Προκατάληψη

Είναι το κύμα της κριτικής που μετατρέπεται σε χείμαρρο όταν αντιληφθεί πως απέναντί του έχει έναν διάσημο. Γιατί είναι άλλο να παραβαίνει τον κανόνα ο απλός πολίτης και άλλο ο επιφανής. Οπως συνέβη με τους τρεις ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού που συμμετείχαν σε «πάρτι» σε ξενοδοχείο της Λ. Συγγρού.

Λάθος; Τεράστιο. Στα όρια της κωμικής ανορθογραφίας. Ο αντίλαλος αντίστοιχος της έντασης της διασημότητας και των επιπτώσεων που πιθανόν να επέφεραν στο περιβάλλον που κινούνται.

Πόσο δίκαιοι όμως είναι οι αυτόκλητοι κριτές τους σε αντιστοιχία με το στρεβλό περιβάλλον;

Πόσο ειδεχθές είναι το «έγκλημα» των τριών ποδοσφαιριστών σε σχέση με τη μετάληψη του πονηρού πολιτικού που απαθανατίζεται ανοίγοντας το στόμα και κλείνοντας συγχρόνως το μάτι στους πιστούς-ψηφοφόρους; Σε σχέση με την προσπάθεια των ιερωμένων να πείσουν το ποίμνιο πως ο κορωνοϊος είναι αποκύημα της φαντασίας ή σχέδιο του «κακού» εν εξελίξει; Με τους αρνητές της μάσκας, τους αδιάφορους για τη δημόσια υγεία, τους «ψεκασμένους» και όλα τα φρούτα της λαϊκής της αμφισβήτησης;

Πόσοι απ’ όλους αυτούς έχουν κληθεί σε απολογία, έχουν πληρώσει υπέρογκο χρηματικό πρόστιμο ή διαπομπεύτηκαν από τον όχλο που λατρεύει να πετροβολεί ινδάλματα;

Οι τρεις ποδοσφαιριστές έκαναν ένα λάθος, θα τιμωρηθούν γι’ αυτό αλλά ο τρόπος που τους αντιμετωπίζουμε διακατέχεται από προκατάληψη και μια σιγοκαιόμενη κρυφή αντιπάθεια, η ίδια που εμφανίζεται για καθέναν που το κεφάλι του ξεχωρίζει από τον μέσο όρο. Είτε γιατί είναι πλούσιος, διάσημος, ωραίος ή ταλαντούχος.

Είναι οι στιγμές που παίρνουν ζωή οι αρχέγονες ρίζες των ανθρώπου και εμφανίζει τα πιο ποταπά των ενστίκτων του. Που ενώνεται όπως τα σαρκοβόρα σε αγέλη, έτοιμα να κατασπαράξουν όποιον βρεθεί σε στιγμή αδυναμίας.

Ο Ολυμπιακός ακολούθησε την πρέπουσα διαδικασία. Δεν χρειάζεται η κριτική όλων των υπολοίπων. Εκτός βέβαια κι αν ανάμεσά τους βρίσκονται και αυτοί που δεν έχουν κάνει ποτέ λάθη στη ζωή τους.