Οταν σε καταστρέφει η θέληση…

Οι ιστοσελίδες και τα δελτία ειδήσεων εστίασαν χθες στην περίπτωση του Βαγγέλη Μαρινάκη, παρουσιάζοντας την είδηση της αθώωσης από κάθε κατηγορία των 28 ανθρώπων του ποδοσφαίρου που δικάζονταν για μήνες στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων. Λίγα λεπτά μετά την απόφαση της προέδρου Αριστέας Τσαμαδιά παντού σχεδόν γράφτηκε ότι ο Μαρινάκης αθωώθηκε. Εγώ πάλι λέω ότι δεν υπήρχε σε αυτή την απόφαση καμία συγκλονιστική είδηση, γιατί έχοντας παρακολουθήσει βήμα βήμα την εξέλιξη αυτής της ιστορίας, που ξεκίνησε πριν από οκτώ χρόνια, ήμουν βέβαιος ότι δεν υπήρχε καμία απολύτως πιθανότητα να καταδικαστεί ο Μαρινάκης. Ολες οι κατηγορίες που είχε να αντιμετωπίσει ήταν εξ αρχής κατασκευασμένες μπούρδες. Το μόνο παράξενο σε αυτή την υπόθεση είναι ότι έφτασε στα δικαστήρια.

Αθώωση

Ο Μαρινάκης κατηγορήθηκε για δωροδοκία χωρίς στο κάδρο να υπάρχουν χρήματα και χρηματισμένοι, σύσταση συμμορίας (αρχικά «εγκληματικής οργάνωσης»…) χωρίς να έχει συνεργούς και κάποιο λόγο για να τους οργανώσει, αλλά και για αλλοίωση αποτελεσμάτων, χωρίς κάποιος μάρτυρας να έχει εξηγήσει σε κάποιο ανακριτή το πώς ο μεγαλομέτοχος του Ολυμπιακού αυτό το έκανε. Η αθώωσή του ήταν θέμα χρόνου. Αλλωστε ο σκοπός των εμπνευστών αυτής της απίθανης ιστορίας δεν ήταν ο Μαρινάκης: ήταν ο Ολυμπιακός. Οποιος δεν μπορεί να τον κερδίσει στο γήπεδο, προσπάθησε να του δημιουργήσει προβλήματα εκτός γηπέδου ποντάροντας π.χ. στην πιθανότητα της τιμωρίας του από την UEFA που θα μπορούσε να τον αποκλείσει από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις κ.λπ.

CAS

Ουσιαστικά για τον Μαρινάκη και τον Ολυμπιακό η ιστορία αυτή είχε τελειώσει από τον Αύγουστο του 2015, όταν το CAS απέρριψε ομόφωνα την προσφυγή του Παναθηναϊκού, που ζητούσε αποκλεισμό του Ολυμπιακού από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις λόγω του αρχικού πορίσματος του τότε αθλητικού εισαγγελέα Αριστείδη Κορέα και του παραπεμπτικού βουλεύματος σε δίκη που εξέδωσε ο Γιώργος Ανδρεάδης. Αυτή η απόφαση έδειχνε ότι καμία από τις κατηγορίες που αφορούσαν τον Ολυμπιακό δεν άξιζε να τις πάρει κανείς στα σοβαρά. Η χθεσινή απόφαση, με έξι χρόνια καθυστέρηση, επιβεβαίωσε ακριβώς εκείνη την εκτίμηση των ευρωπαίων δικαστών.

Mπούρδες

Ο Μαρινάκης δεν θα μπορούσε να καταδικαστεί ποτέ, ωστόσο το εντυπωσιακό της χθεσινής απόφασης είναι η πλήρης και χωρίς αστερίσκους αθώωση όλων των υπολοίπων κατηγορουμένων. Σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του δικαστηρίου, κανείς από τους εμπλεκόμενους παράγοντες δεν είχε συμμετοχή σε κάποια αξιόποινη πράξη, κανείς διαιτητής δεν είναι ένοχος, κανείς ποδοσφαιριστής δεν συμμετείχε σε παιχνίδι αλλοιώνοντάς το κατόπιν εντολών. Το δικαστήριο αποφάσισε ότι είναι μπούρδες οι καταγγελίες του Νίκου Γεωργέα για το Ολυμπιακός – Βέροια, οι «αποκαλύψεις» του Τάκη Φύσσα για το Ολυμπιακός – Ατρόμητος, οι μαρτυρίες του Χρήστου Σάββα για «στημένους πίνακες διαιτησίας». Αποφάσισε επίσης ότι τίποτα επιλήψιμο δεν έγινε στο ξενοδοχείο Χίλτον, όπου υποτίθεται ότι παραβρέθηκαν οι κατηγορούμενοι για να προχωρήσουν σε σύσταση εγκληματικής οργάνωσης (μάλλον γιατί έχει καλό εστιατόριο…) και ότι όλα αυτά τα βαρύγδουπα που σέρβιραν ως δήθεν συνταρακτικές παρουσιάσεις ενός σκοτεινού παρασκηνίου εκπομπές, εφημερίδες και ιστοσελίδες ήταν ή δημιουργήματα της φαντασίας διάφορων κακομοίρηδων, ή υπερβολικές εκτιμήσεις ανθρώπων με προβλήματα αντίληψης ή απλά ψέματα.

Νομικά

Ολο αυτό θα ήταν λόγος να γελάει κανείς αν άνθρωποι δεν έχαναν τη δουλειά τους, δεν τους ταλαιπωρούσαν χρόνια ανακριτές και δεν τους κρεμούσαν στα μανταλάκια διάφοροι επαγγελματίες λασπολόγοι της κακιάς ώρας. Δύο από τους 28 που ταλαιπωρήθηκαν χωρίς να φταίνε σε τίποτα, μου είπαν χθες ότι θα κινηθούν νομικά εναντίον όσων τους συκοφάντησαν – είτε πρόκειται για μάρτυρες κατηγορίας που δεν αποδείχτηκαν πειστικοί, είτε για δημοσιογράφους που επτά χρόνια τώρα μετέτρεψαν τα έντυπα και τις εκπομπές τους σε εργοστάσια λάσπης. Πιστεύω ότι το ίδιο θα πρέπει να κάνουν και όλοι οι υπόλοιποι. Η χθεσινή αθώωση μπορεί να προκαλεί μια ανακούφιση, αλλά στην ιστορία πρέπει να υπάρξει τελικά δικαιοσύνη. Και δικαιοσύνη θα υπάρξει μόνο αν υπάρξουν καταδίκες αυτών που συκοφάντησαν συστηματικά και μεθοδικά αθώους ανθρώπους.

Αντεπίθεση

Μοιάζει με σκηνοθεσία της μοίρας το γεγονός ότι η απόφαση του ποινικού δικαστηρίου εκδόθηκε την επομένη της νίκης του Ολυμπιακού επί του ΠΑΟΚ με 3-0. Τον θρίαμβο του Ολυμπιακού εντός γηπέδου ακολούθησε η δικαστική απόφαση που καθιστά τον Μαρινάκη από απολογούμενο και κατηγορούμενο σε κατήγορο και διεκδικητή αποζημιώσεων – θέλω να πιστεύω. Σχηματικά είναι σαν ο μεγαλομέτοχος του Ολυμπιακού (στον οποίο είχε επιβληθεί ακόμα και απαγόρευση ενασχόλησης με το ποδόσφαιρο!) να βγαίνει στην αντεπίθεση. Οπως με τις αντεπιθέσεις του διέλυσε ο Ολυμπιακός τον ΠΑΟΚ την Τετάρτη το βράδυ.

Θέληση

Ο ΠΑΟΚ εμφανίστηκε στο Καραϊσκάκη όπως ακριβώς τον περίμενα, δηλαδή πολύ αποφασισμένος να κάνει μια νίκη που οι οπαδοί του ζητούσαν. Στα πρώτα είκοσι πέντε λεπτά του ματς η ομάδα του Πάμπλο Γκαρσία έδειξε όλη της τη μεγάλη θέληση, αλλά η ρημάδα η θέληση παίζει πολλές φορές περίεργα παιχνίδια. Ο ΠΑΟΚ προσπαθώντας να δείξει πόσο πολύ θέλει τη νίκη άδειασε από δυνάμεις γρήγορα: ο Ολυμπιακός από το μισάωρο και μετά έφτιαξε κι έχασε τρεις μεγάλες ευκαιρίες για γκολ – με τον Μπρούμα, που είχε δοκάρι, αλλά και με τον Καμαρά. Η άμυνα του ΠΑΟΚ έδειχνε σημάδια κατάρρευσης κι ένας κανονικός προπονητής θα έπρεπε να την προστατεύσει. Αλλά ο Γκαρσία, που μοιάζει για την ώρα μάλλον ένα κακέκτυπο του Αγγελου Αναστασιάδη, έστειλε την ομάδα μπροστά και στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου. Και οι μέσοι και οι επιθετικοί του Ολυμπιακού, με μπροστάρη τον ασταμάτητο σκόρερ και δημιουργό Ελ Αραμπί, έκαναν πάρτι. Το 3-0 προέκυψε μετά από μετρημένες, αλλά οργανωμένες αντεπιθέσεις που έφερναν σε θέση βολής όποιον είχε δυνάμεις να τρέξει στους κενούς χώρους. Ο ανεξάντλητος Καμαρά και ο γεμάτος ενέργεια Βρουσάι που είχε περάσει ως αλλαγή έκαναν το 3-0 σαν σε προπόνηση.

Λόγος

Αμφιβάλλω πάρα πολύ για το αν ο καλός Πάμπλο Γκαρσία κατάλαβε τι έπαθε η ομάδα του. Αυτή τη φορά αποχώρησε από το γήπεδο στενοχωρημένος – προφανώς δεν μπορούσε να βγάλει τον λόγο που είχε στο μυαλό του. Θα αφιέρωνε τη νίκη στον κόσμο του ΠΑΟΚ που τον επέβαλε ως προπονητή, θα ευχαριστούσε τη διοίκηση, θα δήλωνε σίγουρος ότι το μέλλον ανήκει στην ομάδα του, θα επαναλάμβανε ότι δεν έχει διαφορές από τον Ολυμπιακό. Επέστρεψε μετά από την έξοδό του, όπως οι τραγουδιστές που κάνουν ανκόρ στις συναυλίες τους, για να πει ότι η διαφορά του Ολυμπιακού από τον ΠΑΟΚ είναι ότι έχει τον ίδιο προπονητή 2,5 χρόνια. Πάλι καλά που δεν πρότεινε στον Ιβάν Σαββίδη να πάρει τον Πέδρο Μαρτίνς και να τον αφήσει να δουλέψει μπας και του φτιάξει μια καλή ομάδα…