Ερωτισμός μικρών και μεγάλων διαστάσεων

Τα παράθυρα στο ατελιέ του Παύλου Σάμιου, στην οδό Ρεμούνδου, απέναντι ακριβώς από εκείνο του Στέφανου Δασκαλάκη, θα μείνουν κλειστά. Η «γέννα» των γεμάτων ερωτισμό γυναικών του σταμάτησε και οι κόκκινες γόβες τους θα πάψουν να διεκδικούν σκόρπιες μια θέση στο ζωγραφικό του σύμπαν, διότι χθες ο πάντα ευγενικός εικαστικός και δάσκαλος νικήθηκε από τον καρκίνο και πέθανε σε ηλικία 73 ετών.

Μαθητής του Νίκου Νικολάου και του Γιάννη Μόραλη, ο Παύλος Σάμιος είχε κρατήσει πολλά από τους δασκάλους του και, όπως έλεγε παλιότερα σε μία από τις συνεντεύξεις που είχε παραχωρήσει στα «ΝΕΑ», «από τον Νικολάου κληρονόμησα την αγάπη για τον αρχαίο κόσμο και από τον Μόραλη τον ευρωπαϊκό τρόπο να βλέπω τα χρώματα και τη φύση».

Ο ερωτισμός ήταν από τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της ζωγραφικής του γλώσσας που τον εξέφραζε είτε μέσα από την ίδια τη γυναικεία παρουσία στον καμβά του είτε εμμέσως επιλέγοντας να απεικονίσει τραπέζια με σκόρπια και ετερόκλητα αντικείμενα που στην πορεία εξελίσσονταν σε ζωγραφικά φετίχ: κόκκινες γόβες, γάντια, τσιγάρα, παλιομοδίτικες τσάντες, εφημερίδες, ποτήρια, μπουκάλια με κρασί που διηγούνταν ιστορίες, ως αποτυπώματα μιας ερωτικής συνάντησης που προηγήθηκε.

Ανήσυχος και σε συνεχή δημιουργικό οίστρο, δοκίμαζε τις δυνάμεις του σε έργα μικρών και μεγάλων διαστάσεων, ενώ είχε πειραματιστεί και με τη γλυπτική – χαρακτηριστική στιγμή ήταν η παρουσίαση των αγκαλιασμένων με γυναίκες δράκων του που, κατά τον ίδιο, ήταν εκφραστές της δύναμης η οποία κρύβεται στο γυναικείο φύλο.

ΚΑΙ ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΣ. Ενώ το εικαστικό του στίγμα διακρινόταν για το ερωτικό στοιχείο, ταυτοχρόνως είχε αναλάβει την έδρα της βυζαντινής τοιχογραφίας και εικόνας στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, καθώς από τα 14 του ασχολείτο με την αγιογραφία. Στα 17 του ήταν, όπως έλεγε ο ίδιος, ολοκληρωμένος αγιογράφος κι ένιωθε την υποχρέωση να διδάξει όσα ανακάλυψε μόνος του για να τα βρουν και οι επόμενες γενιές. Κι όταν κάποτε σε μια συνέντευξή μας του είχα επισημάνει πως υπάρχει μια αντίφαση ανάμεσα στην ενασχόλησή του με την αγιογραφία και την κυριαρχία των γυναικών σε ερωτική έξαρση στη ζωγραφική του, απάντησε: «Η αντίφαση όμως με κρατάει ζωντανό. Οταν γνωρίζεις την τέχνη των Βυζαντινών, μπορείς να κάνεις τα πάντα στη ζωγραφική. Τώρα, όσον αφορά τις γυναίκες, πιστεύω πολύ στο γυναικείο φύλο και εκτιμώ ότι σιγά σιγά θα επιστρέψουμε σε ένα μητριαρχικό καθεστώς».

Ο Παύλος Σάμιος, που είχε δει τη δουλειά του εκτεθειμένη σε περισσότερες από 70 εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και είχε ζήσει για 14 χρόνια στο Παρίσι, (1978-1992) στις τελευταίες του αναζητήσεις είχε εστιάσει στην αρχαιότητα και είχε αποδώσει μεταξύ άλλων μια χρωματιστή εκδοχή της ζωφόρου του Παρθενώνα.

Η κηδεία του θα γίνει στο Α’ Νεκροταφείο αύριο στις 12.00.