Αλλαγή

Η απλή αναλογική που ο ΣΥΡΙΖΑ θέσπισε έχει ήδη δείξει στις συνεδριάσεις των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων πως μόνο απλή και άδολη δεν είναι. Μέχρι και αυτοδιοικητικοί που βλέπουν με συμπάθεια το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παραδέχονται – έστω και οφ δε ρέκορντ – τα αντικειμενικά προβλήματα κυβερνησιμότητας που δημιούργησε.

Το σχέδιο νόμου για την αλλαγή του εκλογικού συστήματος στους ΟΤΑ, που θα παρουσιαστεί στο Υπουργικό Συμβούλιο της Πέμπτης – κι αναμένεται να εγκριθεί άμεσα μιας κι έρχεται να υλοποιήσει μια από τις βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις του κυβερνώντος κόμματος -, θα ψηφιστεί από την Ολομέλεια της Βουλής μέσα στον Φεβρουάριο. Παρότι η διευθέτηση του ζητήματος δεν επείγει – οι επόμενες τοπικές κάλπες θα στηθούν το 2023, άλλωστε – η κυβέρνηση το τρέχει με το βλέμμα της στραμμένο στην επόμενη των πολλαπλών κρίσεων ημέρα.

Ο Πρωθυπουργός έχει πει πολλές φορές δημοσίως ότι αντιμετωπίζει την τοπική αυτοδιοίκηση, και δη τις περιφέρειες, ως πυλώνα ανάπτυξης. Οι ισχυρές πλειοψηφίες εκεί, λοιπόν, είναι απαραίτητες όχι μόνο για να λαμβάνονται χωρίς χρονοτριβή οι αναγκαίες αποφάσεις, αλλά και για να αποφεύγονται κάθε λογής πιέσεις που ενδεχομένως ασκούν μεμονωμένοι σύμβουλοι των πολλών και κατακερματισμένων μειοψηφιών – οι οποίοι ενίοτε βάζουν ορισμένα κατά τόπους συμφέροντα πάνω από τον ίδιο τον τόπο.

Πάνω από όλα, βέβαια, η κυβερνησιμότητα είναι ζήτημα ουσιαστικής δημοκρατίας. Οσοι βρέθηκαν σε ένα αυτοδιοικητικό συμβούλιο παίρνοντας μόλις το 0,3% της λαϊκή ψήφου είναι τουλάχιστον παράλογο – αν όχι αντιδημοκρατικό – να έχουν τη δυνατότητα να καθορίζουν πώς θα κυβερνηθεί τελικά ένας δήμος ή μια περιφέρεια. Η αρχή της πλειοψηφίας πρέπει να γίνεται σεβαστή παντού.