή winger;

«Δεξί winger. Είτε να κλείσω μέσα είτε να βγω προς τα έξω».

Μέσι ή Ρονάλντο;

«Εννοείται Μέσι. Υπερέχει με την μπάλα στα πόδια. Μπορεί να κάνει τα πάντα. Μπορεί να βάλει 50 γκολ και να δώσει 30 ασίστ τον χρόνο. Ο Ρονάλντο δεν μοιράζει τόσες ασίστ. Είναι τεράστιος κι αυτός, αλλά ο Μέσι μπορεί να ντριμπλάρει πέντε αντιπάλους και να δώσει ασίστ ή να πασάρει ανάμεσα από πέντε. Οι λεπτομέρειες τον κάνουν καλύτερο ποδοσφαιριστή».