Η νίκη της απλής λογικής

Η χθεσινή ημέρα ήταν εξαιρετικά σημαντική. Η χώρα και ολόκληρη η ΕΕ έχει ήδη στη διάθεσή της και δεύτερο εμβόλιο, αυτό της Moderna, στη μάχη που δίνει για την αντιμετώπιση της φονικής πανδημίας.

Σε λίγες εβδομάδες θα είναι διαθέσιμο και εγκεκριμένο και τρίτο. Αυτό της Astra Zeneca και σχετικά άμεσα και τέταρτο εμβόλιο. Η επιστήμη είναι πολύ κοντά στην πιο μεγάλη νίκη της.

Ηταν ημέρα γιορτής η χθεσινή. Επικράτησε ο κοινός νους, η απλή λογική. Η πιθανότητα να πάρουμε πίσω τη ζωή μας γρηγορότερα είναι πλέον ακόμα πιο πιθανή. Ολα τα υπόλοιπα ίσως και να μην έχουν σημασία σε λίγους μήνες.

Κανείς δεν περίμενε, άλλωστε, ότι μια πανδημία ή το εμβόλιό της θα έβγαζε από τη μιζέρια της μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Οτι θα μάθαινε κάτι ουσιαστικό. Μια κοινωνία που ζει με τη διαρκή επίκληση των ένδοξων προγόνων και την άκριτη εξύμνηση του ένδοξου παρελθόντος. Ενας συντηρητισμός, που εμποδίζει την ανάπτυξη οτιδήποτε καινούργιου. Που αποκηρύσσει συνολικά την εξέλιξη και δυσκολεύεται να δεχτεί όποιον δεν του μοιάζει. Από μια τέτοια κοινωνία δεν μπορείς να περιμένεις κάτι διαφορετικό. Και ας ζήσαμε όλοι μαζί τη μοναδική ελπιδοφόρα στιγμή, που ήταν η στάση που επιδείξαμε στην πρώτη φάση του ξεσπάσματος της πανδημίας την περασμένη άνοιξη. Κάτι σαν τον μήνα που έζησε η γενιά του 2004, κατά τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων. Το πιο καλό μας πρόσωπο, αλλά για λίγο. Δεν μάθαμε κάτι ουσιαστικό ούτε από το 2004 ούτε από το 2020. Και οι δυο χαμένες χρονιές. Η μια μας άφησε και μεγάλα χρέη και πιθανότατα θα κάνει το ίδιο και η δεύτερη. Ακριβά μαθήματα που πήγαν χαμένα.

Χθες στις εκκλησιές όλης της χώρας αναδείχτηκε η αρχή ενός νέου διχασμού. Πολιτιστικού και πνευματικού. Ανθρωποι περιχαρακωμένοι στον κόσμο τους. Μιλώντας επί μήνες μόνο με τους πιο κοντινούς τους ανθρώπους ή τους ομοϊδεάτες τους, ξέσπασαν. Βγήκαν από τα σπίτια τους. Ανθρωποι που δεν θέλουν να κοιτάξουν μπροστά, θέλουν να πιαστούν από αυτό που γνωρίζουν και ας είναι οπισθοδρομικό. Το έκαναν και ας έθεσαν σε κίνδυνο τους ίδιους και τους οικείους τους. Εβγαλαν προς τα έξω τον πιο συντηρητικό τους εαυτό. Δικαίωμά τους.

Η υπόλοιπη κοινωνία, ακόμα και αν είναι μειοψηφία θα προχωρήσει. Θα αποτρέψει τον διχασμό. Θα τους ξανακερδίσει. Η επιστήμη δείχνει τον δρόμο. Μας βγάζει από το σκοτεινό τούνελ. Θα τραβήξει και τους άλλους μπροστά. Αργά, μακρόσυρτα, αλλά θα γίνει. Βέβαια αν πήγαιναν λίγο παλαιότερα, όλοι αυτοί οι συμπολίτες μας, στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη θα θυμόντουσαν ότι η ουσία του ανθρώπου είναι η ψυχή του. Δηλαδή ο νους και το πνεύμα του. Χθες δεν επέδειξαν τίποτα από τα δύο…