Η είδηση

Oποιος περίμενε να βγει είδηση από τον χθεσινό, 61ο γύρο των διερευνητικών συνομιλιών της Ελλάδας με την Τουρκία προφανώς απογοητεύθηκε. Στην πραγματικότητα, όμως, είδηση υπήρξε: και είναι το γεγονός ότι ύστερα από την ένταση που χαρακτήρισε όλη την περσινή χρονιά, πρώτα με τους τουρκικούς εκβιασμούς στον Εβρο και στη συνέχεια με τις βόλτες του «Ορούτς Ρέις» στην Ανατολική Μεσόγειο, αντιπροσωπείες από τις δύο χώρες κάθισαν χθες σε ένα τραπέζι, μίλησαν επί τρεις ώρες γι’ αυτά που τις χωρίζουν κι αυτά που τις ενώνουν, και συμφώνησαν να ξανασυναντηθούν στην Αθήνα.

Η μη προγραμματισμένη παρουσία μάλιστα του προεδρικού συμβούλου Ιμπραήμ Καλίν στη συνάντηση έδειξε το αυξημένο ενδιαφέρον του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τις συνομιλίες αυτές. Η τουρκική πλευρά επιδιώκει βέβαια τη διεύρυνση της ατζέντας και με θέματα που η ελληνική πλευρά δεν δέχεται, όπως η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών και οι γκρίζες ζώνες. Αυτή όμως είναι η διαφορά των διερευνητικών συνομιλιών από τις κυρίως διαπραγματεύσεις: στις πρώτες ρίχνει κάθε πλευρά στο τραπέζι τα θέματα που την ενδιαφέρουν, ενώ οι δεύτερες, εφόσον υπάρξουν, ασχολούνται με την ουσία.

Παρά την αμοιβαία καχυποψία, και παρά τις κραυγές των «μαξιμαλιστών», οι συνομιλίες πρέπει να συνεχιστούν. Επειδή εξασφαλίζεται έτσι μια ηρεμία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Επειδή η Ελλάδα είναι μια ειρηνική χώρα που δεν έχει να φοβηθεί τίποτα στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου. Και επειδή μόνο με τον διάλογο, που θα οδηγήσει στη Χάγη, μπορεί να επιλυθούν οι ελληνοτουρκικές διαφορές. Οι άλλες λύσεις είναι είτε ουτοπικές είτε καταστροφικές.