Διαβάζει εφημερίδες και δεν έχει εμμονή με τα social media
Ολοένα και περισσότερες λεπτομέρειες έρχονται στο φως {LF}για τον τρόπο με τον οποίο {LF}ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ενημερώνεται και καταλήγει σε αποφάσεις
Ο Τζο Μπάιντεν μιλά στους δημοσιογράφους από την έδρα του {LF}στο Ουίλμινγκτον {LF}του Ντελαγουέαρ
Σε 43 ημέρες ο Τζο Μπάιντεν θα ορκισθεί ως ο 46ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και ενώ ήδη έχει προχωρήσει στην επιλογή των περισσοτέρων μελών του υπουργικού του συμβουλίου, έρχονται στο φως λεπτομέρειες για τη ζωή του και για τον τρόπο με τον οποίο ενημερώνεται και καταλήγει σε αποφάσεις.
Ο Τζο Μπάιντεν γύρω στις 9 το πρωί, όπως έμαθε το Politico μιλώντας με πέντε βοηθούς του, παίρνει την ενημέρωση με τα σημαντικότερα αποσπάσματα από το Τύπο της ημέρας – ένα πακέτο που μπορεί να είναι από 20 έως ακόμα και 50 σελίδες. Ο Μπάιντεν δεν ασχολείται εμμονικά με τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης όπως ο Τραμπ, όμως οι συνεργάτες του τού σημειώνουν κάποιες συζητήσεις που γίνονται στο Twitter και κάποιες δηλώσεις, καθώς και αποσπάσματα από τα νυχτερινά τοκ σόου, που μπορεί να αγγίζουν την πολιτική. «Ο Μπάιντεν διαβάζει πολύ αλλά δεν παρακολουθεί ιδιαίτερα ειδήσεις στην τηλεόραση» λέει ο Τζέι Κάρνεϊ, που ήταν διευθυντής Επικοινωνίας του όταν ο Μπάιντεν ήταν αντιπρόεδρος. «Δούλεψα κοντά του χρόνια και δεν θυμάμαι ποτέ να παρακολουθεί τηλεόραση στο γραφείο του».
Παρ’ όλ’ αυτά, ακόμα παρακολουθεί κάποιες φορές αποσπασματικά την πρωινή εκπομπή του MSNBC «Μorning Joe», όταν ετοιμάζεται στην αρχή της ημέρας. Και κάποιες φορές ανάμεσα σε συναντήσεις ρίχνει μια ματιά στις ειδήσεις και ιδιαίτερα στο πώς τον καλύπτει δημοσιογραφικά το συντηρητικό τηλεοπτικό δίκτυο Fox News. «Θεωρεί πολύ σημαντικό το πώς εξηγείται σε μια συγκεκριμένη μερίδα των πολιτών η κατάσταση, το πώς ερμηνεύει το συγκεκριμένο μέσα προς τους συντηρητικούς πολίτες τα όσα κάνει και λέει ο ίδιος» περιγράφει ένας στενός του συνεργάτης. Παρακολουθεί επίσης CNN και, εάν γυρίσει σπίτι νωρίς, βλέπει και κάποιες από τις βραδινές ειδήσεις. Κυρίως διαβάζει εφημερίδες. Οι New York Times παραδίδονται κάθε πρωί σπίτι του και τους διαβάζει. Ενώ συνηθίζει να διαβάσει την Delaware News-Journal και τη Philadelphia Inquirer. «Μέσα του είναι ακόμα με πολλούς τρόπους ο γερουσιαστής του Ντέλαγουερ, εξηγεί ένας συνεργάτης του. «Τον ενδιαφέρον πολύ οι τοπικές εφημερίδες». Διαβάζει επίσης συχνά την Washington Post, την Wall Street Journal και το περιοδικό Atlantic.
Ο Τζο Μπάιντεν χρησιμοποιεί συχνά την εφαρμογή Apple News στο iPhone του, για να ενημερώνεται και συχνά διατρέχει τις ειδήσεις όταν βρίσκεται μέσα στο αυτοκίνητο, στο αεροπλάνο ή έχει λίγο ελεύθερο χρόνο. Στο κινητό του έχει επίσης την εφαρμογή των New York Times ενώ όταν βρισκόταν στον Λευκό Οίκο είχε και την εφαρμογή του Politico. Εχει επίσης ενεργοποιημένες τις εφαρμογές ενημέρωσης για έκτακτες ειδήσεις και σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας όλοι τον θυμούνται να παίρνει μέρος σε συσκέψεις με το τηλέφωνο μπροστά του στο τραπέζι και να δέχεται τα ενημερωτικά μηνύματα. Μια άλλη πηγή ενημέρωσης είναι τα εγγόνια του, που συχνά του στέλνουν links με όσα γράφονται για εκείνον ή απλά «χαριτωμένα θέματα», που βρίσκουν στο Διαδίκτυο.
Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος, παρά τα 78 του χρόνια, γνωρίζει πολύ καλά τη χρήση των emoji. Συνήθως, όταν του αρέσει κάτι που διαβάζει απαντά με το γνωστό «like» σηματάκι που έχει υψωμένο τον αντίχειρα. «Οι μεγάλες συναρπαστικές ιδέες» είναι εκείνες που ενδιαφέρουν τον Μπάιντεν, λέει άνθρωπος που βρίσκεται δίπλα του εδώ και πολλά χρόνια. Θυμάται μια στήλη του Ντέιβιντ Μπρουκς στους New York Times τον Οκτώβριο του 2017, που αφορούσε τον Τζον ΜακΚέιν και του είχε κάνει μεγάλη εντύπωση. Δύο μήνες νωρίτερα, μετά τα ρατσιστικά γεγονότα στο Σάρλοτσβιλ, ο Μπάιντεν είχε γράψει ένα άρθρο στο περιοδικό Atlantic με τίτλο: «Ζούμε μια μάχη για την ψυχή αυτού του έθνους». Και στο άρθρο του Μπρουκς είδε την περιγραφή μιας τέτοιας μάχης. Τηλεφώνησε στον δημοσιογράφο και για τον επόμενο χρόνο ανέφερε σε κάθε ομιλία του το άρθρο του. Αλλοι αναλυτές που συνήθως διαβάζει είναι ο Τόμας Φρίντμαν και ο Τζον Μίτσαμ, ο ιστορικός και σχολιαστής που τον έχει βοηθήσει να γράψει αρκετές ομιλίες του.














