Πεθαίνουν οι θεοί;

«Αποκλείεται. Σίγουρα έγινε κάποιο λάθος. Οπως και στο παρελθόν που τον είχαν πεθάνει αλλά πάντα τους διέψευδε», μονολόγησε ο πρώτος προπονητής του στην Εθνική Αργεντινής Σέζαρ Λουίς Μενότι. Αυτή τη φορά όλα ήταν αλήθεια. Ο άνθρωπος που λατρεύτηκε σαν θεός από τους Αργεντινούς και τους εραστές του ποδοσφαίρου είχε παραδώσει πνεύμα μόνος και αβοήθητος, σε ένα μικρό δωμάτιο το οποίο δεν διέθετε ούτε κανονική τουαλέτα.

«Dieu Est Mort», «Ο Θεός πέθανε», έγραψε την επομένη η «Εκίπ». Ο θάνατος του Μαραντόνα έμοιαζε με πολύ ισχυρό σεισμό που συντάραξε τον κόσμο. Ηταν το μόνο γεγονός που ξεπέρασε τις ημέρες εκείνες ακόμα και τις αναφορές στην πανδημία.

Τα κατορθώματά του στα γήπεδα, η ταραχώδης ζωή του, οι σχέσεις του με τα ναρκωτικά, τη μαφία, τα εξώγαμα παιδιά, οι συγκρούσεις του αλλά και οι τελευταίες σκοτεινές μέρες της ζωής του άρχισαν να ξετυλίγονται με μυθιστορηματικό τρόπο στις σελίδες του Τύπου.

Ποιος φταίει για τον θάνατό του; Πόσα παιδιά είχε; Ποια ήταν η πραγματική του περιουσία; Ενας ποδοσφαιρικός «Μπεν Χουρ» εν εξελίξει πάνω από τον οποίο έσκυψε το ντοκιμαντέρ του discovery+.

Αποκαρδιωτική εικόνα
Η αντίστροφη μέτρηση για την Αχερουσία ξεκίνησε ουσιαστικά την 30η Οκτωβρίου, ανήμερα των 60ων γενεθλίων του. Η εικόνα του ήταν αποκαρδιωτική. Πρησμένος, ανήμπορος να περπατήσει, με βλέμμα χαμένο. Παρ’ όλα αυτά εμφανίστηκε στο γήπεδο, για το παιχνίδι της ομάδας του Χιμνάσια με την Πατρονάτο για να δείξει πως βρίσκεται κοντά στους παίκτες του. Αντεξε μόλις μερικά λεπτά.

Τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν με ταχύτητα φωτός. Διακομίστηκε στο νοσοκομείο με συμπτώματα αναιμίας και βαριάς κατάθλιψης. Αυτή ήταν τουλάχιστον η επίσημη ανακοίνωση. Στο τελευταίο τσεκ απ πριν πάρει εξιτήριο διεγνώσθη με αιμάτωμα στον εγκέφαλο. Υποβλήθηκε σε επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση και όλα έδειχναν πως σύντομα ο Ντιεγκίτο θα επέστρεφε στην κανονικότητα.

Η απόφαση του προσωπικού γιατρού του Μαραντόνα Λεοπόλδο Λούκε να συνεχίσει την αποθεραπεία του σε ένα σπίτι που νοίκιασε μία από τις κόρες του στα περίχωρα του Μπουένος Αϊρες φαίνεται πως ήταν η μοιραία απόφαση για τη ζωή του.

Η απουσία ειδικού γιατρού, το πέσιμο από το κρεβάτι που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό του στο χειρουργημένο κεφάλι και μία σειρά παραλείψεων από το νοσηλευτικό προσωπικό επέτρεψαν στον Μαραντόνα να ξεγλιστρήσει από τη ζωή όπως έκανε με τους αντιπάλους του στα γήπεδα.

Ερευνα
Η δικαιοσύνη ερευνά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πέθανε ο Μαραντόνα και από τους βασικούς υπόπτους είναι ο προσωπικός γιατρός και φίλος του Λεοπόλδο Λούκε.

Τα αποτελέσματα των ιστολογικών εξετάσεων έδειξαν πως ο Μαραντόνα ήταν «καθαρός» από αλκοόλ και ναρκωτικά. Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζε με την καρδιά δεν λάμβανε κάποια φαρμακευτική αγωγή. Αντιθέτως βρέθηκαν ίχνη κοκτέιλ συνταγογραφούμενων φαρμάκων συμπεριλαμβανομένων των  Quetiapine, Venlafaxine και Levetiracetam.

Η νεκροψία επιβεβαίωσε πως πέθανε από οξύ πνευμονικό οίδημα. Εντοπίστηκαν επίσης ίχνη πιθανής κίρρωσης του ήπατος, ρήξη επτά κυψελίδων στους πνεύμονες και οξεία νεφρική σωληνωτή νέκρωση ενώ η καρδιά του είχε το διπλάσιο από το κανονικό, βάρος.

Το σώμα του Ντιέγκο Μαραντόνα είχε καταστραφεί από τις χρόνιες εξαρτήσεις στην κοκαΐνη και το αλκοόλ, ενώ οι ενέσεις κορτιζόνης που έκανε για να ξεπερνά γρήγορα τους τραυματισμούς φαίνεται πως επιδείνωσαν την κατάσταση της καρδιάς του.

«Το να κάνει ο Μαραντόνα ενέσεις ήταν μέρος της ζωής του. Από τη στιγμή που ξεκίνησε να παίζει στην πρώτη κατηγορία ήταν το τίμημα που έπρεπε να πληρώσει», λέει ο Γκιγιέρμο Μπλάνκο, πρώην εκπρόσωπος του αργεντινού σταρ.

Στο ντοκιμαντέρ φιλοξενείται ο Τζίμι Μπερνς, ο συγγραφέας της βιογραφίας του Μαραντόνα «Hand of God». «Ξεκίνησε να παίρνει κοκαΐνη όταν ήταν στην Μπαρτσελόνα γιατί πίστευε πως είναι σαν να μεθά στα νάιτ κλαμπ».

Οι αμαρτίες της Νάπολι
Η θεοποίησή του στη Νάπολι, οι σχέσεις του με την Καμόρα και ο μύθος του Μουντιάλ του 1986 με το Χέρι του Θεού και το καλύτερο γκολ στην ιστορία της διοργάνωσης, ξεχαλίνωσαν την ακόρεστη δίψα του για ακολασίες.

Ο άλλοτε προσωπικός του γυμναστής Φερνάντο Σινιορίνι, θυμάται: «Μια μέρα μου είπε: “Δεν έχεις ιδέα πόσο σκληρά προσπαθώ να τα κόψω, Φερ. Αλλά δεν μπορώ”».

Ο Σινιορίνι αντιλαμβανόταν πως το τέλος του Μαραντόνα ήταν κοντά. «Αν ο Μαραντόνα είχε γεννηθεί σε άλλη εποχή θα τον αντιμετώπιζαν διαφορετικά. Οχι μόνο θα επιβίωνε αλλά θα έπαιζε περισσότερα παιχνίδια».

Ο θάνατος του Μαραντόνα προκάλεσε έκρηξη του μύθου του. Η Νάπολι, η πόλη που τον λατρεύει περισσότερο και από το Μπουένος Αϊρες, μετατρέπεται σε Μαραντόναλαντ. Ο δήμος μετονόμασε το γήπεδο της πόλης από «Σαν Πάολο» σε «Ντιέγκο Μαραντόνα».

Το όνομά του πήρε επίσης ένας σταθμός του τρένου, ενώ σχεδιάζεται η κατασκευή μουσείου, αγαλμάτων και η μετονομασία της πλατείας που φιλοξενεί την τεράστια τοιχογραφία του Μάουρο Φιλάρντι από το 1990, που σχεδιάστηκε με αφορμή την κατάκτηση του δεύτερου τίτλου των Παρτενοπέι.

Ο Μαραντόνα είναι και επίσημα, μύθος.