Η μαύρη λίστα της βίας στα ΑΕΙ

Κανονικά, σήμερα, έπρεπε να διαβάζετε μια κριτική στις αλλαγές που φέρνει το νέο νομοσχέδιο, το οποίο παρουσιάστηκε χθες από την υπουργό Παιδείας και τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Εχουμε καιρό. Εχει μεγαλύτερη σημασία να σταθούμε ειδικά στο κυβερνητικό σχέδιο για την αστυνόμευση των πανεπιστημίων, που εξαγγέλθηκε κι αυτό χθες και προβλέπει ρητώς πως σε ό,τι αφορά τις παραβάσεις του νόμου δεν είναι δουλειά των αρχών κάθε ιδρύματος αλλά της αστυνομίας.

Προφανώς, αυτό δεν είναι αρεστό στα σημερινά κατεστημένα του πανεπιστημίου ούτε σε όσους υπάρχουν μαζί με αυτά. Η αντιπολίτευση ήδη φωνάζει για αυταρχισμό και τρομοκρατία. Θα μάθουν ότι ο νόμος δεν είναι τρομοκρατία. Θα μάθουν, ακόμα, ότι οι έλληνες πολίτες δεν θέλουν να ανησυχούν για τα παιδιά τους, ότι πηγαίνουν σε ζώνες όπου υπάρχει βία αλλά ότι τα πανεπιστήμια είναι για τα γράμματα – και παράλληλα διαπλάθουν ελεύθερους ανθρώπους, όχι για οποιονδήποτε λόγο τραμπούκους.

Θα πουν πολλοί ότι είμαι υπερβολικός. Δεν είμαι. Κάθησα χθες και καταμέτρησα διάφορα περιστατικά βίας στις σχολές για τα οποία είτε έχουν δημοσιευτεί πληροφορίες είτε έχω μόνος μου συλλέξει περιστατικά τα οποία δεν διαψεύδονται. Μεταξύ του Φεβρουαρίου 2017, όταν πλάκωσαν στο ξύλο στο Πάντειο τον καθηγητή Αγγελο Συρίγο μέχρι τον περασμένο Οκτώβριο, όταν κουκουλοφόροι εισέβαλαν στην πρυτανεία του Οικονομικού Πανεπιστημίου διαπομπεύοντας τον πρύτανη, έχουν συμβεί δεκάδες περιστατικά. Παραθέτω μερικά από τα σοβαρότερα (αλλά σίγουρα όχι όλα), εξαιρώντας τα περιστατικά με ναρκωτικά και βιασμούς στο κάμπους του ΑΠΘ, τα οποία σταμάτησαν όταν κι εκεί μπήκε η αστυνομία.

Τον Μάρτιο του 2018, κουκουλοφόροι μπήκαν στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και επιτέθηκαν σε καθηγήτρια με μπογιές. Τον Οκτώβριο, άγνωστοι εισέβαλαν στο Πάντειο και τα έσπασαν κανονικά. Τον Δεκέμβριο του 2018 έγινε εισβολή αγνώστων στην Πανεπιστημιούπολη, που μαχαίρωσαν τον φύλακα ο οποίος επιχείρησε να τους εμποδίσει. Τον Δεκέμβριο, έγινε εισβολή στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης που το λεηλάτησαν, ενώ λίγες μέρες μετά άρπαξε φωτιά στη Θεολογική του Αριστοτελείου Θεσσαλονίκης, από μολότοφ.

Το 2019, τα ίδια. Τον Ιούνιο, πάλι στο Αριστοτέλειο, εισβολείς επιτέθηκαν στον πρύτανη και σε καθηγητές και υπαλλήλους που προσπάθησαν να τον υπερασπίσουν. Τον Οκτώβριο, κουκουλοφόροι μπήκαν στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και με καδρόνια διέλυσαν συναυλία υποδοχής πρωτοετών. Τον Νοέμβριο, άγνωστοι με κράνη μπήκαν στο Πάντειο και, μεταξύ άλλων, χτύπησαν και έστειλαν φοιτητή στο νοσοκομείο. Επίσης, επεισόδια έγιναν στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, όπου επίσης σημειώθηκαν τραυματισμοί και παρενέβη η αστυνομία. Λίγο μετά, άγνωστοι (πάντα άγνωστοι και ασύλληπτοι είναι οι δράστες) έδειραν τον κοσμήτορα του Οικονομικού Πανεπιστημίου, στην Πατησίων, έξω από τη σχολή. Τον Δεκέμβριο, άσχετοι με το πανεπιστήμιο αλλά ιδεολόγοι, μπήκαν στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου και διά της βίας διέκοψαν εκδήλωση στην οποία, οι ομιλούντες, δεν έλαγαν τα σωστά και τα μαρξιστικά.

Το 2020, επίσης, έχω καταγράψει τουλάχιστον δέκα σοβαρά περιστατικά (είναι περισσότερα), τα οποία δεν τα παραθέτω λόγω χώρου. Το μόνο που θέλω να προσθέσω είναι ότι, εκτός του Οικονομικού Πανεπιστημίου, κουκουλοφόροι είχαν εισβάλει στο γραφείο και του πρύτανη στο Πολυτεχνείο. Ο πρύτανης Ανδρέας Μπουντουβής, μάλιστα, μετά το περιστατικό στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, είχε δηλώσει: «Αισθάνομαι σαν να κρέμεται από τον δικό μου αυχένα αυτή η ταμπέλα».

Μόνοι τους έφεραν την αστυνομία στα πανεπιστήμια. Κι ήρθε η ώρα αυτό να τελειώσει.