Το παρόν και το μέλλον στη θεραπεία

Αυτές οι νεότερες αντιδιαβητικές θεραπείες (που αφορούν τα άτομα με ΣΔ τύπου 2) είναι οι ινκρετινικές αγωγές που βελτιώνουν τα επίπεδα των ομώνυμων ορμονών, οι οποίες παράγονται από το έντερο των ασθενών μετά τη λήψη φαγητού. Οι ινκρετινικές ορμόνες (όπως το GLP-1) βρίσκονται σε χαμηλά επίπεδα στα άτομα με διαβήτη. Ωστόσο είναι απαραίτητες για την καλύτερη λειτουργία πολλών οργάνων, συμπεριλαμβανομένου του παγκρέατος που εκκρίνει ινσουλίνη. Συνεπώς οι ορμόνες αυτές είναι απαραίτητες για τον καλύτερο μεταβολισμό της γλυκόζης (σακχάρου) που περιέχουν τα τρόφιμα. Οι ινκρετινικές αγωγές ενισχύουν και αξιοποιούν αυτές ακριβώς τις ιδιότητές τους.

Από τις αγωγές αυτές η πλέον προβεβλημένη και αποτελεσματική είναι οι αγωνιστές GLP-1. Μάλιστα, η αντιδιαβητική τους δράση συνοδεύεται από σημαντική μείωση του σωματικού βάρους. Γι’ αυτό αποτελούν ελκτική θεραπευτική λύση για την αντιμετώπιση των παχύσαρκων διαβητικών. Από έτους έχει προστεθεί στο θεραπευτικό οπλοστάσιο ένας ενέσιμος αγωνιστής GLP-1, που χορηγείται μια φορά την εβδομάδα με εξίσου θετικά αποτελέσματα.

Επιπρόσθετα, οι αναστολείς SGLT-2 ή φλοζίνες αναστέλλουν την αυξημένη επί διαβήτου απορρόφηση της γλυκόζης από τα νεφρικά σωληνάρια και έτσι συμβάλλουν στην γλυκοζουρία (στην αποβολή δηλαδή γλυκόζης με τα ούρα) άρα και στη μείωση του αυξημένου σακχάρου του αίματος. Παράλληλα όμως έχει φανεί ότι ευνοούν την απώλεια σωματικού βάρους, τη μείωση της υπέρτασης, τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών συμβαμάτων και επιπλοκών.

Νέες εξελίξεις. «Με μεγάλο ενδιαφέρον περιμένουμε τις νέες εξελίξεις σε αυτές τις πολλά υποσχόμενες νέες θεραπευτικές αντιδιαβητικές κατηγορίες δεδομένου ότι παρουσιάζουν και ευρύτερες θετικές μεταβολικές, καρδιοπροστατευτικές και νεφροπροστατευτικές επιδράσεις και δεν εξαντλούνται μόνο στην μείωση του σακχάρου στο αίμα» τονίζει ο δρ Ανδρέας Μελιδώνης. Εξελίξεις επίσης θα έχουμε στη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με ΣΔ τύπου 1 και ιδιαίτερα στον τομέα των αντλιών έγχυσης ινσουλίνης. «Βαδίζουμε προς το βιοτεχνητό πάγκρεας με το οποίο μέσω του αισθητήρα – καταγραφέα γλυκόζης και της προηγμένης με εξαιρετικά σύγχρονο λογισμικό αντλίας, θα έχουμε πλήρη και αυτόματη 24ωρη κάλυψη των αναγκών σε ινσουλίνη του ασθενούς. Μία προοπτική ιδιαίτερα ελπιδοφόρα για όλα τα νέα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1».