Σε δύο γραμμές και για το «αντιδεξιό μέτωπο»{CR}

Για τους παροικούντες τη συριζαϊκή Ιερουσαλήμ εξελίσσεται μια διαρκής εσωτερική διαπάλη με επίκεντρο αυτή τη φορά το εύρος, τα όρια και το βάθος του λεγόμενου αντιδεξιού μετώπου. Η εν λόγω αντιπαράθεση επικαιροποιήθηκε εξαιτίας της πρόσφατης αναφοράς της Φώφης Γεννηματά στη Βουλή για την προοδευτική διακυβέρνηση, λόγω της παρέμβασης του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου σε αχαϊκό μέσο για προοδευτικές συγκλίσεις, αλλά και της χριστουγεννιάτικης αρθρογραφίας του Αλέξη Τσίπρα που επέμεινε στην ανάγκη διαμόρφωσης μιας προοδευτικής πλειοψηφίας, χωρίς βεβαίως να μιλά ειδικότερα για το Κίνημα Αλλαγής.

Οι ζυμώσεις στο παρασκήνιο, οι άτυπες συζητήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με στελέχη ή πρόσωπα του ευρύτερου προοδευτικού χώρου δεν έχουν τον χαρακτήρα προξενιού, αλλά δεν περνούν και απαρατήρητες. Εξάλλου είναι γνωστό πως ένα μέρος της ηγεσίας της Κουμουνδούρου καθώς και στελέχη όπως ο Χρήστος Σπίρτζης έχουν τοποθετηθεί υπέρ συγκλίσεων, αλλά και κάτι πιο σημαντικό: βλέπουν την πολιτική αλλαγή που ποθούν να περνά μέσω και ενός μαζικού αντιδεξιού μετώπου που θα συσπειρώνει ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις και θα κεφαλαιοποιεί τη φθορά της κυβέρνησης. Συμμάχους αυτές οι δυνάμεις βρίσκουν και σε μέρος της Προοδευτικής Συμμαχίας και ειδικότερα σε πιο νωπές μεταγραφές πασοκογενών. Παραδοσιακά στελέχη δε όπως ο Κώστας Ζαχαριάδης τοποθετήθηκαν προσφάτως θετικά στο νεύμα Παπανδρέου, χωρίς βεβαίως να μιλούν για προγραμματικές συμφωνίες με άλλα κόμματα.

Οι άλλες τάσεις. Δίπλα στη συριζαϊκή τάση που θέλει συγκλίσεις και πολιτικές καταγράφεται μια πιο ενδιάμεση που θεωρεί πως οι συμπράξεις περνούν και από το κοινωνικό μέτωπο, ενώ οι γνωρίζοντες μιλούν και για μια τρίτη πλατφόρμα. Αυτή η τελευταία θεωρεί πως το αντιδεξιό μέτωπο δεν έχει σχέση με αυτά του ’80 ή του ’90. Στον πυρήνα του, δε, πρέπει να έχει τη συζήτηση για τις κοινωνικές ανισότητες και όχι ένα θολό πρόσημο τακτικού και εκλογικού τύπου χωρίς στρατηγικό ιδεολογικό βάθος. Τα στελέχη που στοιχίζονται με αυτή την άποψη δεν υποτιμούν τη σημασία των μετώπων αλλά και δεν στερούνται οι ίδιοι – όπως λένε – αντιδεξιού προσήμου.

Θεωρούν όμως πως τα μέτωπα δεν αποτελούν επιφανειακές συγκολλήσεις, αλλά στέρεες αποκρυσταλλώσεις και αποτέλεσμα βαθύτερων διεργασιών. Εδώ συναντώνται πρόσωπα της λεγόμενης αριστερής αντιπολίτευσης, όπως οι 53, ή ακόμη και πρόσωπα που σήμερα συσπειρώνονται γύρω από τον Δημήτρη Τζανακόπουλο. «Να βρούμε τις νέες διαιρετικές τομές» λέει συχνά σε συνομιλητές του κορυφαίο στέλεχος αυτής της άποψης. Το πώς θα εξελιχθεί η θέση για το αντιδεξιό μέτωπο θα αποτυπωθεί και στον τρόπο της αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση. Ακόμη και η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ δεν βλέπει θετικά μια ασπόνδυλη αντιδεξιά συμμαχία. Σε αντίθεση με τέως στελέχη της ΠΑΣΠ που σήμερα καταγράφονται στις φίλιες της Προοδευτικής Συμμαχίας δυνάμεις και που βλέπουν με επιτακτικό τρόπο έναν νέο «Ανένδοτο» με τη ΝΔ.