Μεταφυσική πολιτική

Ακούγεται κυνικό ίσως αλλά τους οκτώ μήνες που ζούμε με την πανδημία έπρεπε να είχαμε χωνέψει πια ότι η επίκληση της ευθύνης με τη μορφή ευχής δεν είναι εφαρμοσμένη πολιτική διαχείρισης κρίσης. Οσοι ζουν χωρίς να τους έχει αγγίξει πραγματικά ο κίνδυνος είτε έχουν διαμορφώσει την καθημερινότητά τους παίρνοντας μικρότερα ή μεγαλύτερα ρίσκα είτε έχουν αρχίσει να πιστεύουν πραγματικά ότι δεν θα τους αγγίξει ποτέ. Και γι’ αυτόν τον λόγο, η συζήτηση που γίνεται για τη στάση της Εκκλησίας στη διαχείριση της πανδημίας κακώς διεξάγεται υπό το πρίσμα των προσωπικών πεποιθήσεων του καθενός. Πόσο μάλλον που καταλήγουμε να μπλέκουμε σε μια κουβέντα που αφορά το φθαρτό θνητό μας σώμα με τη μεταφυσική της κάθε πίστης και τη θεολογία, ορθόδοξη ή μη. Παρότι, ας το παραδεχτούμε, είναι αληθινά γαργαλιστική η επιθυμία να σχολιάσει κανείς κατά πόσο συνάδει με το πνεύμα των διδαχών του Θεανθρώπου η άρνηση εφαρμογής των μέτρων προστασίας της υγείας των συνανθρώπων μας από ιερείς και πιστούς, ας δεχτούμε ότι ακόμη κι οι αντιφάσεις μπορούν να είναι σεβαστές αν δεχτούμε ότι η κάθε πίστη, θρησκευτική ή μη, βασίζεται στα δικά της μοναδικά υποκειμενικά κριτήρια.

Η πραγματική συζήτηση, λοιπόν, αν θελουμε να είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι ο σεβασμός στον χριστιανό ορθόδοξο πιστό και την Εκκλησία της Ελλάδας, που ως εκφραστής της κυρίαρχης θρησκευτικής πίστης στη χώρα μας καμιά αρνητική διάκριση δεν υφίσταται. Η πραγματική συζήτηση επίσης δεν μπορεί να είναι μόνο η πολιτική, η οποία στην πραγματικότητα καταλήγει να υποτιμά τόσο την πολιτεία όσο και την ίδια την Εκκλησία που καταλήγουν να παράγουν ειδήσεις παραπολιτικού χαρακτήρα, παρότι είναι αρκετά διασκεδαστικές για όσους έχουν την τάση να τις απαξιώνουν αμφότερες. Η ουσιαστική κουβέντα, αν αποφασίσουμε να τους αποδώσουμε τον σεβασμό που τους αξίζει, είναι και πρέπει να είναι κυρίως θεσμική, για το ποια είναι η στάση της Εκκλησίας ως θεσμικού φορέα και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου που τον απαρτίζουν και σε ποια προνομιακή θέση την τοποθετεί η κάθε κυβέρνηση έναντι των υποχρεώσεων που επιβάλλει σε άλλα νομικά πρόσωπα και πολίτες. Και, δυστυχώς, υπό αυτή την έννοια, την απογυμνωμένη από μεταφυσικές υποκειμενικότητες, οι εμπλεκόμενοι ζυγίστηκαν, μετρήθηκαν και κρίθηκαν ανεπαρκείς.