Παιδιά

Λυπάμαι αλλά ο Βούτσης έχει δίκιο. Τι να περιμένεις από έναν «ημι-πιτσιρικά, ετών 35»; Τι μυαλό κουβαλάει;

Παιδί είναι.

Απόδειξη ότι αντί να κάνει καμιά δουλειά περιφέρεται με μηχανές και πετάει τρικάκια έξω από τα σπίτια των ανθρώπων.

Είναι αυτό δουλειά; Οχι. Αλλά τι τα θέλετε τώρα; Παιδί είναι.

Διότι η αλήθεια να λέγεται. Για όλους τους γονιούς τα παιδιά τους είναι παιδιά. Ημι-πιτσιρικαδες περιορισμένης ευθύνης και ανεξαρτήτως ηλικίας.

Και γι’ αυτό στην Ελλάδα ένα παιδί δεν προσδιορίζεται ηλικιακά. Προσδιορίζεται μόνο δικαιωματικά.

Δικαιούται να μπαίνει στο πανεπιστήμιο με όποιο βαθμό γουστάρει. Δικαιούται να μένει στο πανεπιστήμιο όσο καιρό γουστάρει. Δικαιούται να κάνει στο πανεπιστήμιο ό,τι γουστάρει.

Παιδί είναι.

Αλλωστε τι είναι το πανεπιστήμιο; Ενας χώρος όπου «εκεί ωριμάζουν οι νέοι πολιτικά, σε μαχητικες, αριστερές προοδευτικές απόψεις» (Ν. Φίλης, 2/2).

Κάπως έτσι λοιπόν ο «ημι-πιτσιρικάς ετών 35» καταφέρνει να αποκτήσει «μαχητικές, αριστερές, προοδευτικές απόψεις». Αλλά επειδή οι απόψεις δεν αποτελούν επάγγελμα, ούτε του εξασφαλίζουν τα αναγκαία, καταλήγει να πετάει τρικάκια για τον Κουφοντίνα.

Παιδί είναι.

Φυσικά το πρόβλημα υπάρχει. Διότι αν γεμίσουμε ημι-πιτσιρικάδες που στα 35 τους έχουν μεν «μαχητικές, αριστερές, προοδευτικές απόψεις» αλλά δεν κάνουν καμιά δουλειά, πολύ φοβάμαι ότι σε λίγο δεν θα έχει μείνει κανένας κανονικός άνθρωπος για να του πετάξουν τρικάκια.

Αλλωστε κι εξ όσων γνωρίζω το «πέταγμα τρικακίων» δεν είναι ακριβώς επάγγελμα.

Αλλά τι να τους κάνεις; Παιδιά είναι. Κάπως πρέπει να σκοτώσουν κι αυτά τη «μαχητική, αριστερή, προοδευτική» ώρα τους.

Κι επειδή οι τέτοιες ώρες είναι πολλές (λογικό…) έρχονται οι άλλοι και «συκοφαντούν τα πανεπιστήμια ως άντρα ανομίας και άσυλο τρομοκρατίας».

Διότι όταν μοναδική απασχόληση του «ημι-πιτσιρικά ετών 35» είναι να περιφέρεται με μηχανές και να πετάει τρικάκια, πόσα τρικάκια να πετάξει πια για να σκοτώσει την ώρα του;

Σου λέει «κάτσε να χτίσω και τον πρύτανη».

Παιδί είναι!

Η αλήθεια είναι ότι ακόμη κι οι «ημι-πιτσιρικάδες» έχουν ημερομηνία λήξης. Κάποια στιγμή μετά τα 35 θα χρειαστεί να κάνουν κι άλλα πράγματα στη ζωή.

Αν θέλουν, φυσικά.

Διότι οι «ημι-πιτσιρικάδες» ανεξαρτήτως ηλικίας είναι παιδιά. Εχουν γονείς που τα θαυμάζουν. Και τα παιδιά δεν μπορεί να τα βάλεις με το ζόρι να κάνουν πράγματα που δεν θέλουν.

Ιδίως αν έχουν και «μαχητικές, αριστερές, προοδευτικές απόψεις».

Οπως θα αναρωτιόταν κι ο Διονύσης Σαββόπουλος «πώς να κρυφτείς από τους ημι-πιτσιρικάδες;». Δεν μπορείς.

Κι ο Μπογδάνος που προσπάθησε πήγαν να τον κάψουν!