Θήβα: Υπό παρακολούθηση τα ρήγματα μετά τον σεισμό
Η περιοχή βιώνει ισχυρούς σεισμούς περίπου κάθε 40 χρόνια
Εικόνα καταστροφής από το Καπαρέλλι Θήβας στον μεγάλο σεισμό του 1981
Σε μια ζώνη σεισμικών ρηγμάτων που «αγκαλιάζουν» από τα βόρεια την Αττική εκδηλώθηκε ο χθεσινός σεισμός των 4,5 ρίχτερ στη Θήβα. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια δόνηση μεσαίου μεγέθους, η σεισμική ιστορία της περιοχής εφιστά την προσοχή των ειδικών και θέτει την εξέλιξη του φαινομένου υπό παρακολούθηση: σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα, η περιοχή βιώνει ισχυρούς σεισμούς κατά μέσο όρο κάθε 40 χρόνια, ενώ η πιο πρόσφατη ισχυρή δόνηση, μεγέθους 6,4 ρίχτερ, κατεγράφη εκεί το 1981.
Παρά την αρχική ανησυχία των πολιτών, οι επιστήμονες διασαφήνισαν χθες πως ο σεισμός, που εκδηλώθηκε λίγο πριν από τη 1 το μεσημέρι σε απόσταση 11 χιλιομέτρων από τη Θήβα, δεν έχει καμία σχέση με το ρήγμα της Αταλάντης. Αντιθέτως, προέρχεται από ένα μεγάλο ενεργό ρήγμα της περιοχής. Ενα ρήγμα που δίνει επιφανειακούς σεισμούς, όπως ο χθεσινός – το επίκεντρο του οποίου εντοπίστηκε στα δύο χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της γης -, και το οποίο έχει αναπτύξει πλούσια δραστηριότητα στο παρελθόν.
«Στη Θήβα εντοπίζεται μια μεγάλη ζώνη ρηγμάτων που έρχεται ως συνέχεια του ρήγματος των Αλκυονίδων», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος. «Αυτή η ζώνη ξεκινά από τον Ανατολικό Κορινθιακό Κόλπο και εκτείνεται σε μήκος περίπου 60 χιλιομέτρων περνώντας από τη Θήβα, φτάνοντας στον Αυλώνα Αττικής και καταλήγοντας στον Νότιο Ευβοϊκό Κόλπο, και συγκεκριμένα στον Ωρωπό. Με τη διάταξή τους τα συγκεκριμένα ρήγματα περιβάλλουν την Αττική σαν στεφάνι και έχουν δώσει μεγάλους σεισμούς στο παρελθόν».
Μια αναδρομή στην ιστορία δείχνει πως το ρήγμα που βρίσκεται κοντά στη Θήβα έχει δώσει σε διάστημα 170 ετών πέντε σεισμικές δονήσεις μεγαλύτερες από 6 ρίχτερ. Το 1853 στην περιοχή κατεγράφη βλαβερός σεισμός με εκτιμώμενο μέγεθος 6,5 ρίχτερ, ενώ 40 χρόνια αργότερα, το 1893, στην ίδια περιοχή εκδηλώθηκε σεισμός μεγέθους 6 ρίχτερ. «Το 1914 είχαμε σεισμική δόνηση ίδιου μεγέθους, ενώ στην ίδια ζώνη αλλά στην άλλη άκρη του ρήγματος, δηλαδή στον Ωρωπό, ο επόμενος μεγάλος σεισμός σημειώθηκε το 1938. Ηταν επίσης 6 ρίχτερ και προκάλεσε θύματα και καταστροφές», λέει ο δρ Παπαδόπουλος.
Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 1981. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας του ήταν ίσως ο σεισμός της 4ης Μαρτίου 1981, όταν ο Εγκέλαδος χτύπησε τη Θήβα με 6,4 ρίχτερ. Ηταν μόλις μία εβδομάδα μετά τον σεισμό των Αλκυονίδων Νήσων, ο οποίος είχε συγκλονίσει την Ελλάδα. «Ο σεισμός των Αλκυονίδων δεν προήλθε από το ίδιο ρήγμα, όμως συνδέεται με τον σεισμό των 6,4 ρίχτερ που εκδηλώθηκε στην περιοχή Καπαρελίου Πλαταιών, κοντά στη Θήβα, στις 4 Μαρτίου 1981. Και αυτό επειδή, όπως φαίνεται, ο σεισμός αυτός προέκυψε από μετατόπιση της σεισμικής δραστηριότητας των Αλκυονίδων προς το ρήγμα της Θήβας. Κάποιοι τον θεωρούν ως τον μεγαλύτερο μετασεισμό των Αλκυονίδων, ενώ άλλοι ως ανεξάρτητο σεισμό που διεγέρθηκε από τον πρώτο», εξηγεί ο Γεράσιμος Παπαδόπουλος.
Υπό αυτά τα δεδομένα, συνεχίζει ο ίδιος, «εξετάζοντας τη συχνότητα των μεγάλων σεισμών στην περιοχή, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια χωρίς να έχει σημειωθεί ισχυρός σεισμός σε αυτή τη μεγάλη ζώνη ρηγμάτων. Αυτό είναι κάτι που απαιτεί προσοχή. Δεν κινδυνολογούμε, χρειάζεται όμως παρακολούθηση και ίσως επανεξέταση των στοιχείων που έχουμε. Πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που το συγκεκριμένο ρήγμα βρίσκεται σε απόσταση βολής από την Αττική».














